Η Αρμενία βρίσκεται σε μια περίοδο έντονης πολιτικής και ιδεολογικής διαμάχης, με επίκεντρο τη συνεχιζόμενη σύγκρουση μεταξύ της φιλοδυτικής κυβέρνησης του Νικόλ Πασινιάν και της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας. Η αντιπαράθεση, η οποία χαρακτηρίζεται από διώξεις κατά της Εκκλησίας, κλιμακώνεται ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2026, οι οποίες θεωρούνται κρίσιμες για τον μελλοντικό προσανατολισμό και την εθνική ταυτότητα της χώρας.
Η κύρια αιτία της αντιπαράθεσης είναι η εξαιρετικά αντιδημοφιλής πολιτική του Πασινιάν για προσέγγιση με το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία, ειδικά μετά τη δίωξη των Αρμενίων από το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Η Εκκλησία έχει αναδειχθεί σε κύριο φορέα κριτικής της κυβέρνησης, κατηγορώντας την για εθνική μειοδοσία.
Αιχμή της σύγκρουσης είναι η υποστήριξη που παρέχει ο Πασινιάν στον καθαιρεμένο κληρικό Αράμ Ασατριάν. Ο Ασατριάν, καθαιρεμένος από τον «Καθολικό» Καρεκίν Β΄, συνεχίζει να τελεί τη Θεία Λειτουργία αντικανονικά, με την παρουσία και συνδρομή της αστυνομίας, γεγονός που καθιστά πρακτικά αδύνατη τη συμμόρφωσή του με την εκκλησιαστική απόφαση. Ο Πρωθυπουργός φέρεται να χρησιμοποιεί αυτή τη διένεξη ως ευκαιρία «διεμβολισμού» της Εκκλησίας και «απελευθέρωσής» της από τον Προκαθήμενό της, με στόχο να πατάξει τον ρόλο της ως γνωμοδότη σε εθνικά θέματα.
Οι εκλογές του 2026 έχουν κομβική σημασία, καθώς η επόμενη κυβέρνηση θα έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει σε συνταγματική αναθεώρηση. Η απαίτηση για αλλαγή του Συντάγματος, η οποία θα αφαιρούσε σημεία που ενοχλούν το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία (καθώς αναφέρονται σε εθνικά δίκαια της Αρμενίας), θεωρείται εθνική ταπείνωση από την αντιπολίτευση, η οποία τονίζει το αδιέξοδο της πολιτικής υποτέλειας και δορυφοροποίησης.
Ο Πασινιάν πλαισιώνει την επίθεσή του στην Εκκλησία και τη στρατηγική του με την ιδέα της «Τέταρτης Δημοκρατίας». Την παρουσιάζει ως «φιλειρηνική» σε αντίθεση με την προκάτοχη «Τρίτη Δημοκρατία», την οποία κατηγορεί ως βασισμένη στον αλυτρωτισμό και τον ετοιμοπόλεμο χαρακτήρα. Ο στόχος του είναι η εγκατάλειψη των αλυτρωτικών βλέψεων για να αφιερωθεί το έθνος στην οικονομική ανάκαμψη και τη θεσμική θωράκιση. Οι εκλογές του 2026 αναδεικνύονται έτσι σε ένα δημοψήφισμα για τον προσανατολισμό και την ίδια την ταυτότητα της Αρμενίας. Η αντιπολίτευση αντιτείνει ότι η συμφωνία ειρήνης του Αυγούστου είναι απλώς μια «εκεχειρία» χωρίς πραγματικές εγγυήσεις έναντι της επιθετικότητας του Αζερμπαϊτζάν.
Οι διώξεις της κυβέρνησης κατά της Εκκλησίας έχουν γίνει το κεντρικό μέτωπο του μακρού προεκλογικού αγώνα. Η Αρμενική Εκκλησία παροτρύνει τους πιστούς της να υπερασπίζονται τους χώρους της έναντι επίθεσης φιλοκυβερνητικών. Παρά τη χαμηλή δημοτικότητα του Πασινιάν, η αντιπολίτευση είναι κατακερματισμένη και αναζητά πολιτικό για να τεθεί επικεφαλής ενός ευρύτερου συνασπισμού, με την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία να διαδραματίζει ντε φάκτο τον ρόλο της αντιπολίτευσης σε εθνικά θέματα. Νέα είσοδος στην πολιτική σκηνή αποτελεί ο επιχειρηματίας Σαμβέλ Καραπετιάν, ο οποίος ανακοίνωσε τη δημιουργία του κόμματος «Mer Dzevov» («Ο δικός μας δρόμος») μέσα από τη φυλακή.
Η Αρμενία έχει γίνει αντικείμενο των «ειρηνευτικών» πρωτοβουλιών του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος φιλοδοξεί να δημιουργήσει τον ομώνυμο διάδρομο που ενώνει Τουρκία, Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν, παρεμβαίνοντας γεωστρατηγικά μεταξύ Ρωσίας και Ιράν. Η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία τονίζει ότι η Αρμενία δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως στρατηγικό πιόνι από τους νυν συμμάχους και πρώην αντιπάλους της. Οι επόμενοι μήνες αναμένεται να φέρουν την πλέον έντονη ιδεολογική διαμάχη για την «ψυχή» της Αρμενίας εδώ και δεκαετίες.
Διαβάστε επίσης:
Βορειοκορεάτες ναρκοσυλλέκτες έχουν αναπτυχθεί στην περιφέρεια Κουρσκ
Η βρετανή υπουργός Πολιτισμού καλωσόρισε τη συγγνώμη του BBC στον Τραμπ
Διπλωματικό επεισόδιο ανάμεσα σε Κίνα και Ιαπωνία για την Ταϊβάν
