Στην Α’ Θεσσαλονίκης οι πίτες έπαψαν να είναι εθιμοτυπία και έγιναν πολιτικό εργαλείο μέτρησης. Ο Δημήτρης Βαρτζόπουλος στο Porto Palace άνοιξε τον χορό, ο Διαμαντής Γκολιδάκης στο «Ιωάννης Βελλίδης» ανέβασε τον πήχη και μάλιστα εν μέσω βροχής.
Η εικόνα του κόσμου που έφτανε μέχρι έξω από την αίθουσα δεν είναι απλώς εντυπωσιακή· είναι μήνυμα εσωκομματικής ισχύος. Στη ΝΔ, ειδικά στην Α’, το ποιος «γεμίζει» χώρο μετράει. Και μετράει πολύ. Γιατί οι σταυροί δεν γράφονται στα social media· γράφονται στα τραπέζια με τις ροτόντες.
Σχεδόν αποκλειστικά Α’ Θεσσαλονίκης
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν ήταν ο αριθμός των παρευρισκομένων, αλλά η γεωγραφία τους. Σχεδόν αποκλειστικά πολίτες και ψηφοφόροι της Α’ Θεσσαλονίκης. Δηλαδή: στοχευμένη κινητοποίηση, όχι «δανεικό» κοινό. Σε μια περιφέρεια που έχει έντονο εσωκομματικό ανταγωνισμό, το να δείχνεις ότι διαθέτεις συμπαγή τοπική βάση σημαίνει ότι μπαίνεις δυναμικά στη μάχη του σταυρού και στέλνεις μήνυμα και προς τα κεντρικά.
Κυρανάκης: Στήριξη με υπογραφή
Η παρουσία του αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών Κωνσταντίνου Κυρανάκη δεν ήταν τυπική. Όταν ένας υπουργός λέει δημόσια ότι ο οικοδεσπότης «είναι ίδιας κοπής πολιτικός με μένα», αυτό αποκτά πολιτικό βάρος. Μεταφράζεται σε «γραμμή», σε πολιτική συγγένεια, σε σιωπηρή έγκριση από ένα κομμάτι της νέας γενιάς της ΝΔ. Και σε μια περίοδο που τα εσωκομματικά ρεύματα παρακολουθούνται προσεκτικά, τέτοιες φράσεις δεν περνούν απαρατήρητες.
Αυτοδιοίκηση και πανεπιστήμια στο ίδιο κάδρο
H παρουσία δημάρχων (Χρύσα Αράπογλου, Λευτέρης Αλεξανδρίδης), του προέδρου της ΠΕΔ Κεντρικής Μακεδονίας Ιγνάτιου Καϊτεζίδη, του αντιπεριφερειάρχη Θεσσαλονίκης Κώστα Γιουτίκα αλλά και των δύο πρυτάνεων (Κυριάκος Αναστασιάδης και Σταμάτης Αγγελόπουλος) δεν ήταν απλώς εθιμοτυπική. Όταν αυτοδιοίκηση και ακαδημαϊκή ηγεσία συνυπάρχουν σε κομματική εκδήλωση, η εικόνα είναι αυτή της «θεσμικής γείωσης». Δηλαδή: δεν είναι μόνο κομματικός μηχανισμός, είναι δίκτυο επιρροής.
