Η πρόσφατη παρέμβαση της Άννας Διαμαντοπούλου, με την χαρακτηριστική φράση «να μην γίνουμε Καρυστιανού ή Κωνσταντοπούλου», δεν ήταν μια απλή αιχμή προς πολιτικούς αντιπάλους. Ήταν «καμπανάκι» κινδύνου για την κατεύθυνση που μπορεί να πάρει το ΠΑΣΟΚ, αν υποκύψει στην ευκολία του λαϊκισμού. Το μήνυμα της είναι ξεκάθαρο: Θεσμική σοβαρότητα αντί για «κινητοποιήσεις εντυπώσεων»
Tου Μίλτου Σακελλάρη
Η πρώην υπουργός τόνισε ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να παραμείνει κόμμα κοινοβουλευτικής υπευθυνότητας: να φέρνει ζητήματα στη Βουλή, να απαιτεί στοιχεία και απαντήσεις, όχι να προσπαθεί να κερδίσει πολιτική υπεραξία μέσα από συγκεντρώσεις ή συνθήματα. Να “κυνηγήσει” την πραγματική πολιτική.
Η Διαμαντοπούλου υπενθύμισε επίσης ότι η χειρότερη μορφή λαϊκισμού που γνώρισε η χώρα εμφανίστηκε την περίοδο ΣΥΡΙΖΑ: πόλωση, ακρότητες, αντιπαράθεση για την αντιπαράθεση. «Αυτό δεν πρέπει να το αντιγράψει το ΠΑΣΟΚ», ήταν το μήνυμά της. Οι κραυγές και οι εικόνες μπορεί να δώσουν μια πρόσκαιρη ώθηση σε ένα κόμμα, αλλά δεν οικοδομούν θεσμική αξιοπιστία. Χωρίς σοβαρές προτάσεις και ουσιαστικό διάλογο, η πολιτική απομειώνεται σε θέαμα, και οι πολίτες απογοητεύονται. Άλλωστε, ο λαϊκισμός είναι βραχυπρόθεσμος.
Γιατί όμως η Χαριλάου Τρικούπη έχει περισσότερα να χάσει;
Σήμερα το ΠΑΣΟΚ παλεύει να αυξήσει τα ποσοστά του και να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη των πολιτών. Η καταφυγή στον λαϊκισμό μπορεί να διαβρώσει την ταυτότητά του ως κόμμα μετριοπάθειας, να το εγκλωβίσει σε πόλωση χωρίς προτάσεις και να το καταστήσει όμοιο με εκείνους που καταγγέλλει.
Η Διαμαντοπούλου δείχνει μια διαφορετική στρατηγική: λιγότερη επικοινωνιακή φασαρία, περισσότερη ουσία. Πολιτικές που παράγουν χειροπιαστά αποτελέσματα, καθαρή θεσμική στάση, απόσταση από εντυπωσιασμούς. Η πολιτική άλλωστε είναι η τέχνη του εφικτού. Οι πολίτες, μετά από μία μακρά περίοδο κρίσης (σ.σ. οικονομικής και πολιτικής), θέλουν χειροπιαστά αποτελέσματα στην καθημερινότητά τους. Όχι κενές φωνές ή αιθεροβάμονες πολιτικούς.
Ως ιστορική δύναμη εξουσίας, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να λειτουργεί ως κόμμα διαμαρτυρίας. Ο ρόλος του είναι να προσφέρει πολιτική ηρεμία, να κρατά ψηλά τη δημοκρατική κουλτούρα και να αποδεικνύει ότι μπορεί να διοικεί με σοβαρότητα και έργα. Αν ακολουθήσει αυτή την πορεία, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αναδειχθεί σε πραγματικό αντίβαρο στα άκρα. Ίσως και σε έναν πραγματικό πόλο απέναντι στη ΝΔ που παρά την φθορά διατηρεί την θεσμική της σοβαρότητα και κρατάει υψηλά τα ποσοστά της. Αν δεν το πράξει, κινδυνεύει να χάσει το μοναδικό του πλεονέκτημα και να συρρικνωθεί σε μια ακόμη «φωνή αγανάκτησης», χωρίς αντίκρισμα.
Η παρέμβαση Διαμαντοπούλου είναι υπενθύμιση ότι η ευθύνη ενός μεγάλου κόμματος δεν είναι να αντιγράφει τους λαϊκιστές, αλλά να τους υπερβαίνει. Στην εποχή της αγανάκτησης, την τοξικότητας, της πόλωσης και της οργής, το δύσκολο -αλλά πολιτικά ουσιαστικό- είναι να παραμείνεις θεσμικός, ψύχραιμος και πειστικός. Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα αλλά συνάμα και η μοναδική ευθύνη του.
Διαβάστε επίσης:
