Σε πεδίο σύγκρουσης εξελίσσεται η συζήτηση γύρω από τη νέα ρύθμιση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που προβλέπει επιτάχυνση της διαδικασίας αποχώρησης του ενοικιαστή από το ακίνητο μετά τη λήξη της σύμβασης, χωρίς να απαιτείται προσφυγή στο δικαστήριο. Η διάταξη που τίθεται σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2026 έχει προκαλέσει θεσμικό μπάχαλο μεταξύ ιδιοκτητών και ενοικιαστών, με φόντο την ήδη τεταμένη κατάσταση στην αγορά στέγης.
Νέα διαδικασία χωρίς δικαστήριο
Όπως αποκαλύπτει η Καθημερινή, η νέα διαδικασία προβλέπει ότι πιστοποιημένος δικηγόρος θα μπορεί, με εντολή του ιδιοκτήτη και έπειτα από εξώδικο που θα έχει αποσταλεί τουλάχιστον τρεις μήνες πριν τη λήξη της μίσθωσης, να εκδώσει διαταγή απόδοσης μισθίου. Ο ενοικιαστής θα έχει το δικαίωμα να υποβάλει ανακοπή, ενώ μπορεί να προσφύγει και σε ασφαλιστικά μέτρα, ζητώντας παράταση παραμονής για ανθρωπιστικούς ή πρακτικούς λόγους.
ΠΟΜΙΔΑ: «Δίνεται εξάμηνο προειδοποίησης»
Η ΠΟΜΙΔΑ υπερασπίζεται τη ρύθμιση, υποστηρίζοντας ότι ο ενοικιαστής έχει εκ του νόμου τουλάχιστον έξι μήνες προειδοποίησης για να βρει νέο ακίνητο, ενώ σε περίπτωση διαφωνίας μπορεί να κινηθεί νομικά. Παράλληλα, η Ομοσπονδία των ιδιοκτητών τονίζει ότι το νέο μοντέλο θα οδηγήσει σε αποσυμφόρηση των δικαστηρίων, θα περιορίσει τις καθυστερήσεις (που φτάνουν έως και 24 μήνες σήμερα σε περιοχές όπως η Αθήνα) και θα ενθαρρύνει την επιστροφή αδιάθετων ακινήτων στην αγορά.
ΠΑΣΥΠΕ: «Καταπατάται βασικό συνταγματικό δικαίωμα»
Απέναντι σε αυτά, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας Ενοικιαστών (ΠΑΣΥΠΕ) μιλά για απαξίωση του φυσικού δικαστή και υποστηρίζει πως η ρύθμιση στερεί από τον ενοικιαστή το δικαίωμα εξατομικευμένης κρίσης. Υπογραμμίζει πως σε περιπτώσεις ασθένειας, εγκυμοσύνης, υπηρεσιακής μετάθεσης ή δυσκολίας εύρεσης στέγης, η αυτοματοποιημένη διαδικασία μπορεί να αποδειχθεί απάνθρωπη και άδικη.
Αντί για λύση, νέα ένταση
Το μέτρο, που θεωρητικά αποσκοπεί στην εξισορρόπηση της σχέσης ιδιοκτήτη – μισθωτή, απειλεί να εξελιχθεί σε πυροκροτητή κοινωνικής έντασης μέσα σε ένα ήδη πιεσμένο στεγαστικό τοπίο. Η κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί τη λεπτή ισορροπία μεταξύ απονομής ταχύτερης δικαιοσύνης και διασφάλισης της κοινωνικής ευαισθησίας απέναντι σε όσους πραγματικά αδυνατούν να αποχωρήσουν εγκαίρως.
