Σύμφωνα με τον The Economist, η εμφανής σιωπή των αραβικών κρατών απέναντι στις διαδηλώσεις στο Ιράν δεν πηγάζει από συμπάθεια προς την Ισλαμική Δημοκρατία, αλλά από φόβο για το τι μπορεί να έπεται. Το Ιράν έχει αποδυναμωθεί δραματικά μετά το 2023, το περιφερειακό του δίκτυο έχει σχεδόν διαλυθεί, η Χεζμπολάχ έχει χάσει μεγάλο μέρος της ισχύος της, το καθεστώς Άσαντ στη Συρία κατέρρευσε, ενώ το ίδιο το Ιράν δέχθηκε ισραηλινά και αμερικανικά πλήγματα, με κορύφωση τις επιθέσεις του Ιουνίου και την καταστροφή κρίσιμων υποδομών όπως το Fordow. Για πολλές αραβικές κυβερνήσεις, το Ιράν δεν είναι πια ο «περιφερειακός κολοσσός» του παρελθόντος, αλλά μια εξασθενημένη δύναμη γι’ αυτό ακριβώς πιο επικίνδυνη αν οδηγηθεί σε ανεξέλεγκτη αποσταθεροποίηση.
Το Economist επισημαίνει ότι τα κράτη του Κόλπου φοβούνται λιγότερο την επιβίωση του σημερινού καθεστώτος και περισσότερο το ενδεχόμενο μιας άτακτης κατάρρευσης ενός κράτους 92 εκατομμυρίων κατοίκων, λίγα μόλις χιλιόμετρα από τις ακτές τους. Ένα αποσυντεθειμένο Ιράν θα μπορούσε να πυροδοτήσει προσφυγικά κύματα, διασπορά όπλων, drones και βαλλιστικών πυραύλων, ακόμη και απώλεια ελέγχου του πυρηνικού υλικού που παραμένει στη χώρα. Με φρέσκες τις μνήμες από το χάος στο Ιράκ, τη Συρία, την Υεμένη και το Σουδάν, οι αραβικές ηγεσίες επιλέγουν τη χαμηλή ένταση και τη σιωπή.
Δεν αγαπούν το Ιράν, θα προτιμούσαν μια πιο «λογική» ιρανική κυβέρνηση, αλλά όπως συνοψίζει ο Economist θεωρούν πως, στη σημερινή εύθραυστη Μέση Ανατολή, η κατάρρευση της Τεχεράνης θα έφερνε πολύ περισσότερο χάος απ’ ό,τι λύσεις.
Διαβάστε επίσης:
Live blog Τύμπανα πολέμου πάνω από το Ιράν
Ξεκίνησε η δεύτερη φάση για τη Γάζα
Ανεβαίνει το θερμόμετρο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν – Reuters «εντός 24ωρου η επίθεση»
