Το γερμανικό ομοσπονδιακό δικαστήριο της Καρλσρούης έκρινε ότι η έκρηξη στους αγωγούς Nord Stream 2 τον Σεπτέμβριο του 2022 πιθανότατα εκτελέστηκε για λογαριασμό ξένου κράτους, αφήνοντας εμμέσως να εννοηθεί η εμπλοκή της Ουκρανίας, ενώ απέρριψε την υπεράσπιση του πρώην Ουκρανού στρατιωτικού Σέρχι Κουζνέτσοφ, που ισχυριζόταν ότι επρόκειτο για νόμιμη στρατιωτική επιχείρηση εντός του πολέμου με τη Ρωσία.
Η απόφαση της Καρλσρούης και η υπεράσπιση
Η υπόθεση αφορά την έφεση του Κουζνέτσοφ κατά της προφυλάκισής του, μετά τη σύλληψή του στην Ιταλία και την έκδοσή του στη Γερμανία. Η υπεράσπιση ισχυρίστηκε ότι η δολιοφθορά στον αγωγό αποτελούσε στρατιωτική ενέργεια στο πλαίσιο του ουκρανικού πολέμου και ότι η υποδομή ήταν νόμιμος στόχος, καλυπτόμενος από τη λεγόμενη λειτουργική ασυλία.
Το δικαστήριο όμως απέρριψε την επιχειρηματολογία αυτή, επισημαίνοντας ότι οι αγωγοί Nord Stream εξυπηρετούν πολιτικούς σκοπούς, μεταφέροντας φυσικό αέριο στη Γερμανία, και επομένως δεν συνιστούν στρατιωτικό στόχο. Η ενέργεια, σύμφωνα με τους δικαστές, επηρέασε άμεσα την κυριαρχία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας και δεν μπορεί να καλυφθεί από διεθνή ασυλία.
Στοιχεία και εύρηματα της δίκης
Σύμφωνα με την απόφαση, τον Σεπτέμβριο του 2022 μια ομάδα επτά ατόμων ναύλωσε το ιστιοπλοϊκό «Ανδρομέδα» στο λιμάνι του Βιέκ, στο νησί Ρέγκεν. Στο πλήρωμα περιλαμβάνονταν ειδικός σε εκρηκτικά, τέσσερις δύτες βαθέων υδάτων και ο Κουζνέτσοφ ως συντονιστής. Οι γερμανικές αρχές εντόπισαν ίχνη στρατιωτικών εκρηκτικών Hexogen και Oktogen στην καμπίνα του σκάφους, οι οποίες προκάλεσαν τη ρήξη τριών από τους τέσσερις αγωγούς Nord Stream.
Όλα τα μέλη της ομάδας ήταν Ουκρανοί υπήκοοι, με πλαστά διαβατήρια και έγγραφα. Οι δικαστές τόνισαν την επαγγελματική οργάνωση της επιχείρησης, που απαιτούσε εξειδικευμένη γνώση και εκπαίδευση, ενώ το κίνητρο ήταν σαφές: η διακοπή της ροής φυσικού αερίου από τη Ρωσία προς τη Γερμανία μέσω δολιοφθοράς.
Παραλληλισμοί με ιστορικές υποθέσεις δολιοφθοράς
Στην απόφασή τους, οι δικαστές συνέκριναν την υπόθεση με προηγούμενα περιστατικά κρατικού σαμποτάζ, όπως η βύθιση του πλοίου της Greenpeace «Rainbow Warrior» από γαλλούς πράκτορες το 1985 και η βομβιστική επίθεση στο Λόκερμπι το 1988. Σε όλα τα παραδείγματα, οι δράσεις εκτελέστηκαν με κρατική κάλυψη, αλλά οι υπεύθυνοι αντιμετώπισαν ποινικές συνέπειες, αποδεικνύοντας ότι η κρατική ανάμειξη δεν παρέχει απόλυτη ασυλία.
Η απόφαση αφήνει ουσιαστικά να εννοηθεί ότι η ουκρανική κυβέρνηση μπορεί να είχε εμπλοκή, χωρίς όμως να κατονομάζεται ρητά, επιτείνοντας τις διεθνείς εντάσεις γύρω από την ασφάλεια της ενεργειακής υποδομής στη Βαλτική.
Διαβάστε επίσης:
Ισραήλ: Πτώση Black Hawk σε επιχείρηση ανάκτησης (βίντεο)
Συρία: Άμαχοι εκκενώνουν κουρδικές περιοχές πριν την προθεσμία του στρατού – Φόβοι για νέα κλιμάκωση
