Η κλασική εικόνα των Νεάντερταλ παραμένει ισχυρή: γεροδεμένοι, τριχωτοί, ντυμένοι με δέρματα, να κρατούν πέτρινα εργαλεία. Κι όμως, αν και εξαφανίστηκαν πριν χιλιάδες χρόνια, κομμάτια του γενετικού τους υλικού ζουν ακόμη μέσα μας.
Γονίδια που επηρεάζουν τον τρόπο που κοινωνικοποιούμαστε
Μια νέα επιστημονική μελέτη φέρνει στο φως στοιχεία που αλλάζουν την εικόνα μας για την ανθρώπινη συμπεριφορά. Ερευνητές από τα πανεπιστήμια Clemson και Loyola εντόπισαν ότι ορισμένες παραλλαγές DNA των Νεάντερταλ που πέρασαν στους σύγχρονους ανθρώπους πριν από 60.000 χρόνια, επηρεάζουν τη συμμετοχή σε κοινωνικές δραστηριότητες και τη διαχείριση των διαπροσωπικών σχέσεων.
Τα συγκεκριμένα γονίδια σχετίζονται με χαρακτηριστικά που παρατηρούνται στο αυτιστικό φάσμα, χωρίς να υπονοείται αιτιακή σχέση. Αντίθετα, ενισχύεται η αντίληψη πως συμπεριφορές που θεωρούνταν «παρεκκλίσεις» είναι μέρος της φυσικής ποικιλομορφίας του ανθρώπου.
Η νευροδιαφορετικότητα ως εξελικτική κληρονομιά
Σύμφωνα με τη μελέτη, τα ίδια γονίδια μπορεί να συνδέονται και με γνωστικά ή δημιουργικά πλεονεκτήματα, προσφέροντας μια ευρύτερη θεώρηση για το φάσμα της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Αυτό ενισχύει την ιδέα ότι η πολυπλοκότητα της ψυχολογίας μας έχει εξελικτικές ρίζες, βαθύτερες απ’ όσο νομίζαμε.
Ένα παρελθόν που συνεχίζει να μας διαμορφώνει
Η έρευνα δεν επιχειρεί να στιγματίσει ή να απλουστεύσει. Αντιθέτως, φωτίζει τη διαδρομή της νευροεξέλιξης και αποδεικνύει ότι μέσα μας ζει ακόμα κάτι από τον Νεάντερταλ. Από την κοινωνικότητα ως την ανάγκη για απομόνωση, από τη δημιουργικότητα μέχρι τον εσωστρεφή στοχασμό, η ανθρώπινη ψυχολογία κουβαλά μνήμες χιλιάδων ετών.
