Το 2026 μπήκε με μια σημαντική απώλεια για το χώρο των αθλητικών συντακτών καθώς έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 81 ετών, ο Σταύρος Πετρακόπουλος.
Και μαζί του έκλεισε σιωπηλά ένα τεράστιο αρχείο μνήμης. Ο Σταύρος Πετρακόπουλος δεν ήταν απλώς ένας αθλητικός συντάκτης.
Ηταν αριθμομνήμων, στατιστικολόγος σπάνιας κοπής, ένας άνθρωπος που κουβαλούσε μέσα του δεκαετίες ελληνικού αθλητισμού, ως ζωντανή γνώση. Το αρχείο του, ίσως το πληρέστερο που δημιουργήθηκε ποτέ στη χώρα, ήταν ιστορία, κόπος, επιμονή και βαθιά αγάπη για το άθλημα.
Η επιβεβαίωση της πληροφορίας
Όμως το σπουδαιότερο δεν ήταν μόνο το τι ήξερε, αλλά το πώς το επαλήθευε. Ο τρόπος με τον οποίο διασταύρωνε κάθε στατιστικό στοιχείο, κάθε ημερομηνία, κάθε λεπτομέρεια, αποτελεί σήμερα, σε μια εποχή προχειρότητας, ταχύτητας και άκριτης αναπαραγωγής
φημολογίας, μια άτυπη αλλά αυστηρή, σχεδόν σεμιναριακού τύπου πιστοποίηση της είδησης.
Η απώλεια του Σταύρου Πετρακόπουλου πονάει γιατί ήταν ένα είδος που δεν αναπαράγεται πια: άνθρωπος-αρχείο, άνθρωπος-επαλήθευση.
Στην εποχή που «ό,τι γράφει το ίντερνετ» περνάει για αλήθεια, εκείνος έπαιρνε τηλέφωνο για να διορθωθεί μια λάθος λεπτομέρεια, όχι για να φανεί, αλλά γιατί τον ενοχλούσε το λάθος σαν ηθικό ζήτημα. Αυτό σήμερα είναι σχεδόν αντι-κουλτούρα.
