Στην ανάρτηση που έκανε την Κυριακή στα κοινωνικά δίκτυα, ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, αναφέρεται διεξοδικά τόσο στο σκάνδαλο που ταλανίζει τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όσο και στην ανάγκη να ανατραπεί η σημερινή κυβέρνηση και να διαμορφωθεί μια αριστερή εναλλακτική πρόταση. Παράλληλα, κάνει ειδική μνεία στους «θριάμβους» του Πέδρο Σάντσεθ στην Ισπανία και του Ζοράν Μαμντάνι στις ΗΠΑ.
Σε σχέση με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, επισημαίνει ότι το συγκεκριμένο σκάνδαλο φανερώνει πως «η Δεξιά δεν μπορεί να κάνει πολιτική αλλιώς παρά μόνο με την εξαγορά συνειδήσεων και τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος».
Υπογραμμίζει ότι κάθε φορά που γίνεται γνωστός ο «κυνισμός του καθεστώτος Μητσοτάκη», πληθαίνουν οι φωνές προοδευτικών και αριστερών πολιτών που απευθύνουν την έκκληση «κάντε κάτι». Προς αυτούς τους ανθρώπους, ο Αλέξης Χαρίτσης στέλνει το μήνυμα «βάλτε πλάτη», τονίζοντας πως «η κατάσταση είναι δύσκολη και δεν θα αλλάξει από μόνη της».
Ο Αλέξης Χαρίτσης, σχολιάζοντας επίσης τα αποτελέσματα της πρόσφατης Συνόδου του ΝΑΤΟ, επαινεί ιδιαίτερα τη στάση του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ. Αντίθετα, στηλιτεύει την παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού, λέγοντας ότι παρουσίασε «γραφική εικόνα του Έλληνα πρωθυπουργού που εκλιπαρούσε για ένα βλέμμα του αδιάφορου Τραμπ». Κλείνοντας, φέρνει στο προσκήνιο τον Ζοράν Μαμντάνι, υποψήφιο των Δημοκρατικών για τη δημαρχία της Νέας Υόρκης, λέγοντας «να το κάνουμε όπως ο Σάντσεθ και ο Μαμντάνι».
Αναλυτικά η ανάρτηση του Αλέξη Χαρίτση
Καλημέρα σε όλες και όλους.
Αυτές είναι οι σκέψεις μου για την εβδομάδα που πέρασε.
1. Πυραμίδα διαφθοράς
Το καθεστώς Μητσοτάκη λειτουργεί ως μια πυραμίδα διαφθοράς. Αυτοί που βρίσκονταν στην κορυφή της πυραμίδας -τα κυβερνητικά στελέχη που παραιτήθηκαν- υπέθαλπαν ένα οργανωμένο και αδιαφανές δίκτυο που έφτανε μέχρι τη βάση της ελληνικής κοινωνίας.
Η κυβέρνηση έχει πρόβλημα. Στις υποκλοπές πέτυχε τη συγκάλυψη. Στα Τέμπη την αμνήστευση. Τώρα;
Υπάρχουν δύο κρίσιμα ζητήματα μπροστά μας.
Το πρώτο είναι η ζημιά στην αγροτική παραγωγή της χώρας. Προγραμματίζουμε εξορμήσεις και συναντήσεις με φορείς, συνεταιρισμούς και εκπροσώπους του υγιούς και πραγματικού αγροτικού κόσμου που κινδυνεύουν να μείνουν δίχως ευρωπαϊκές ενισχύσεις πληρώνοντας έτσι τις κυβερνητικές αμαρτίες. Δεν θα το αφήσουμε να συμβεί.
Το δεύτερο είναι η μάχη για την ανατροπή του καθεστώτος Μητσοτάκη.
Το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύπτει ότι η Δεξιά δεν μπορεί να κάνει πολιτική αλλιώς παρά μόνο με την εξαγορά συνειδήσεων και τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος.
Η καταγγελία του καθεστώτος όμως δεν αρκεί. Η Αριστερά οφείλει να καταθέσει τη δική της πρόταση για τη λειτουργία του κράτους και τη σχέση του με τους πολίτες.
Αλλιώς το μέλλον μας θα είναι να βλέπουμε τον κύριο Βορίδη να φεύγει, για να έρχεται ο κύριος Πλεύρης.
Η νύχτα δηλαδή να εναλλάσσεται με νύχτα.
2. «Κάντε κάτι»
Κάθε φορά που αποκαλύπτεται ο κυνισμός του καθεστώτος Μητσοτάκη πυκνώνουν οι φωνές αριστερών και προοδευτικών πολιτών που λένε «κάντε κάτι».
Η κριτική τους είναι ορθή. Η Αριστερά είναι κατώτερη της ιστορικής περίστασης και φαντάζομαι με έχετε ακούσει ή διαβάσει να το λέω αυτό συχνά.
Θέλω όμως να πω και κάτι άλλο.
Πολλές φορές κάνουμε κάτι.
Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2024 η Νέα Αριστερά είχε καταγγείλει στη Βουλή το όργιο με τα ανύπαρκτα αιγοπρόβατα της Κρήτης (όπου για παράδειγμα στα Χανιά αυξήθηκαν από το 2019 μέχρι το 2023 κατά 70%).
Ενώ για το θέμα των επιδοτήσεων σε παράτυπα ΑΦΜ που αποτελεί μέρος της έρευνας της Ευρωπαϊκή Εισαγγελίας, είχαμε παρέμβει κοινοβουλευτικά ήδη από τον Απρίλιο του 2024, περισσότερο από έναν χρόνο πριν «σκάσει» το σκάνδαλο!
Δεν το γράφω αυτό με όρους αυτοδικαίωσης.
Θέλω όμως να απευθυνθώ στους ανθρώπους της Αριστεράς που νιώθουν, δικαίως, απογοητευμένοι.
Τα πράγματα είναι όντως δύσκολα και απέναντί μας έχουμε ένα καθεστώς.
Βάλτε πλάτη.
Η κατάσταση δεν θα αλλάξει από μόνη της.
Ελάτε να συζητήσουμε και κυρίως να οργανώσουμε την αντίσταση και τον εναλλακτικό δρόμο στη Δεξιά. Όλοι και όλες μαζί.
3. Ένα ξύδι για τον κύριο Τραμπ
Πραγματοποιήθηκε πριν λίγες μέρες η σύνοδος του ΝΑΤΟ.
Αφήνω στην άκρη τη γραφική εικόνα του Έλληνα πρωθυπουργού που εκλιπαρούσε για ένα βλέμμα του αδιάφορου Τραμπ.
Και θέλω να σταθώ στο πρόσωπο του Πέδρο Σάντσεθ. Ο Ισπανός πρωθυπουργός ηγείται μιας συμμαχίας Σοσιαλιστών και Αριστεράς που αγωνίζεται για το δίκιο της Παλαιστίνης, προτείνει άμεσες κυρώσεις στο Ισραήλ και αρνήθηκε την αύξηση των στρατιωτικών εξοπλισμών στο 5%.
Είναι μια στάση που μας εμπνέει.
Ο Τραμπ απάντησε με τον γνωστό του τρόπο: ότι κάτι «κακό» θα συμβεί στην Ισπανία για το «κακό» που έκανε στη σύνοδο του ΝΑΤΟ. Αλλά όλοι καταλαβαίνουν ότι βρυχάται γιατί δεν μπορεί να συλλάβει ότι υπάρχουν πολιτικοί που δεν είναι υποτελείς και «δεδομένοι σύμμαχοι» (σαν κάτι άλλους).
Το ίδιο έκανε ο Τραμπ με την άλλη μεγάλη εξέλιξη των ημερών: τον θρίαμβο του Ζοράν Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη.
Που τολμάει να δηλώνει σοσιαλιστής στη Μέκκα του καπιταλισμού και που με την υποδειγματική του καμπάνια, ανέτρεψε τα προγνωστικά και αναζωογόνησε την αμερικανική αριστερά.
Ο Τραμπ λοιπόν τον κατηγόρησε ότι είναι ένας «παράφρων κομμουνιστής».
Ξύδι κύριε Τραμπ.
Κι εμείς έχουμε μια δουλειά: να το κάνουμε όπως ο Σάντσεθ και ο Μαμντάνι.
Αυτό που τους χαρακτηρίζει είναι η επιμονή σε εφαρμοσμένες πολιτικές, οι καθαρές επιλογές και η άρνησή τους να υποταχθούν στο καθεστώς του σύγχρονου πολιτικού αυταρχισμού.
