Η Νέα Υόρκη βρίσκεται ενώπιον μιας ιστορικής καμπής, καθώς ο 34χρονος Ζόχραν Μαμντάνι, δημοκρατικός σοσιαλιστής αφρικανικής και νοτιοασιατικής καταγωγής, διεκδικεί τη δημαρχία, σημειώνοντας μεγάλο προβάδισμα έναντι των πολιτικών του αντιπάλων, μόλις δυο ημέρες πριν από τις εκλογές.
Η εκλογική μάχη χαρακτηρίζεται από έντονη πόλωση, αυξημένο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης λόγω των κοινωνικοοικονομικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η πόλη, αλλά και την ιδιαιτερότητα που δημιουργεί η παρουσία δύο ανεξάρτητων υποψηφίων με αναγνωρισιμότητα και πολιτικό βάρος.
Κύριο χαρακτηριστικό της φετινής αναμέτρησης αποτελεί η απόφαση του πρώην κυβερνήτη της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, Άντριου Κουόμο, να παραμείνει στην κούρσα ως ανεξάρτητος, παρά την ήττα του στις εσωκομματικές διαδικασίες των Δημοκρατικών. Η επιλογή αυτή αναδιαμορφώνει τον πολιτικό χάρτη, διασπά σημαντικό μέρος της κεντρώας εκλογικής βάσης και δημιουργεί νέα δεδομένα στον συσχετισμό δυνάμεων.
Ταυτόχρονα, ο μέχρι πρότινος δήμαρχος Έρικ Άνταμς, ο οποίος αντιμετώπισε σημαντικές πιέσεις κατά τη θητεία του, επέλεξε επίσης να διεκδικήσει την επανεκλογή του εκτός κομματικών γραμμών, επιτείνοντας τον κατακερματισμό της παραδοσιακής δημοκρατικής πλειοψηφίας.
Παρά τις ανατροπές, ο Μαμντάνι εξακολουθεί να εμφανίζεται ως το φαβορί της αναμέτρησης. Η νίκη του στις προκριματικές εκλογές του καλοκαιριού, όπου επικράτησε του Κουόμο με ισχυρό προβάδισμα μέσω του συστήματος κατάταξης προτιμήσεων, θεωρήθηκε ορόσημο για την προοδευτική πτέρυγα των Δημοκρατικών.
Η εκστρατεία του εστίασε στην κοινωνική πολιτική, τη στέγη, το αυξημένο κόστος διαβίωσης και τη στήριξη των δημοσίων υπηρεσιών και μεταφορών, στοιχεία που απηχούν την πολιτική ατζέντα της νεότερης γενιάς ψηφοφόρων και κινητοποιούν κοινωνικές ομάδες που ζητούν σαρωτικές αλλαγές στη διακυβέρνηση της πόλης.
Την ίδια ώρα, ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος Κέρτις Σλίβα, παρά το χαμηλότερο ποσοστό στις περισσότερες δημοσκοπήσεις, διατηρεί μια συνεπή βάση υποστηρικτών κυρίως σε συνοικίες με ανησυχίες για την εγκληματικότητα, τη δημόσια τάξη και την οικονομική σταθερότητα. Ο Σλίβα ενδέχεται να διαδραματίσει ρόλο-ρυθμιστή, εφόσον αποσπάσει ψηφοφόρους δυσαρεστημένους με την εσωτερική αναμέτρηση των Δημοκρατικών, δίνοντας επιπλέον πολυπλοκότητα στη διεκδίκηση της πλειοψηφίας.
Παράλληλα, το ζήτημα της δημόσιας ασφάλειας, οι οικονομικές ανισότητες, το μέλλον των δημοτικών υπηρεσιών και η εικόνα της πόλης ως διεθνούς μητροπολιτικού κέντρου επανέρχονται στο προσκήνιο, αποτελώντας καθοριστικές παράμετρους για την ψήφο μεγάλης μερίδας πολιτών.
Διαβάστε επίσης:
