Η δήλωση της βουλευτού της ΝΔ, κυρίας Αλεξοπούλου, ότι «το τζάμπα πέθανε» ως απάντηση στο μεγάλο πρόβλημα των εκπαιδευτικών που αδυνατούν να καλύψουν το κόστος στέγασης σε τουριστικές περιοχές, ήταν ήδη μια επίδειξη αλαζονείας. Όμως, η συνέχεια από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παύλο Μαρινάκη, απογείωσε την πρόκληση.
Η «γραμμή» της δήθεν παρερμηνείας
Στην προσπάθειά του να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, ο κ. Μαρινάκης ισχυρίστηκε ότι η δήλωση δεν απευθυνόταν στους πολίτες, αλλά στα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Εδώ γεννάται το εύλογο ερώτημα: Τι είναι η αντιπολίτευση σε μια Δημοκρατία, αν όχι ο θεσμικός εκφραστής των αναγκών και των αγωνιών των πολιτών;
Η προσπάθεια της ΝΔ να εμφανίζεται ως η μόνη «σωστή» φωνή στον τόπο, απαξιώνοντας τα υπόλοιπα κόμματα, μαρτυρά μια βαθιά αντιδημοκρατική νοοτροπία. Όταν απαξιώνεις την αντιπολίτευση, απαξιώνεις την ίδια την κοινωνία που ασφυκτιά.
Το παράδοξο των «χρεών»
Είναι τουλάχιστον προκλητικό να κουνά το δάχτυλο για το τέλος του «τζάμπα» μια παράταξη που, σύμφωνα με τα στοιχεία, οφείλει στις τράπεζες πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ.
Φαίνεται πως για το κυβερνών κόμμα η έννοια του χρέους είναι μια «αφηρημένη ιδέα», ενώ για τον εκπαιδευτικό των 800 ευρώ είναι ένας καθημερινός εφιάλτης.
Η ανάγκη για Προοδευτική Αλλαγή
Αυτή η αλαζονεία, ο κυνισμός και η υποτίμηση των λαϊκών αναγκών επιβάλλουν μια μεγάλη πολιτική ανατροπή.
Είναι πλέον κοινή συνείδηση ότι η Νέα Δημοκρατία πρέπει να φύγει. Ωστόσο, η απομάκρυνση της δεξιάς του κ. Μητσοτάκη περνά μέσα από την οικοδόμηση μιας μεγάλης Προοδευτικής Αλλαγής.
Προϋπόθεση για αυτή την ανατροπή είναι η συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων, στη βάση του πλαισίου και των αρχών που έχει ορίσει ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτης Φάμελλος.
Μόνο μέσα από μια συγκροτημένη, σοβαρή και κοινωνικά γειωμένη προοδευτική πρόταση μπορεί η χώρα να αφήσει πίσω της την εποχή της αλαζονείας και να επιστρέψει στην κοινωνική δικαιοσύνη.
*O Νίκος Νυφούδης είναι σύμβουλος του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ για την επιχειρηματικότητα
