Ενώ η Ευρωζώνη βλέπει τον πληθωρισμό να υποχωρεί, η Ελλάδα παραμένει καθηλωμένη σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ ανεξέλεγκτων τιμών και μισθών-φιλοδωρημάτων, φαινόμενο που πλέον αναγνωρίζεται ανοιχτά ως ενδογενές και δομικό πρόβλημα της αγοράς. Η σημερινή αντιπαράθεση στη Βουλή, με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να καλείται να απαντήσει στον Νίκο Ανδρουλάκη, αναδεικνύει την τραγική ανεπάρκεια των κυβερνητικών διαβεβαιώσεων μπροστά στην καθημερινή λεηλασία του εισοδήματος των νοικοκυριών.
Οι επίσημες αναλύσεις (ακόμη και από την Τράπεζα της Ελλάδος) είναι αμείλικτες: ο σημερινός ελληνικός πληθωρισμός δεν δικαιολογείται πλέον από την Ουκρανία ή τους Χούθι. Βασίζεται στην εκμετάλλευση μέσω τριών βασικών τομέων.
Πρώτον, στη στέγαση, όπου η Ελλάδα κατέχει τη θλιβερή πρωτιά στην Ευρωζώνη στις αυξήσεις ενοικίων (άνοδος 8,9% τον Οκτώβριο έναντι 2,4% του μέσου όρου), ενώ οι τιμές κατοικιών έχουν εκτοξευθεί πάνω από 70% από το 2017. Η κυβερνητική πολιτική που ευνορεί τις «χρυσές βίζες» και τους «ψηφιακούς νομάδες» λειτουργεί ως καύσιμο στην κερδοσκοπία, καθιστώντας το δικαίωμα στη στέγη όνειρο θερινής νυκτός για τη νεολαία και τα χαμηλά εισοδήματα.
Δεύτερον, στην ενέργεια, παρά τις δήθεν παρεμβάσεις, η χώρα μας παραμένει στις ακριβότερες της Ε.Ε. στο οικιακό ρεύμα. Η αλλαγή εμπορικής πολιτικής των παρόχων –που εξυπηρετεί τα μεγάλα συμφέροντα– οδήγησε σε αύξηση 11,5% το πρώτο εξάμηνο του 2025 (έναντι 1,6% της Ευρωζώνης). Η ιδιωτικοποίηση και η ασυδοσία στην αγορά ενέργειας συνεχίζουν να «χτυπούν» ανελέητα τον καταναλωτή.
Τρίτον, στα τρόφιμα, με τον κιμά να πωλείται πλέον 12-15 ευρώ το κιλό, η «αιτία» βρίσκεται στην κυβερνητική άρνηση για στοχευμένη μείωση του ΦΠΑ στα βασικά είδη διατροφής, ένα μέτρο που αξιοποίησαν πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Η άρνηση αυτή, με το πρόσχημα ότι «δεν θα περάσει στον καταναλωτή», είναι στην πραγματικότητα μια προστασία των τεράστιων περιθωρίων κέρδους των μεγάλων επιχειρήσεων, τη στιγμή που τα δημόσια έσοδα έχουν ήδη αυξηθεί κατακόρυφα λόγω πληθωρισμού. Υπενθυμίζεται ότι ο μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα ανέρχεται μόλις στα 18.000 ευρώ, όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 39.800 ευρώ!
Ενώ τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι η Ελλάδα είναι η χώρα των χαμηλότερων μισθών και των υψηλότερων τιμών στην Ε.Ε., η κυβέρνηση συνεχίζει να αρνείται ριζικές παρεμβάσεις. Η αύξηση των τιμών δεν είναι απλώς «πληθωρισμός», είναι μετακύλιση του κόστους εργασίας στον τελικό καταναλωτή και αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος προς όφελος των κερδοσκόπων και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί δεν είναι αν υπάρχει «σχέδιο», αλλά ποιους εξυπηρετεί αυτό το «σχέδιο». Η ακρίβεια έχει μετατραπεί σε βαθιά ριζωμένη εγχώρια «πληγή», που υπονομεύει την αγοραστική δύναμη, καταδικάζει τα νέα νοικοκυριά και λειτουργεί ως επιταχυντής της δημογραφικής κρίσης. Χωρίς άμεση μείωση του ΦΠΑ, δραστικό έλεγχο των τιμών σε βασικά αγαθά και ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, η κοινωνική διάβρωση θα συνεχιστεί αμείωτη.
Διαβάστε επίσης:
Μετ’ εμποδίων η Καρυστιανού το Σάββατο στην Πάρο
Τέμπη: Πρώτος ο σταθμάρχης έλαβε το κλητήριο θέσπισμα για τη δίκη
