Οι εργαζόμενοι σε ολόκληρο τον κόσμο εμφανίζονται πιο καταρτισμένοι και σίγουροι από ποτέ για τις ικανότητές τους. Ωστόσο, αυτή η αυτοπεποίθηση δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη εργασιακή ικανοποίηση ή δέσμευση. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Βαρόμετρο Ανθρώπινου Δυναμικού της ManpowerGroup, αν και το 89% δηλώνει σίγουρο για τις δεξιότητές του, μόλις το 62% εμφανίζεται ικανοποιημένο από τη θέση του, ενώ ένας στους τρεις θεωρεί ότι δεν έχει τις κατάλληλες ευκαιρίες εξέλιξης στον σημερινό εργοδότη του.
Το χάσμα δυνατοτήτων και προοπτικών
Η δυναμική αυτή αντικατοπτρίζει μια πραγματικότητα όπου οι εργαζόμενοι, ιδίως σε τομείς αιχμής όπως η τεχνητή νοημοσύνη (AI), αναπτύσσουν δεξιότητες με ραγδαίους ρυθμούς, αλλά οι εργοδότες δεν ακολουθούν τον ίδιο ρυθμό προσαρμογής. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 81% των τεχνολογικών διευθυντών δηλώνει ότι οι εταιρείες τους βρίσκονται ακόμη σε πιλοτικό στάδιο υιοθέτησης της AI, ενώ μόνο 1 στις 10 επιχειρήσεις την έχει ενσωματώσει πλήρως.
Αυτό το κενό δημιουργεί συνθήκες υποαπασχόλησης ή υποτίμησης ταλέντου, οδηγώντας εργαζομένους σε απογοήτευση και πρόθεση αποχώρησης.
Πιο σίγουροι αλλά πιο αγχωμένοι
Το συνολικό ποσοστό εμπιστοσύνης των εργαζομένων διαμορφώνεται στο 68%, με μικρή άνοδο από το 2024, αλλά η εργασιακή ασφάλεια έχει μειωθεί στο 65%, ενώ το 49% βιώνει καθημερινό άγχος. Τα μεσαία στελέχη καταγράφουν το υψηλότερο ποσοστό άγχους (82%), ενώ η Γενιά Z παραμένει ιδιαίτερα επιρρεπής (56%).
Η παραδοξότητα του σημερινού εργασιακού περιβάλλοντος είναι εμφανής: το 82% βρίσκει νόημα στη δουλειά του, αλλά αυτό δεν αρκεί για να αντισταθμίσει την πίεση όταν λείπουν η αναγνώριση, η προοπτική και η φροντίδα για τον άνθρωπο.
Η «παγίδα» των μεσαίων στελεχών
Οι διευθυντές μέσης βαθμίδας βρίσκονται στη δίνη των αλλαγών, με το 34% να φοβάται απώλεια εργασίας μέσα στους επόμενους έξι μήνες – κυρίως λόγω τεχνολογικών ανακατατάξεων και AI. Ταυτόχρονα, αναφέρουν την οικονομική αβεβαιότητα, τις οργανωτικές αλλαγές και την έλλειψη υποστήριξης ως κύριες ανησυχίες.
Παρότι η εμπιστοσύνη προς την ηγεσία έχει αυξηθεί (+4%), η ευθύνη που μετατοπίζεται σε αυτούς τους εργαζομένους – να παραδώσουν αποτελέσματα, να διαχειριστούν ανθρώπους και να επιβιώσουν σε αστάθεια – δεν συνοδεύεται από την απαραίτητη προστασία.
Ανάπτυξη: Ο καταλύτης της εμπιστοσύνης
Η δυνατότητα εξέλιξης αποτελεί τον πιο καθοριστικό παράγοντα εμπιστοσύνης και παραμονής στον εργασιακό χώρο. Όσοι βλέπουν ξεκάθαρη προοπτική καριέρας δηλώνουν 77% εμπιστοσύνη και 62% ικανοποίηση – ποσοστά σημαντικά υψηλότερα από τον γενικό μέσο όρο.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το είδος της εργασιακής εμπειρίας: Οι υβριδικοί εργαζόμενοι εμφανίζουν καλύτερους δείκτες ευημερίας και λιγότερο άγχος από όσους δουλεύουν πλήρως στο γραφείο ή αποκλειστικά εξ αποστάσεως.
Τεχνητή Νοημοσύνη: Από προσδοκία σε απαίτηση
Παρά τις επενδύσεις στην AI, μόλις το 1/3 των εργοδοτών αναγνωρίζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει ανθρώπινες δεξιότητες όπως η ηθική κρίση, η ενσυναίσθηση, η εξυπηρέτηση πελατών ή η ηγεσία. Ωστόσο, ελάχιστοι προσφέρουν την κατάλληλη εκπαίδευση για να ενταχθούν ουσιαστικά οι εργαζόμενοι στο νέο αυτό περιβάλλον, δημιουργώντας νέο κύμα επαγγελματικής ανασφάλειας.
Από ηθικό ζήτημα σε επιχειρησιακή προτεραιότητα
Η απώλεια ενός εργαζομένου κοστίζει κατά μέσο όρο 18.591 δολάρια, την ώρα που μόλις το 55% των εργαζομένων δηλώνει ικανοποιημένο και αμετακίνητο. Το χάσμα ανάμεσα στην εμπιστοσύνη και την εργασιακή ικανοποίηση δεν είναι πλέον θέμα κουλτούρας – είναι στρατηγική ανάγκη.
Η πρόεδρος της ManpowerGroup, Becky Frankiewicz, συνοψίζει την πρόκληση:
«Το μέλλον της εργασίας δεν χτίζεται με έλεγχο, αλλά με επένδυση στους ανθρώπους. Οι εταιρείες που το καταλαβαίνουν, θα είναι οι νικητές της νέας εποχής.»
