Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στην Άγκυρα επιχειρεί να επαναφέρει το αφήγημα των «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο. Όμως στο εσωτερικό, τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν δείχνουν διατεθειμένα να χειροκροτήσουν. ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ τοποθετούνται με διαφορετική αφετηρία αλλά κοινή δυσπιστία, αμφισβητώντας τόσο το εύρος όσο και το βάθος της ελληνοτουρκικής προσέγγισης.
Η γραμμή ΠΑΣΟΚ ρεαλισμός χωρίς αυταπάτες
Ο Δημήτρης Μάντζος από το ΠΑΣΟΚ κρατά μια στάση συγκρατημένη αλλά αιχμηρή. Όπως αναφέρει, «όσο η Τουρκία επιμένει στις αναθεωρητικές θέσεις και τις παράνομες διεκδικήσεις της… τα περιθώρια για την επίλυση της μοναδικής διαφοράς θα παραμένουν ισχνά».
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην NAVTEX «αορίστου διαρκείας» και στις αναφορές περί «τουρκικής μειονότητας», με το ΠΑΣΟΚ να προειδοποιεί ότι όσο αυτά συνεχίζονται, η προσέγγιση δεν θα ξεπερνά τη διαχείριση κρίσεων.
Η φράση-κλειδί της Χαριλάου Τρικούπη είναι σαφής «Ο διάλογος Ελλάδας Τουρκίας οφείλει να συνεχιστεί, χωρίς αυταπάτες, με ρεαλισμό». Το κόμμα μιλά για ανάγκη «συναντίληψης στην εθνική υψηλή στρατηγική» και επιμένει σε προσήλωση στο διεθνές δίκαιο, στις συμμαχίες και σε μια «ενεργητική πολιτική αρχών».
Με άλλα λόγια, ναι στον διάλογο, αλλά με το χέρι σταθερά πάνω στον χάρτη και το βλέμμα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η γραμμή ΚΚΕ καμία αυταπάτη για τη θετική ατζέντα
Το ΚΚΕ κινείται σε σαφώς πιο επιθετικό τόνο. Κάνει λόγο για κυβερνητική προσπάθεια να προβληθεί η «θετική ατζέντα» των οικονομικών συμφωνιών, δηλαδή όπως σημειώνει «στις μπίζνες των επιχειρηματικών ομίλων των δύο χωρών».
Σύμφωνα με τον Περισσό, οι τουρκικές διεκδικήσεις όχι μόνο παραμένουν αλλά «οξύνονται», με αναφορές στο casus belli, τη «γαλάζια πατρίδα» και τις «γκρίζες ζώνες». Παράλληλα χαρακτηρίζει επικίνδυνο τον εφησυχασμό και εκτιμά ότι ο λεγόμενος «οδικός χάρτης» δεν υπηρετεί τη φιλία των λαών αλλά «την ενίσχυση της ΝΑ Πτέρυγας του ΝΑΤΟ».
Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η αναφορά στη Συρία, όπου το ΚΚΕ χαρακτηρίζει την Τουρκία «κατοχική δύναμη» και απορρίπτει τον ισχυρισμό περί «αδιαμεσολάβητων σχέσεων». Κατά την εκτίμησή του «στρώνεται το έδαφος για τη συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».











