Η πρόσφατη δέσμη μέτρων που παρουσιάστηκε στη ΔΕΘ δεν είναι απλώς ένας κατάλογος φορολογικών ελαφρύνσεων. Είναι μια σαφής πολιτική δήλωση: η κυβέρνηση επιλέγει να σταθεί δίπλα στη μεσαία τάξη, στους νέους και στις οικογένειες που στηρίζουν την ελληνική κοινωνία. Με στοχευμένες παρεμβάσεις —από μειώσεις συντελεστών έως ειδικά κίνητρα για πολύτεκνες οικογένειες— αποδεικνύει ότι δεν αρκείται σε λόγια αλλά προχωρά σε πράξεις.
Του Μίλτου Σακελλάρη
Η μείωση του φόρου εισοδήματος για όλους κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, η πλήρης απαλλαγή για νέους έως 25 ετών μέχρι 20.000 €, οι δραστικά μειωμένοι συντελεστές για νέους 25–30 ετών και η ουσιαστική φορολογική ανακούφιση των οικογενειών με παιδιά —ακόμη και μηδενικός φόρος για τέσσερα παιδιά και πάνω— δεν είναι λεπτομέρειες.
Είναι μια σαφής στροφή υπέρ της παραγωγικής Ελλάδας, αυτών που εργάζονται, δημιουργούν και μεγαλώνουν παιδιά. Παράλληλα, η μείωση των τεκμηρίων, οι ελαφρύνσεις ΕΝΦΙΑ σε μικρές κοινότητες και οι ειδικές ρυθμίσεις για απομακρυσμένα νησιά δείχνουν ότι η κυβέρνηση βλέπει την επικράτεια ως ενιαίο σύνολο, όχι μόνο τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Πίσω από αυτές τις αποφάσεις υπάρχει μια κεντρική αντίληψη: ότι η ανάπτυξη δεν θα έρθει από την υπερφορολόγηση, αλλά από την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος και την επιβράβευση της προσπάθειας. Η στήριξη της μεσαίας τάξης δεν είναι «δώρο»· είναι προϋπόθεση για μια υγιή οικονομία που κρατά τα παιδιά της στην Ελλάδα και δημιουργεί προοπτικές. Το ίδιο και η στήριξη των οικογενειών: δεν είναι παροχή «πολυτελείας», αλλά στρατηγική απάντηση στο δημογραφικό πρόβλημα.
Την ίδια στιγμή, οι πολιτικοί αντίπαλοι επιλέγουν μιαν άλλη οδό: υπόσχονται «λαγούς με πετραχήλια» χωρίς κοστολόγηση και χωρίς σχέδιο, καλλιεργώντας την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να χαρίζουν παροχές χωρίς να εξηγούν ποιος θα τις πληρώσει. Στην πράξη, αυτή η λογική οδηγεί ξανά σε υπερχρέωση και ανασφάλεια. Όσοι θυμούνται τα προηγούμενα χρόνια, γνωρίζουν πόσο ακριβό πληρώνει η κοινωνία τις «μαγικές λύσεις» και τα ανεδαφικά προγράμματα.
Είναι εύκολο να ασκεί κανείς κριτική από την ασφάλεια της αντιπολίτευσης· είναι δύσκολο να καταθέτει συγκεκριμένα μέτρα που εφαρμόζονται και αποδίδουν.
Η παρούσα κυβέρνηση, παρά τις δυσκολίες, τολμά να προχωρήσει σε τομές που είχαν μείνει στάσιμες επί δεκαετίες. Αυτό το πακέτο μέτρων είναι το μεγαλύτερο φορολογικό πρόγραμμα εδώ και μισό αιώνα, δείχνοντας ότι με συνετή δημοσιονομική πολιτική μπορεί να υπάρξει χώρος για ελαφρύνσεις χωρίς να κινδυνεύει η σταθερότητα.
Η ουσία λοιπόν είναι απλή: από τη μία έχουμε μια κυβέρνηση που φροντίζει για όλους, από τον νέο εργαζόμενο μέχρι την πολύτεκνη οικογένεια· από την άλλη μια αντιπολίτευση που περιορίζεται σε ευχές και ανέφικτες υποσχέσεις. Η κοινωνία δεν χρειάζεται νέα πειράματα, αλλά συνέπεια και υπευθυνότητα.
Η μεσαία τάξη και οι οικογένειες ζητούν στήριξη στην πράξη, όχι μεγάλα λόγια.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα λύνονται μέσα σε μια νύχτα. Πρέπει να γίνουν περισσότερα; Σαφως. Όμως για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια διαφαίνεται ένα συνεκτικό σχέδιο που αποδίδει καρπούς και στηρίζει εκείνους που κρατούν όρθια τη χώρα. Και αυτή η στρατηγική —όχι οι πρόχειρες εξαγγελίες— είναι που μπορεί να εγγυηθεί ένα καλύτερο μέλλον.
Διαβάστε επίσης:
Βουλή: Νέα σιωπή Μυλωνάκη για την αποκάλυψη ότι το Μαξίμου γνώριζε τις συνομιλίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Μητσοτάκης σε Ιερώνυμο: «Εξαιρετικό το επίπεδο συνεργασίας Πολιτείας και Εκκλησίας»
