Στις 16:10 της 22ης Οκτωβρίου του 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου επιστρέφει από το Χέρφιλντ της Αγγλίας όπου είχε υποβληθεί σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, έπειτα από δύο μήνες, ώστε να αναλάβει και πάλι τα πρωθυπουργικά του καθήκοντα.
Το υπουργικό του συμβούλιο αλλά και τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ τον περιμένουν στο αεροδρόμιο, όμως τον τόνο δίνουν οι δεκάδες χιλιάδες οπαδοί του ΠΑΣΟΚ που έχουν καταλάβει τον αεροδιάδρομο. Η κατάσταση θύμιζε μεγάλες ποδοσφαιρικές μεταγραφές που οι οπαδοί υποδέχονται κατά χιλιάδες στο αεροδρόμιο.
Μόλις η σκάλα έφτασε στο αεροπλάνα ο κόσμος κρεμάστηκε από πάνω της. Ο αναπληρωτής υπουργός Προεδρίας, Δημήτρης Μαρούδας αναγκάστηκε να κατέβει να μιλήσει μαζί τους ώστε να δημιουργήσουν λίγο χώρο ώστε να αποβιβαστεί ο Ανδρεάς Παπανδρέου. Ο πρωθυπουργός έμεινε για αρκετή ώρα στην κορυφή της σκάλας χαιρετώντας τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ, καθώς δεν μπορούσε άλλωστε να φτάσει μέχρι το αυτοκίνητο που τον περίμενε. Μισή περίπου ώρα μετά το πρώτο άνοιγμα της πόρτας του αεροσκάφους, ο Ανδρέας Παπανδρέου εμφανίζεται και πάλι. Τον ακολουθούν, ο αναπληρωτής υπουργός Προεδρίας, Δημήτρης Μαρούδας, ο γιατρός του, καθηγητής και έπειτα βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρης Κρεμαστινός και οι συνεργάτες του Αγγέλα Κοκκόλα και Μιχάλης Ζιάγκας.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου κάνει 6 βήματα στην σκάλα του αεροσκάφους. Σταματά, χαιρετά τον κόσμο, γυρίζει προς την πόρτα του αεροσκάφους και κάνει το περίφημο νεύμα του στη Δήμητρα Λιάνη ώστε να τον ακολουθήσει. Αυτός ήταν ο εμβληματικός τρόπος με τον οποίο ο Έλληνας πρωθυπουργός, μπροστά σε ολόκληρη την Ελλάδα που τον παρακολουθούσε είτε εκ του σύνεγγυς είτε από τους τηλεοπτικούς δείκτες, να επισημοποιήσει τη σχέση του με την τότε 35χρονη αεροσυνοδό.
Όταν πια έφτασαν στα αυτοκίνητα που τους περίμεναν, ο Μιχάλης Ζιάγκας επιβίβασε τον Ανδρέα Παπανδρέου στο πρώτο και έστειλε τη Δήμητρα Λιάνη στο δεύτερο αυτοκίνητο, κάτι που δυσαρέστησε τη σύντροφο του πρωθυπουργού. Η Μαργαρίτα Τσαντ – Παπανδρέου είχε δώσει διαζύγιο στον Ανδρέα το 1988, ενώ ο γάμος με τη Δήμητρα Λιάνη έγινε τον Ιούλιο της επόμενης χρονιάς.
Αξίζει να σημειωθεί τέλος ότι στο αεροδρόμιο δεν περίμενε τον Ανδρέα κανένα από τα παιδιά του.
Σε δήλωσή του από το αεροσκάφος, όταν ενημερώθηκε ότι στο αεροδρόμιο περιμένει πλήθος κόσμου για να τον υποδεχθεί ανέφερε: «Μόλις τώρα πληροφορήθηκα από τον πύργο για την τεράστια λαϊκή συγκέντρωση, την τεράστια υποδοχή που μου επιφύλαξε ο ελληνικός λαός σ’ αυτή μου την επιστροφή. Είναι δύσκολο να εκφράσω τα συναισθήματά μου. Είμαι γεμάτος από μια απέραντη ευγνωμοσύνη σ’ αυτό το λαό που μου συμπαραστάθηκε τη δύσκολη ώρα της προσωπικής μου μάχης. Συμπαράσταση που ήταν πιστεύω κρίσιμη στην έκβαση αυτής της μάχης.
Ταυτόχρονα όμως αισθάνομαι βαρύτατη την ευθύνη όταν τόσες ελπίδες εναποθέτονται σε ένα πρόσωπο, είναι σαφές ότι αυτό το πρόσωπο θα πρέπει να έχει πλήρη γνώση των τεράστιων ευθυνών που φέρει απέναντι στο λαό και στο έθνος. Και εκείνο που θέλω να διαβεβαιώσω τους συμπατριώτες μου είναι πως με όλες μου τις δυνάμεις, τις γνώσεις που διαθέτω, τις προσπάθειες που θα μου επιτρέψουν οι ψυχικές, ηθικές και φυσικές δυνάμεις θα συνεχίσω να υπηρετώ τα συμφέροντα του λαού και του έθνους μας και ιδιαίτερα της νέας γενιάς στην οποία πραγματικά επιφυλάσσεται μια εντελώς καινούργια ελληνική εμπειρία στο προσεχές μέλλον. Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου γι’ αυτή την αξέχαστη πρωτόγνωρη προσωπική μου εμπειρία»
