Η ώρα των … αντιδημάρχων έφτασε
Η ώρα της (πρώτης) κρίσης έφτασε για τους αντιδημάρχους της διοίκησης Αγγελούδη. Ο ίδιος, στην τελευταία συνέντευξη Τύπου, έβαλε στη διοίκησή του «λίαν καλώς». Μικρό το κακό: τους βαθμούς τους μοιράζει ο ίδιος. Το ζήτημα είναι ότι στις καρέκλες των αντιδημαρχιών δύσκολα θα μείνουν πολλοί· κι όσοι μείνουν, μάλλον θα αλλάξουν… θρανίο.
Οικογενειακά Τραπέζια και ΣΥΡΙΖΑ
Ο Χρήστος Γιαννούλης είπε το ωραίο: «Η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν οικογένεια». Το εννοούσε με την έννοια του «μιλάς ανοιχτά χωρίς να φοβάσαι τον ηλίθιο που θα διαρρεύσει». Μόνο που η ελληνική πολιτική δεν είναι οικογένεια — είναι μάλλον ξαδερφοσυμπεθέρια σε βαφτίσι. Και στις άλλες οικογένειες (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) το κουτσομπολιό ρέει σαν οίνος στο πασχαλινό τραπέζι. Απλώς στον ΣΥΡΙΖΑ θυμούνται να το καταγγείλουν. Να τους το αναγνωρίσουμε: ο Γιαννούλης, αν και δημοσιογράφος, δεν λέει τίποτα. Ακόμα κι όταν θα είχε καλό λόγο να το κάνει. Κι όταν θα πει δε θα είναι αυτό που περιμένεις.
Το συνέδριο που παίζει κρυφτό
Άλλος μιλάει για Νοέμβριο, άλλος για Φλεβάρη, άλλος για «βλέπουμε». Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ έχει γίνει σαν delivery που δεν έρχεται ποτέ: «το φαγητό σας ετοιμάζεται». Αν δεν βγει ανακοίνωση τώρα, δύσκολα θα προλάβουν το φετινό ημερολόγιο. Έμπειρο στέλεχος είπε: «δεν βγαίνει». Αλλά εδώ μιλάμε για το ΠΑΣΟΚ. Αν κάπου έχουν προϋπηρεσία, είναι στα συνέδρια με αβέβαιο χρόνο άφιξης.
Η τρίχα έγινε τριχιά
Η ατάκα του Θόδωρου Καράογλου στο πάνελ του Action24 έδωσε τροφή για μικροπολιτική υστερία. Ναι, ήταν κρύο το χιούμορ. Και; Το διακύβευμα δεν είναι αν ο βουλευτής Καράογλου είπε μια μπαρούφα στον αέρα· είναι ότι πάει για Περιφέρεια. Κι εκεί παίζεται το παιχνίδι. Η αντιπολίτευση έκανε την τρίχα τριχιά, γιατί ξέρει πως στην κάλπη δεν θα μετρήσει η ατάκα, αλλά ποιος μπορεί να πάρει τα κλειδιά της Κεντρικής Μακεδονίας.
