Όταν το 2009 η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση γονάτισε τις αγορές, το Ντουμπάι χρειάστηκε ένα πακέτο διάσωσης 20 δισ. δολαρίων για να αποφύγει τη χρεοκοπία. Το Dubai International Financial Centre (DIFC) έμοιαζε με «πόλη-φάντασμα» και ελάχιστοι μπορούσαν να φανταστούν ότι δεκαπέντε χρόνια αργότερα θα μιλούσαμε για μια από τις πιο εντυπωσιακές ανακάμψεις στον πλανήτη.
Σήμερα, το Ντουμπάι φιλοξενεί 7.700 εταιρείες και 47.900 εργαζομένους, 21.000 περισσότερους σε σχέση με το 2020, αναδεικνυόμενο ξανά σε διεθνή πόλο έλξης ταλέντων.
Ο νέος ανταγωνισμός από γείτονες
Η επιτυχία αυτή, όμως, δεν αφήνει το Ντουμπάι χωρίς αντιπάλους. Το Αμπού Ντάμπι, με το κρατικό επενδυτικό ταμείο του ύψους 1,7 τρισ. δολαρίων, επενδύει στρατηγικά για να τραβήξει hedge funds και διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων. Την ίδια ώρα, η Σαουδική Αραβία εφαρμόζει πολιτικές που στοχεύουν στη μεταφορά τραπεζικών κέντρων στο Ριάντ, αξιοποιώντας το βάρος της ως η μεγαλύτερη οικονομία του Κόλπου.
Αναλυτές προειδοποιούν ότι αν το Ντουμπάι χάσει το momentum του, ο τίτλος της χρηματοπιστωτικής πρωτεύουσας της Μέσης Ανατολής μπορεί να αλλάξει χέρια.
Εσωτερικές προκλήσεις
Η εκρηκτική ανάπτυξη έχει και κόστος. Η μαζική εισροή εργαζομένων έχει οδηγήσει σε εκτίναξη τιμών ακινήτων και σε σημαντική αύξηση του κόστους ζωής. Πολλοί καταγγέλλουν ότι οι μισθοί δεν συμβαδίζουν με τις αυξήσεις, ενώ η καθημερινή κυκλοφοριακή συμφόρηση γύρω από το DIFC έχει γίνει εφιάλτης για τους εργαζομένους.
Παράλληλα, ζητήματα αξιοπιστίας έρχονται στο προσκήνιο. Η εισροή Ρώσων εμπόρων και κεφαλαίων μετά την εισβολή στην Ουκρανία έβαλε τα ΗΑΕ στο «μικροσκόπιο» της FATF, της διεθνούς αρχής κατά του ξεπλύματος χρήματος. Αν και το Ντουμπάι έχει βελτιώσει τη θέση του, η εικόνα του ως «παράθυρο» για παρακάμψεις κυρώσεων παραμένει.
Στροφή στα κρυπτονομίσματα
Το Ντουμπάι δείχνει ότι δεν φοβάται το ρίσκο. Επενδύει ενεργά στη βιομηχανία των κρυπτονομισμάτων, προσελκύοντας κολοσσούς όπως η Binance, το μεγαλύτερο ανταλλακτήριο στον κόσμο. Η στρατηγική αυτή ενισχύει την εικόνα του ως πρωτοπόρου χρηματοοικονομικού κόμβου, αλλά εντείνει και τις ανησυχίες για το κατά πόσο μπορεί να διασφαλίσει τη φήμη του.
Όπως σχολίασε χαρακτηριστικά ένας επενδυτής στους Financial Times: «Νομίζω ότι το DIFC έχει τελειώσει, εκτός από το ότι είναι ένα ωραίο μέρος για δείπνο», τονίζοντας ότι το ADGM του Αμπού Ντάμπι προσφέρει πιο «ελαφρύ» κανονιστικό πλαίσιο, ελκυστικό για traders και dealmakers.
Το μέλλον
Η ικανότητα του Ντουμπάι να κρατήσει το «στέμμα» θα εξαρτηθεί από τρεις παράγοντες:
- Διαχείριση εσωτερικών πιέσεων (κόστος ζωής, κυκλοφορία, μισθοί)
- Αποκατάσταση της φήμης του απέναντι σε κατηγορίες για ξέπλυμα
- Διατήρηση της ελκυστικότητας όχι μόνο ως τόπος εργασίας, αλλά και ως τόπος ζωής
Αν σκοντάψει, πολλοί εκτιμούν ότι το Αμπού Ντάμπι θα είναι ο φυσικός διάδοχος, προσελκύοντας στελέχη που σήμερα δραστηριοποιούνται στο DIFC, αλλά αναζητούν μια πιο ήσυχη και σταθερή βάση.
Το ερώτημα είναι αν το Ντουμπάι θα καταφέρει να προσαρμοστεί γρήγορα ή αν η «χρυσή του εποχή» θα μείνει πίσω του.
