Μπορεί να φωνάζει όσο θέλει ο Νετανιάχου για την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους από Βρετανία, Καναδά και Αυστραλία την Κυριακή και για τις επερχόμενες αναγνωρίσεις της Γαλλίας και άλλων χωρών από τις 23 Σεπτεμβρίου.
Γράφει ο Χρυσόστομος Λουκάς
Ο «Μπίμπι» και οι ακροδεξιοί υπουργοί του θεωρούν ότι η αναγνώριση επιβραβεύει την Χαμάς για την τρομοκρατική της δράση, όπως λέει το Τελ Αβίβ.
Ο Μπάλφουρ στοιχειώνει τον Μπίμπι
Παρόλα αυτά ο Κιρ Στάρμερ της Βρετανίας αναγνωρίζει την Παλαιστίνη ανατρέποντας την εξωτερικήπολιτικήδεκαετιών της χώρας που εν πολλοίςευθύνεται για το Μεσανατολικόζήτημα.
Το είπε ο ίδιος ο πρώην ΥΠΕΞ της βρετανικής κυβέρνησης Ντέιβιντ Λάμι, από το βήμα του ΟΗΕ τον Ιούλιο: «Η Βρετανία φέρει ειδικό βάρος ευθύνης για την υποστήριξη μιας λύσης δυο κρατών»
Καιαποκάλυψε και τον λόγο που οι ακροδεξιέςκυβερνήσειςυπό τον Νετανιάχου τα τελευταίαχρόνια είναι στα κάγκελα, ειδικά με την βρετανικήαναγνώριση της Παλαιστίνης.
Ο Λάμιθύμισε ότι ο προκάτοχός του το μακρινό 1917, ο ΥΠΕΞ Άρθουρ Μπάλφουρ, είχε υπογράψει διακήρυξη με την οποία η περιοχή της «Παλαιστίνης», την διαχείριση της οποίας είχε από τον τότε ΟΗΕ η Βρετανία, θα γίνει μια πατρίδα για τον Εβραϊκόλαό.
Η ιστορική όμως Διακήρυξη Μπάλφουρ, προέβλεπε και έναν ακόμα όρο: «ότι δεν θα γίνει τίποτε που θα μπορούσε να θίξει τα πολιτικά και θρησκευτικά δικαιώματα των υφιστάμενων μη Εβραϊκών κοινοτήτων στην Παλαιστίνη».
Αυτές οι κοινότητες φυσικά ήταν κυρίως οι Παλαιστίνιοι. Και είναι αυτός ο όρος που καταστρατηγήθηκε πλήρως από τη Δύση.
Ο όρος του Μπάλφουρ συνιστά και την προϋπόθεση για τη δημιουργία του Ισραήλ. Είναι αυτός ο όρος που υπό το Λικούντ του Νετανιάχου πρέπει να ενταφιαστεί πλήρως, ώστε να υπάρξειμόνο ένα Ισραήλ, κάποιες χιλιάδες Παλαιστίνιοι ως Άραβες Ισραηλινοί και περίπου τρία εκατομμύρια Παλαιστίνιοι σε Γάζα, Δυτική Όχθη, Ιορδανία, να βρίσκονται απάτριδες-εσχάτως να φύγουν και προς τρίτες χώρες.
Η πυξίδα της Παλαιστίνης
Εάν η διεθνής κοινότητα σχετικοποιήσει τώρα τις σχέσεις της με μια υπαρκτή-στα χαρτιάέ στω- Παλαιστίνη, αυτό είναι πολιτική καταστροφή για την ακροδεξιά πτέρυγα του Ισραήλ που κυβερνά.
Διότι χωρίς σύνορα, χωρίς πρωτεύουσα, χωρίς κράτος, η Παλαιστίνη θα μπορεί να ακούγετα ιεπίσημα διεθνώς, να συνάπτει συμφωνίες με άλλακράτη- και της Δύσης- ενώ το Ισραήλ εφόσον καταστέλλει αυτό το κράτος, θα υπόκειται σε κυρώσεις.
Να γνωρίζουμε βέβαια πως ηιστορία αυτή δεν έχει ήρωες. Ο Κιρ Στάρμερ ορθώνει ανάστημα στον Νετανιάχου, στον Τραμπ και στο ισχυρόφιλο-ισραηλινόλόμπι, αλλά δεν θα καταφέρει να τερματίσει την γενοκτονία που βλέπει ο ΟΗΕ και η διεθνής κοινότητα στη Γάζα.
Διαβάστε επίσης:
«Μέχρι τέλους»: Λαϊκή απαίτηση για αλήθεια στα Τέμπη – Χιλιάδες στο Σύνταγμα στο πλευρό του Ρούτσι
Βρυξέλλες: Λόγω κυβερνοεπίθεσης ακυρώνεται το 50% των πτήσεων
