Αφού δεν μπορεί να είναι το ΠΑΣΟΚ ας γίνουν οι πολίτες ειλικρινείς.
Ας ρωτήσουν εκείνοι το κόμμα αν, με ποιους και με ποιο σκεπτικό θα συνεργαστεί στον, κάτι παραπάνω από πιθανό, δεύτερο γύρο των επόμενων εκλογών.
Να το ξέρουμε βρε αδελφέ.
Στη ΝΔ δεν το κρύβουν, θέλουν να συνεργαστούν με το ΠΑΣΟΚ αν δεν προκύψει αυτοδυναμία.
Στο ΠΑΣΟΚ τι θέλουν;
Άλλο η Άννα, άλλο ο Χάρης, άλλο ο Βαγγέλης και στη μέση ο γύρο, γύρο όλοι πρόεδρος Νίκος…
Αλλά τα κόμματα δεν είναι Kinder έκπληξη να τα επιλέγεις στο περίπτερο του πρώτου γύρου και να μην ξέρεις τι έχει μέσα το σακουλάκι στον επόμενο.
Κι οι πολίτες – ψηφοφόροι δεν είναι ιθαγενείς και χάντρα στο κομπολόι των κομμάτων, θεριεύοντας, εκ των πραγμάτων, τον «κανένα».
Πόση απαξίωση σηκώνει η χώρα;
Πόση αποστασιοποίηση από τα κοινά;
Και πως θα κουνήσεις προς τα πάνω τον ακούνητο δείκτη;
Με τα ορφανά της κρίσης του πάλαι ποτέ κραταιού ΣΥΡΙΖΑ που είδαν φως και μπήκαν;
Δεν περνά από το μυαλό σου πως όταν μπάζεις στο κομματικό σου σπίτι γυρολόγους, χειροκροτητές κι οσφυοκάμπτες, κόβεις εισιτήριο για τον γύρο του θανάτου!
Είναι που είναι βαρύς κι ασήκωτος ο δείκτης του προσθέτεις και χρόνια, αυξάνεις για παράδειγμα τις θητείες για τους βουλευτές σου σε πέντε από τρεις και για τους ευρωβουλευτές σου σε τρεις από δύο!
Βάλε όριο το λάδι στο καντήλι του καθενός να τελειώνουμε, μην το ταλαιπωρούμε.
Να μπαίνεις στη Βουλή, να πιάνεις στασίδι στον κομματικό μηχανισμό και τα τηλεοπτικά πάνελ και να βγαίνεις με τη σύνταξη αφήνοντας την καρέκλα στο γιο ή τη θυγατέρα!
Αυτό είναι το σωστό…
Σε κάθε περίπτωση όταν το μόνο για το οποίο έχεις να περηφανεύεσαι, το τελευταίο διάστημα, είναι το σαρδάμ του Προέδρου της Δημοκρατίας τότε κάτι πάει πολύ λάθος.
ΓΙα να μην το κουράζουμε, Σοσιαλισμό τον έλεγαν κάποτε να ζήσουμε να τον θυμόμαστε…
