Η συνάντηση κεκλεισμένων των θυρών Τουρκίας – Ιταλίας και Λιβύης φανερώνει το ύπουλο σχέδιο Ερντογάν να εντάξει στους σχεδιασμούς του τις χώρες της Μεσογείου και να νομιμοποιήσει την γαλάζια Πατρίδα.
Η τριμερής «Σύνοδος Συνεργασίας» Τουρκίας-Ιταλίας-Δυτικής Λιβύης, στην Κωνσταντινούπολη, και κυρίως οι δηλώσεις που ακολούθησαν από τις συμμετέχουσες πλευρές, προκαλούν ανησυχία, επιτείνοντας τον κίνδυνο διπλωματικού αποκλεισμού της Ελλάδας από τον κρίσιμο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.
Από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη τηρείται σιγή ιχθύος για τα όσα έγιναν στην Κωνσταντινούπολη.
Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φιλοξένησε την Παρασκευή στην Κωνσταντινούπολη την πρωθυπουργό της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι και τον πρωθυπουργό της Λιβύης Αμπντούλ-Χαμίντ Ντιμπέιμπα για μια Σύνοδο Κορυφής με θέμα την αντιμετώπιση της μετανάστευσης, την ενίσχυση της συνεργασίας και τη στήριξη της πολιτικής σταθερότητας της Λιβύης.
Σε ανακοίνωση που εκδόθηκε από το γραφείο της Μελόνι μετά την κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση αναφέρεται ότι οι τρεις ηγέτες συζήτησαν την ενίσχυση της συνεργασίας στην περιοχή της Μεσογείου, ξεκινώντας από τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών.
Η Μελόνι εξήρε τα «εξαιρετικά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν» μέσω της συνεργασίας με την Τουρκία στον έλεγχο της μετανάστευσης, λέγοντας ότι τα διδάγματα που αντλήθηκαν από τη συνεργασία με την Άγκυρα θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να στηρίξουν τις προσπάθειες της κυβέρνησης εθνικής ενότητας της Λιβύης για τη μετανάστευση, σύμφωνα με την ανακοίνωση του γραφείου της.
Ο Ερντογάν δήλωσε ότι απαιτούνται «μακροπρόθεσμες και βιώσιμες» λύσεις για την εξάλειψη της βαθύτερης αιτίας της μετανάστευσης, σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείου του.
Η Τζόρτζια Μελόνι επιβεβαίωσε τη δέσμευση της Ιταλίας “για τη σταθερότητα, την ενότητα και την ανεξαρτησία της Λιβύης” και την υποστήριξή της σε μια πολιτική διαδικασία υπό την ηγεσία της Λιβύης, με τη διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Εθνών, η οποία θα οδηγήσει σε εκλογές.
Η τουρκική προεδρική ανακοίνωση ανέφερε ότι οι τρεις ηγέτες θα συνέλθουν εκ νέου για να αξιολογήσουν τις αποφάσεις που ελήφθησαν, μετά από τεχνικές συναντήσεις χαμηλότερου επιπέδου.
Η πλούσια σε πετρέλαιο Λιβύη βυθίστηκε στο χάος μετά την ανατροπή και τη δολοφονία του μακροχρόνιου δικτάτορα Μουαμάρ Καντάφι το 2011 από μια εξέγερση που υποστηρίχθηκε από το ΝΑΤΟ.
Στην αταξία που ακολούθησε, η χώρα διασπάστηκε σε αντίπαλες διοικήσεις στα ανατολικά και τα δυτικά, η καθεμία από τις οποίες υποστηρίζεται από παραστρατιωτικές οργανώσεις και ξένες κυβερνήσεις.
Η Τουρκία έχει συμμαχήσει με την κυβέρνηση που εδρεύει στην Τρίπολη στα δυτικά, αλλά πρόσφατα έλαβε μέτρα για να βελτιώσει τους δεσμούς της και με την κυβέρνηση που εδρεύει στα ανατολικά.
Το 2019, η Τουρκία κατέληξε σε συμφωνία με την κυβέρνηση που εδρεύει στην Τρίπολη, η οποία όριζε τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ της Λιβύης και της Τουρκίας, προκαλώντας την οργή της Ελλάδας και της Κύπρου, οι οποίες λένε ότι η συμφωνία παραβιάζει τα δικαιώματά τους.
Σφοδρές αντιδράσεις της αντιπολίτευσης
Ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ με τη σειρά του κατηγορεί τη κυβέρνηση για μια νέα διπλωματική ήττα της, καθώς θεωρεί πως η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για πολυμερή και περιφερειακά συνεργατικά σχήματα, έδωσε τη θέση της στη στρατηγική του δεδομένου συμμάχου.
Το ΠΑΣΟΚ μπήκε στον χορό τον πολιτικών αντιδράσεων για τη τριμερή Τουρκίας-Ιταλίας-Δυτικής Λιβύης στη Κωνσταντινούπολη, με τον Δημήτρη Μάντζο, υπεύθυνο του κοινοβουλευτικού τομέα Εξωτερικών του κόμματος:
«Η τριμερής «Σύνοδος Συνεργασίας» Τουρκίας-Ιταλίας-Δυτικής Λιβύης, στην Κωνσταντινούπολη, και κυρίως οι δηλώσεις που ακολούθησαν από τις συμμετέχουσες πλευρές, προκαλούν ανησυχία, επιτείνοντας τον κίνδυνο διπλωματικού αποκλεισμού της Ελλάδας από τον κρίσιμο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.
Στην σκληρή κριτική που άσκησε ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει:
«Η σημερινή τριμερής διάσκεψη Λιβύης – Ιταλίας – Τουρκίας, στην Κωνσταντινούπολη, αποτελεί μία νέα διπλωματική ήττα για τη διεθνώς περιθωριοποιημένη κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία κινείται χωρίς συνεκτική εθνική στρατηγική και έχει περιοριστεί στον ρόλο του απλού παρατηρητή των εξελίξεων.
Μόλις τον Μάιο, όταν και συνάντησε την Πρωθυπουργό της Ιταλίας, ο κύριος Μητσοτάκης επαίρονταν ότι «είχαμε την ευκαιρία να συντονίσουμε τον βηματισμό μας σε πολλά επίπεδα – στις γεωπολιτικές ανακατατάξεις, την παράνομη μετανάστευση, την ενέργεια και την κλιματική κρίση». Η διάψευση είναι για ακόμη μία φορά ηχηρή, τόσο από τις διευρυμένες τουρκικές επενδύσεις στην ιταλική αμυντική βιομηχανία, όσο και από το γεγονός ότι και για το Λιβυκό και το μεταναστευτικό, η Ιταλία συνεννοείται απευθείας με την Τουρκία και την μεταβατική κυβέρνηση της Λιβύης, αφήνοντας εκ νέου εκτός του κάδρου των εξελίξεων την ελληνική κυβέρνηση.
Δυστυχώς, η άνευ σοβαρού σχεδιασμού εξωτερική πολιτική Μητσοτάκη, εγκατέλειψε τα πολυμερή και τριμερή περιφερειακά σχήματα συνεργασίας που με κόπο έχτισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να κινηθεί στο δόγμα του «δεδομένου συμμάχου», χωρίς να διστάζει να απεμπολεί το γεωπολιτικό αποτύπωμά της, αναζητώντας πρωτοβουλίες και καθοδήγηση από τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον. Αποτέλεσμα των λανθασμένων αυτών χειρισμών ήταν η διπλωματική απομόνωση της χώρας από τις περιφερειακές εξελίξεις και η ανάδειξη της Τουρκίας σε ρόλο ρυθμιστή των εξελίξεων στην περιοχή».
Διαβάστε επίσης:
Βρήκαν ανοιχτή την πόρτα της ΝΔ και είναι έτοιμοι να «μπουκάρουν»
