H Ελλάδα κατατάσσεται στις χώρες με τις υψηλότερες μέσες ηλικίες για την αποχώρηση από το πατρικό σπίτι, δηλαδή από 30 ετών και άνω, όπως αποκαλύπτει νέα έρευνα της Eurostat. Η υψηλότερη μέση ηλικία καταγράφηκε στην Κροατία (31,3 έτη), ενώ ακολουθούν η Σλοβακία (30,9 έτη), η Ελλάδα (30,7 έτη), η Ιταλία (30,1 έτη) και η Ισπανία (30 έτη).
Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2024 οι νέοι στην ΕΕ σταμάτησαν να μένουν στο σπίτι με τους γονείς τους σε μέση ηλικία 26,2 ετών, ελαφρώς χαμηλότερη από τα 26,3 έτη το 2023, σύμφωνα με την Eurostat.
Αντίθετα, οι χαμηλότερες μέσες ηλικίες καταγράφηκαν στη Φινλανδία (21,4 έτη), τη Δανία (21,7) και τη Σουηδία (21,9).
Από το 2002, η μέση αυτή ηλικία κυμάνθηκε ελαφρώς μεταξύ ενός χαμηλού επιπέδου 26,1 ετών το 2019 και ενός υψηλού επιπέδου 26,8 ετών το 2006.
Το κόστος στέγασης αποτελεί αντικείμενο συνεχούς δημόσιας συζήτησης, καθώς έχει γίνει όλο και πιο δύσκολο ειδικά για τους νέους ανθρώπους να ανταπεξέλθουν οικονομικά σε αυτή την υποχρέωση.
Εξαιτίας του προβλήματος αυτού οι νέοι άνθρωποι αργούν σε αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης – συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας – να φύγουν από το παιδικό τους δωμάτιο.
Τι ξοδεύουν τα νοικοκυριά για τη στέγαση
Το 2024, το 9,7 % των νέων (ηλικίας 15-29 ετών) στην ΕΕ ζούσαν σε νοικοκυριά που δαπανούσαν το 40 % ή περισσότερο του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση (ποσοστό υπερβολικού κόστους στέγασης), ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για το σύνολο του πληθυσμού ήταν 8,2 %.
Το 2024, μεταξύ των χωρών της ΕΕ, υπήρχαν σημαντικές διαφορές σε αυτό το ποσοστό. Η Ελλάδα (30,3 %) και η Δανία (28,9 %) κατέγραψαν τα υψηλότερα ποσοστά υπερβολικού κόστους στέγασης, υπερβαίνοντας κατά πολύ τα αντίστοιχα ποσοστά των Κάτω Χωρών (15,3 %), της Γερμανίας (14,8 %) και της Σουηδίας (13,5 %). Από την άλλη πλευρά, η Κροατία (2,1 %), η Κύπρος (2,8 %) και η Σλοβενία (3,0 %) είχαν τα χαμηλότερα ποσοστά υπερβολικού κόστους στέγασης.
Σε 16 χώρες της ΕΕ, το ποσοστό υπερβολικού κόστους στέγασης ήταν υψηλότερο μεταξύ των ατόμων ηλικίας 15-29 ετών σε σύγκριση με το σύνολο του πληθυσμού. Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των δύο αυτών ομάδων ήταν 14,3 % στην Δανία, ακολουθούμενη από τις Κάτω Χώρες με 8,4 %.
Σε ορισμένες χώρες όπου οι νέοι τείνουν να φεύγουν νωρίτερα από το πατρικό τους σπίτι, όπως η Δανία, οι Κάτω Χώρες, η Γερμανία, η Σουηδία και η Φινλανδία, το κόστος στέγασης για τους νέους είναι υψηλότερο.
Στις χώρες όπου οι νέοι φεύγουν αργότερα από το πατρικό τους σπίτι, όπως η Κύπρος, η Κροατία και η Ιταλία, το κόστος στέγασης τείνει να είναι χαμηλότερο. Ωστόσο, στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι οι νέοι φεύγουν αργότερα από το πατρικό τους σπίτι, το κόστος στέγασης παραμένει υψηλό για αυτούς.
Διαβάστε ακόμα:
