Σε μια μετωπική πολιτική επίθεση κατά των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της εργοδοτικής ασυδοσίας προχώρησε η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, με αφορμή την πολύνεκρη έκρηξη στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα. Ο ευρωβουλευτής του κόμματος, Κώστας Παπαδάκης, κατέθεσε κατεπείγουσα ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, χαρακτηρίζοντας το συμβάν ως ένα «προδιαγεγραμμένο έγκλημα» που έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα των θυμάτων στους χώρους εργασίας, την οποία οι κυβερνήσεις και οι ευρωπαϊκές αρχές επιχειρούν συστηματικά να υποβαθμίσουν μέσω της στατιστικής «μαγειρικής».
Η «μαύρη λίστα» και το κυνήγι του κέρδους
Σύμφωνα με την παρέμβαση του ΚΚΕ, η τραγωδία της 26ης Ιανουαρίου, που κόστισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες γυναίκες κατά τη διάρκεια της νυχτερινής τους βάρδιας, αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου μιας εγκληματικής πραγματικότητας. Το Κόμμα επισημαίνει ότι το 2025 έκλεισε με τον απολογισμό των 201 θανάτων σε χώρους δουλειάς, αριθμός που θεωρείται πλασματικός, καθώς από τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat απουσιάζουν οι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες και τα μη δηλωμένα ατυχήματα. Η παρέμβαση υπογραμμίζει ότι το μεροκάματο βγαίνει πλέον σε συνθήκες «αρρένας», όπου η προστασία της ζωής υποχωρεί μπροστά στη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας των ομίλων.
Η διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών ως ευρωπαϊκή οδηγία
Κεντρικό σημείο της καταγγελίας του ΚΚΕ αποτελεί η υποβάθμιση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ), το οποίο, ακολουθώντας τις ευρωενωσιακές νόρμες, μετατράπηκε σε «Ανεξάρτητη Αρχή». Αυτή η θεσμική μετάλλαξη, σύμφωνα με την Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματος, οδήγησε στην ουσιαστική απουσία προληπτικών ελέγχων, αφήνοντας τους εργαζόμενους εκτεθειμένους σε επικίνδυνο εξοπλισμό, ανύπαρκτη εκπαίδευση και εξαντλητική εντατικοποίηση της εργασίας. Το ΚΚΕ σημειώνει ότι η υγεία και η ασφάλεια αντιμετωπίζονται πλέον ως «βαρίδια» και «εμπόδια» για την ανταγωνιστικότητα, στρώνοντας το χαλί για την εργοδοτική αυθαιρεσία.
Τα κρίσιμα ερωτήματα προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Η παρέμβαση του Κώστα Παπαδάκη θέτει την Κομισιόν προ των ευθυνών της, ζητώντας απαντήσεις για το αν οι «ελάχιστες απαιτήσεις ασφαλείας» των ευρωπαϊκών οδηγιών αποτελούν τελικά το λίπασμα για τα εργοδοτικά εγκλήματα. Το ΚΚΕ ερωτά πώς είναι δυνατόν να θεωρείται «ασφάλεια» η νομιμοποίηση της 13ωρης συνεχόμενης εργασίας και η γενίκευση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης που υπονομεύουν τις Συλλογικές Συμβάσεις. Παράλληλα, θίγει το ζήτημα της υποστελέχωσης των ελεγκτικών μηχανισμών, η οποία προωθείται με το πρόσχημα της «ανεξαρτησίας» των αρχών στα πρότυπα της Ευρωπαϊκής Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας.
Ο εμπαιγμός του «αυτοελέγχου» στις βιομηχανίες υψηλού κινδύνου
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην Οδηγία Seveso III, η οποία αφορά στην πρόληψη μεγάλων βιομηχανικών ατυχημάτων. Το ΚΚΕ κατηγορεί την ΕΕ ότι προωθεί ένα μοντέλο «αυτοελέγχου» και «δέουσας επιμέλειας» από τις ίδιες τις επιχειρήσεις. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι οι όμιλοι καλούνται να ελέγχουν και να καταγγέλλουν οι ίδιοι τις παραβιάσεις τους, μια διαδικασία που χαρακτηρίζεται ως «κυριολεκτικός εμπαιγμός». Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματος καταλήγει ότι αυτή η πολιτική μετατρέπει την προστασία της ζωής σε μια τυπική, γραφειοκρατική διαδικασία, αφήνοντας τις τοπικές κοινωνίες και τους εργαζόμενους έρμαια της επιχειρηματικής ασυδοσίας.
Διαβάστε επίσης:
Εθνικιστικό παραλήρημα και απειλές κατά του Αλέξη Τσίπρα από σύμβουλο της Καρυστιανού
