Μια διεθνής ερευνητική ομάδα αποκάλυψε ένα γιγαντιαίο υδάτινο σύστημα ηλικίας 800.000 ετών, με νερό χαμηλής αλατότητας, αποθηκευμένο σε ιζήματα κάτω από τον θαλάσσιο πυθμένα του Κορινθιακού Κόλπου. Η ανακάλυψη αυτή, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Hydrogeology Journal, προσφέρει πολύτιμα δεδομένα εν μέσω της παγκόσμιας πρόκλησης της κλιματικής αλλαγής και της μείωσης των υδάτινων πόρων.
Οι ερευνητές, προερχόμενοι από πανεπιστήμια και κέντρα της Μάλτας και της Ιταλίας, επέλεξαν τον Κορινθιακό Κόλπο ως «ιδανικό φυσικό εργαστήριο» λόγω της έντονης τεκτονικής του δραστηριότητας και των διακυμάνσεων της στάθμης της θάλασσας στο παρελθόν.
Η επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας, Σενάι Χοροζάλ, εξήγησε ότι οι μεγάλες πτώσεις της στάθμης της θάλασσας κατά τις παγετώδεις περιόδους επέτρεψαν στο νερό της βροχής και των ποταμών να διεισδύσει στα παράκτια και υποθαλάσσια ιζήματα, όπου και διατηρήθηκε μέχρι σήμερα.
Το νερό χαμηλής αλατότητας εντοπίζεται σε βάθη που κυμαίνονται:
Κεντρική λεκάνη Κορινθιακού: Από 20 έως 600-700 μέτρα κάτω από τον πυθμένα.
Ανατολική περιοχή (Αλκυονίδες): Από 15 έως 150 μέτρα κάτω από τον πυθμένα.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, τα πλευρικά στρώματα ιζημάτων στην κεντρική λεκάνη μπορούν να περιέχουν έως και περίπου 250 κυβικά χιλιόμετρα αυτού του υπόγειου νερού. Η διατήρηση του νερού για τόσο μεγάλο διάστημα οφείλεται στην παρουσία ιζηματογενών στρωμάτων χαμηλής διαπερατότητας, τα οποία λειτούργησαν ως προστατευτικές δεξαμενές.
Η ανακάλυψη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα και άλλες μεσογειακές χώρες που αντιμετωπίζουν αυξανόμενη πίεση στους υδάτινους πόρους.
Η χαρτογράφηση αυτών των σημείων και η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι γεωλογικές δομές τα προστατεύουν είναι «κρίσιμη για τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές διαχείρισης των υδάτων», όπως σημειώνει η κ. Χοροζάλ.
Ωστόσο, οι ερευνητές εφιστούν την προσοχή, τονίζοντας ότι «οποιαδήποτε πιθανή αξιοποίηση θα πρέπει να προσεγγιστεί πολύ προσεκτικά, δεδομένης της περιβαλλοντικής ευαισθησίας των παράκτιων συστημάτων».
Διαβάστε επίσης:
