Για να προχωρήσει μια κοινωνία, ικανό και αναγκαίο είναι η εκπαίδευση των πολιτών. Από την πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου, έως και το τελευταίο πτυχίο του πιο εξειδικευμένου διπλώματος.
Γράφει ο Βαγγέλης Παπαδημητρίου
Χωρίς εκπαίδευση η κοινωνία ζει στο σκοταδισμό, στον ιδεολογικό πειθαναγκασμό και στη ψυχολογική βία. Μαθαίνει τους πολίτες να ζουν υπό το φόβο, την τρομοκρατία και την απόλυτη χειραγώγηση. Μετατρέποντας τους, ουσιαστικά, σε άβουλα όντα.
Τα πτυχία είναι παράθυρα στον κόσμο. Είναι εξειδίκευση και ταυτοχρόνως ταξίδι στο όνειρο. Το όποιο όνειρο. Εξάλλου η ελπίδα είναι το όνειρο του ξύπνιου και όχι του κοιμισμένου. Τα όνειρα του ύπνου, έχουν άλλες εσωτερικές διεργασίες. Η ελπίδα, όμως, είναι ταυτισμένη με το όραμα. Χωρίς αυτό οι κοινωνίες μετατρέπονται σε φασιστικές, ικανοποιώντας τα χειρότερα ένστικτα του ανθρώπου.
Πολίτες, όμως, με πτυχία, αλλά χωρίς αντίκρισμα είναι ο εύκολος στόχος του ολοκληρωτισμού. Η αριστεία είναι το δίκοπο μαχαίρι. Κάτι σαν την αλήθεια. Μπορεί να κόψει ψωμί, μπορεί να κόψει και καρδιά. Η αριστεία ενέχει τον κίνδυνο να μετατραπεί σε απόλυτο ταξικό μέσο. Αλλά και το πλούσιο παιδί και το φτωχό έχει δικαίωμα στη μόρφωση. Και το φτωχό; Είναι η αριστεία το μέσον της μόρφωσης και της ανάπτυξης των κοινωνιών; Αν ναι τότε ας την παρέχουμε παντού. Ας δώσουμε την ευκαιρία στα παιδιά της Ελλάδος να αποκτήσουν πολλά πτυχία, μεγάλη μόρφωση, ανθρώπινη εκπαίδευση. Για να μην βλέπουν τη χώρα τους, ως τόπο διακοπών ζώντας στο εξωτερικό.
Αριστεία είναι, για παράδειγμα, ο πιλότος του πυροσβεστικού που βουτάει με κίνδυνο της ζωής του να σβήσει μέσα στη νύχτα τη φωτιά. Αριστεία είναι ο γιατρός της εφημερίας που πληρώνεται λιγότερα από έναν CEO, μιας μεγάλης εταιρείας και τρέχει για να σώσει ζωές, μερόνυχτα. Χωρίς να υποτιμώ την εργασία του CEO. Και με τα ιδιωτικά και με τα δημόσια. Τα δημόσια σχολεία, όμως, είναι το κοινωνικό μετερίζι. Χωρίς να υποτιμώ την αξια των ιδιωτικών.
Αριστεία είναι ο πτυχιούχος που κατασπάραξε τα βιβλία και περιμένει στις 4 η ώρα το πρωί το λεωφορείο να τον πάει σε ένα γραφείο που του διαλύει τη ζωή. Αριστεία είναι να ολοκληρώνεις τον επαγγελματικό σου βίο και να έχεις καταφέρει να μεγαλώσεις μια οικογένεια με στερήσεις. Χωρίς σπίτια, εξοχικά, αυτοκίνητα και βίλες. Αριστεία είναι το δικαίωμα μου να έχω τις ίδιες ευκαιρίες και να τις μετατρέπω σε συνείδηση. Γιατί το τελευταίο είναι το μέσον. Και το μήνυμα.
Αριστεία είναι να μου δώσεις το δικαίωμα να την αποκτήσω. Αριστεία δεν είναι να έχω πάρει δέκα πτυχία και τελικά να παρακαλάω με πολιτικό βύσμα μια θέση στο δημόσιο. Αυτό είναι ξεφτίλα. Και για τον επιστήμονα και για την οικογένεια του και για τη χώρα.
Αριστεία είναι ότι τα κατάφερε το παιδί μας χωρίς βύσμα. Χωρίς «σπρώξιμο». Με αξιοπρέπεια. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αριστεία. Η δημιουργία αξιοπρεπών πολιτών.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη αριστεία!
Μπορεί η σύγχρονη αριστερά;…
