Στην εκτίμηση ότι ο κόσμος περιμένει ένα νέο κόμμα από τον Αλέξη Τσίπρα και ότι αυτό θα έχει τεράστιο μέλλον προχώρησε νωρίτερα η Αθηνά Λινού, χαρακτηρίζοντας τον πρώην Πρωθυπουργό πολιτικό κεφάλαιο για την χώρα μας.
Ειδικότερα , μιλώντας στην ΕΡΤ και αναφερόμενη για την πιθανότητα ίδρυσης νέου κόμματος τόνισε: «Δεν ξέρω πόσο γρήγορα θα προχωρήσει ο Αλέξης Τσίπρας. Προσωπικά και τον σέβομαι και τον εκτιμώ και ελπίζω ότι θα γίνει πολύ πιο ενεργός στον πολιτικό χώρο. Αλλά μην ξεχνάμε ότι είναι ένας νέος άνθρωπος που ζυγίζει τα πράγματα, που έχει τεράστιο μέλλον και είναι ένα κεφάλαιο για τη χώρα μας, αλλά το πώς θα κινηθεί και πόσο γρήγορα θα κινηθεί στην ίδρυση νέου κόμματος, αυτό νομίζω δεν μπορεί να το προβλέψει κανείς». Όσο για το αν είναι καλοδεχούμενο ένα νέο κόμμα, αν το θέλει και το έχει ανάγκη ο κόσμος, επισήμανε: «Ο κόσμος εκφράζεται μέχρι τώρα ότι το θέλει και σε προσωπικές συναντήσεις που έχω με απλούς πολίτες. Αυτό θα ήταν καλοδεχούμενο για κάθε ικανό πολιτικό, για κάθε άνθρωπο ηθικό που θέλει να συμμετάσχει στην πολιτική».
Για ΟΠΕΚΕΠΕ και προανακριτική: «Και το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ απευθύνθηκαν σε εμένα για να υπογράψω τις προτάσεις τους. Αρνήθηκα όμως, να υπογράψω γιατί δεν είχα χρόνο να τις μελετήσω»
Και πρόσθεσε «Ναι, όντως απευθύνθηκε σε εμένα και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και η Νέα Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και πιθανόν και άλλα κόμματα με προσέγγισαν, αλλά η απόφασή μου να μην υπογράψω καμία από τις προτάσεις ήταν συγκυριακή, με την έννοια ότι εγώ συνήθως δεν υπογράφω αν δεν μελετήσω κάτι, ό, τι κι αν είναι αυτό, είτε είναι στο αντικείμενο των ενδιαφερόντων μου, είτε όχι. Και αυτό ήταν ένα πολύ σοβαρό θέμα για να μην έχω το χρόνο να το υπογράψω. Δεν υπέγραψα λοιπόν, διότι, δεν είχα χρόνο να το μελετήσω».
Η αξία μιας αριστερής συμμαχίας
«Νομίζω ότι δεν είναι εύκολο να είναι κανείς μόνος του. Σημασία έχει να μπορέσουμε να φτιάξουμε ένα κλίμα συνεργασίας, κυρίως μεταξύ των αριστερών κομμάτων, γιατί εκεί ανήκω ιδεολογικά, αλλά χωρίς αγκυλώσεις και χωρίς δεδομένα. Διότι, ενώ είμαι και ανήκω στον αριστερό και προοδευτικό χώρο, ταυτόχρονα είμαι χριστιανή και ας πούμε, το θέμα των μεταναστών και η νέα τροπή που παίρνουν τα πράγματα στην ελληνική νομοθεσία, με πληγώνει (…)».
«Η αλήθεια είναι ότι οι εξελίξεις όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και οι διεθνείς εξελίξεις είναι πολύ συχνά τόσο έντονες και τόσο γρήγορες που δεν προφταίνει κανείς να τις παρακολουθήσει και χρειάζεται αντοχή και νεύρα και ωριμότητα για να μπορεί κανείς να διακρίνει πού βρίσκεται η πραγματική ευκαιρία και πού βρίσκεται ο πραγματικός κίνδυνος. Και νομίζω και το πρόβλημα του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ένα από αυτά τα προβλήματα που αν το δει κανείς για τη χώρα μας είναι μείζον και δυσφημίζει κυρίως τη χώρα μας και αυτό είναι το ανησυχητικό. Και αν το δει κανείς σε παγκόσμιο επίπεδο, μην ξεχνάμε ότι είναι μια περίπτωση πολύ σοβαρής διαφθοράς που αφορά όμως, μόνο κάποια εκατομμύρια ανθρώπων. Ενώ τα μεγάλα προβλήματα, τα παγκόσμια προβλήματα, αφορούν αρκετά δισεκατομμύρια ανθρώπων (…). Εκείνο που έχει μεγάλη σημασία είναι να προσεγγίσουμε τους ανθρώπους σοβαρά και να πεισθούν ότι δεν είναι η χώρα μας μόνο διαφθορά. Είναι μια χώρα που παλεύει για το καλό και που υπάρχουν βέβαια πολλά προβλήματα (…). Πρέπει να παταχθεί η κάθε μορφής διαφθορά. Πρέπει να αποφασίσει η Δικαιοσύνη. Αλλά μέχρι εκεί. Δεν μπορεί να ασχολούμαστε μόνο με αυτό και να αγνοούμε τα μείζονα προβλήματα (…)».
