Η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων Θυμάτων της τραγωδίας στα Τέμπη, μεταμόρφωσε τον αφόρητο προσωπικό πόνο σε ένα δυναμικό λόγο περί δικαιοσύνης, καταγγέλλοντας σε συνέντευξή της στο ParosVoice.com το «προδιαγεγραμμένο έγκλημα» και τον «μηχανισμό συγκάλυψης» που ακολουθεί. Η Καρυστιανού απέρριψε κατηγορηματικά τον όρο «ατύχημα», τονίζοντας πως η τραγωδία ήταν μια «βόμβα φυτεμένη» στη μακροχρόνια εγκληματική αμέλεια και στη συνειδητή μη υλοποίηση του βασικού συστήματος ασφαλείας της «σύμβασης 717».
Η κ. Καρυστιανού έδειξε απευθείας προς το πολιτικό σύστημα, υπογραμμίζοντας ότι όλες οι κυβερνήσεις συνέβαλαν στο έγκλημα παραλείψεως, επιτρέποντας στους υπεύθυνους να δρουν με ένα αίσθημα ατιμωρησίας που χρονολογείται από το 1986. Χαρακτήρισε το πρόβλημα ως βαθύτερο: ένα «διεφθαρμένο σύστημα αμοιβαίας κάλυψης, όπου όλοι συγκάλυπταν όλους».
Η «δεύτερη τραγωδία», όπως την περιγράφει, ήταν αυτή της συγκάλυψης που ακολούθησε τη σύγκρουση. Επισήμανε το μυστηριώδες «μπάζωμα» των ευθυνών που έγινε «με εντολή πολιτική» και τον «χαμό» των κρίσιμων βίντεο ασφαλείας, με το βαρύ ερώτημα: «Τι ήταν τόσο σημαντικό που χρειαζόταν να εξαφανιστεί;»
Απέναντι στον τεράστιο κρατικό μηχανισμό, η μόνη πηγή δύναμης για τους πενθούντες είναι η «ασπίδα αλληλεγγύης» της ελληνικής κοινωνίας. Η κ. Καρυστιανού εξέφρασε ευγνωμοσύνη για τις «μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις», δηλώνοντας εμφατικά: «Δεν μας δίνει απλά δύναμη και κουράγιο να συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Φοβίζει και το σύστημα». Η λαϊκή βούληση στέκεται αντίπαλος στον μηχανισμό που προσπαθεί να διασπάσει τους συγγενείς.
Η πρόεδρος του Συλλόγου εμφανίστηκε απαισιόδοξη για τη δικαστική διαδικασία στην Ελλάδα, χαρακτηρίζοντας την ανάκριση «κλεισμένη με πάρα πολλά κενά» και προμηνύοντας μια δίκη που φοβάται πως θα είναι «σικέ», με χαμηλά αδικήματα και λίγους κατηγορούμενους. Η απόφαση να κατηγορηθούν πολιτικοί για πλημμέλημα, όπως οι Καραμανλής και Τριαντόπουλος, είναι «προσβλητική στη μνήμη των ανθρώπων μας».
Το δυνατότερο μήνυμα της Καρυστιανού είναι η μεταμόρφωση του πόνου σε «αφύπνιση» και πολιτική συνείδηση. «Ο αγώνας μου είναι πολιτικός», δήλωσε ανυποχώρητα, τονίζοντας ότι η κριτική είναι «υποχρέωση» του πολίτη.
Κλείνοντας με μια συλλογική συγγνώμη στα νέα παιδιά της χώρας για την επικίνδυνη και διεφθαρμένη κοινωνία, έθεσε τον στόχο: «Πρέπει να αλλάξουν όλα… να γκρεμιστούν και να ξαναχτιστούν». Η μόνη αρχή για αυτό είναι η Δικαιοσύνη. Ο αγώνας για τα Τέμπη πλέον δεν ανήκει μόνο στους πενθούντες. «Είναι αγώνας όλων των Ελλήνων προκειμένου να έχουμε ένα κράτος δικαίου», κατέληξε η Μαρία Καρυστιανού, καθιστώντας σαφές πως ο αγώνας για τη ζωή προηγείται των κερδών.
Διαβάστε επίσης:
Ένταση το πρωί στο Πολυτεχνείο με προεκτάσεις για το… ΜέΡΑ25 (βίντεο)
