Μπορεί οι Βάσεις 2025 να ανακοινώθηκαν με νωρίτερα από το αναμενόμενο και να σηματοδότησαν την αρχή για χιλιάδες νέους φοιτητές, όμως η πραγματική πρόκληση για τις οικογένειές τους τώρα αρχίζει: το ανελέητο κυνήγι για προσιτό σπίτι σε μια αγορά που δεν συγχωρεί.
Αντί για χαρά και προσμονή, η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων μετατράπηκε σε λογιστικό πονοκέφαλο. Σε δεκάδες φοιτητουπόλεις, τα ενοίκια έχουν ξεφύγει κάθε λογικής, ενώ η κυβέρνηση συνεχίζει να παρατηρεί αμέτοχη, χωρίς να δίνει καμία σοβαρή λύση στο ζήτημα της φοιτητικής στέγης.
Αθήνα: Όποιος αντέξει πληρώνει – Όποιος δεν μπορεί… μένει σπίτι του
Στο Λεκανοπέδιο, οι τιμές για ένα φοιτητικό διαμέρισμα 30-50 τ.μ. ξεκινούν από τα 420€ και φτάνουν –σε ορισμένες περιπτώσεις– τα 1.200 ευρώ. Ενδεικτικά:
- Παγκράτι: 35 τ.μ. από 380€ έως 550€, 50 τ.μ. έως 750€
- Κουκάκι: έως 950€ για διαμέρισμα 50 τ.μ.
- Κολωνάκι–Μετς: μέχρι και 1.200€
- Γουδή (επιπλωμένα): 40–50 τ.μ. από 500€ έως 700€
- Καλλιθέα: έως 760€ για μικρά διαμερίσματα
Ακόμη και περιοχές παραδοσιακά «φιλικές» για φοιτητές, όπως Ζωγράφου, Κυψέλη ή Νέος Κόσμος, πλέον κινούνται σε τιμές που απέχουν ελάχιστα από επαγγελματικές μισθώσεις υψηλής ζήτησης.
Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ιωάννινα: Η ίδια ασφυξία σε άλλη πόλη
Ούτε στην υπόλοιπη Ελλάδα είναι καλύτερη η εικόνα. Αντιθέτως:
- Θεσσαλονίκη: Μόλις το 12,6% των διαμερισμάτων κάτω των 50 τ.μ. κοστίζει κάτω από 300€. Πάνω από 500€ σε πολλές περιπτώσεις.
- Πάτρα: 30–45 τ.μ. ενοικιάζονται έως και 600€
- Ιωάννινα: Από 260€ έως και 650€, ακόμη και για διαμερίσματα 35 τ.μ.
- Κομοτηνή: Από 220€ (25 τ.μ.) έως 520€ (60 τ.μ.)
- Βόλος: Μέχρι 650€ για 50–60 τ.μ.
Ακόμα πιο εξωφρενικά είναι τα δεδομένα σε Χανιά, Κέρκυρα, Ρόδο, όπου φοιτητές και τουρίστες ανταγωνίζονται τα ίδια λίγα διαθέσιμα ακίνητα, οδηγώντας τις τιμές σε ύψη ξενοδοχείου: έως και 990€ για 60 τ.μ.
Το κράτος απόν, η στεγαστική κρίση παρούσα
Την ώρα που το κόστος ζωής για τις οικογένειες ανεβαίνει σταθερά, η κυβέρνηση δεν έχει εφαρμόσει κανένα αποτελεσματικό πρόγραμμα φοιτητικής στέγασης. Οι εξαγγελίες περί συμπράξεων δημοσίου–ιδιωτικού τομέα ή σπιτιών για φοιτητές χαμηλού εισοδήματος έμειναν στα χαρτιά.
Οι εστίες παραμένουν λίγες, κορεσμένες και υποστελεχωμένες. Οι φοιτητές της επαρχίας που περνούν σε Αθήνα ή Θεσσαλονίκη, αντιμετωπίζουν το δίλημμα:
ή να παραιτηθούν από τη θέση, ή να επιβαρύνουν υπέρμετρα την οικογένειά τους – στην καλύτερη περίπτωση με δεύτερη εργασία, στη χειρότερη με δάνειο.
Η αριστεία χωρίς φοιτητική στέγη είναι ταξικός εμπαιγμός
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που επισημαίνουν ότι η επιτυχία στις Πανελλαδικές δεν έχει πλέον ίση αξία για όλους. Το εκπαιδευτικό σύστημα επιβραβεύει, αλλά η αγορά τιμωρεί.
Οι Βάσεις 2025 μπορεί να άνοιξαν τον δρόμο για χιλιάδες νέους, όμως η Πολιτεία τους έχει αφήσει να βαδίσουν μόνοι τους – και αβοήθητοι.
Η στέγαση έχει μετατραπεί από αναφαίρετο δικαίωμα σε προνόμιο για λίγους. Και όσο δεν λαμβάνονται σοβαρά μέτρα για κοινωνικά ενοίκια, εστίες, φοροκίνητρα και πάταξη της βραχυχρόνιας μίσθωσης γύρω από τα πανεπιστήμια, ο φοιτητής του 2025 θα κινδυνεύει να μείνει… μετεξεταστέος στην επιβίωση.
