Η επιστημονική φαντασία στο απόγειό της. Ήδη γράφονται σενάρια μέχρι και για “επιστροφή” του Γιώργου Παπανδρέου στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα.
Όμως η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική από όσα προβάλλονται και σίγουρα απέχει από το σενάριο που μεθοδικά διαρρέεται σε συγκεκριμένα έντυπα.
Κατ’ αρχάς, ο Αλέξης Τσίπρας δεν αναζητά «δεκανίκια» ούτε βρίσκεται σε διαδικασία υποκατάστασης του ρόλου του. Η σχέση του με τον πρώην πρωθυπουργό είναι θεσμική και σεβαστή, με επικοινωνία που υπάρχει εδώ και χρόνια, χωρίς όμως να μεταφράζεται σε οργανωτικό σχέδιο κοινής πορείας. Η πολιτική στρατηγική του Τσίπρα παραμένει αυτόνομη, με στόχο τη δημιουργία ενός νέου προοδευτικού πόλου που να υπερβαίνει τα παραδοσιακά κομματικά όρια.
Από την άλλη πλευρά, ο Γιώργος Παπανδρέου εξακολουθεί να έχει το δικό του αποτύπωμα στην Κεντροαριστερά. Διατηρεί επαφές, διαθέτει ιστορικό βάρος και κύρος, ενώ η απόπειρα επαναδιεκδίκησης της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ το 2021 απέδειξε ότι παραμένει ένας ενεργός παράγοντας αν και δεν έχει ισχυρό feedback στο σύνολο του εκλογικού σώματος. Όμως η εμπλοκή του στα σημερινά σενάρια προέρχεται κυρίως από παραπολιτικά κέντρα που επιδιώκουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις και να θολώσουν το μήνυμα που στέλνει ο Τσίπρας με τις παρεμβάσεις του.
Οι αναφορές σε «οργανωμένο δίκτυο» συνεργατών του Παπανδρέου, όπως οι Δημήτρης Ρέππας, Πάνος Μπεγλίτης ή Φίλιππος Σαχινίδης, αντανακλούν περισσότερο μια κινητικότητα προσώπων παρά ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που να αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ. Και κυρίως, δεν αποτελούν ένδειξη ότι ο πρώην πρωθυπουργός επιδιώκει να ενταχθεί κάτω από την πολιτική ομπρέλα του Τσίπρα.
Η ουσία είναι ότι οι δύο πολιτικοί συνομιλούν, όπως συμβαίνει άλλωστε μεταξύ πολλών πρώην και νυν ηγετών. Αυτό όμως δεν σημαίνει ούτε πολιτική εξάρτηση, ούτε συμμαχία με θεαματικό χαρακτήρα, όπως προβάλλουν ορισμένοι για να τροφοδοτήσουν εσωκομματικές αντιπαραθέσεις στο ΠΑΣΟΚ και ανασφάλειες στο Κεντροαριστερό ακροατήριο.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας χαράζει τη δική του πορεία, με καθαρό προοδευτικό στίγμα και χωρίς να «δανείζεται» άλλοθι ή ρόλους από το παρελθόν. Και ο Γιώργος Παπανδρέου, από τη δική του πλευρά, συνεχίζει να έχει θέση και λόγο στη δημόσια συζήτηση. Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν περισσότερο παιχνίδια παραπολιτικών κύκλων που επιχειρούν να κατασκευάσουν σενάρια.
Το ότι οι δύο πρώην πρωθυπουργοί είναι συνομιλητές δεν τους καθιστά και συνοδοιπόρους πολιτικά.
Τα σενάρια αυτά περί υπόγειων και κρυφών σχέσεων Τσίπρα και ΓΑΠ διακινούνται κυρίως από τους πολιτικούς αντιπάλους του Τσίπρα εντός της κεντροαριστεράς και στόχο έχουν να πλήξουν το προφίλ του αφού είναι γνωστό ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι “κόκκινο πανί” για ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας λόγω της εισόδου της χώρας στα μνημόνια και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας.
Το αν ο Παπανδρέου αποφασίσει κάποια στιγμή να κάνει δήλωση στήριξης υπέρ Τσίπρα και υπέρ μιας ανασυγκρότησης στο χώρο της κεντροαριστεράς είναι άλλου παπά ευαγγέλιο και δεν σηματοδοτεί καμία επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή.
