Αν κάτι κινδυνεύει να ναυαγήσει στα στενά του Ορμούζ είναι η έτσι κι αλλιώς ασθμαίνουσα παγκόσμια οικονομία. Ο πόλεμος με το Ιράν δεν επηρεάζει μόνο τις τιμές των καυσίμων, αλλά και μια ευρεία γκάμα προϊόντων και κλάδων, έγραψε την περασμένη Κυριακή το Politico.

Το Ιραν δεν είναι Γάζα, να ισοπεδώνεται και να μην ανοίγει Δυτικό ρουθούνι. Δεν κείται μακράν, είναι στο διπλανό μαγαζί, είναι στο κοντινό βενζινάδικο… Η αμηχανία στη συνεδρίαση του Eurogroup την Τρίτη που μας πέρασε, με πρόεδρο τον δικό μας Κυριάκο Πιερακάκη, για το γεγονός ότι η ευημερία των λαών της Ευρώπης δεν πρέπει να θεωρείται πλέον δεδομένη, είναι απολύτως ενδεικτική του κλίματος στις Βρυξέλλες.

Το πετρέλαιο ξεπέρασε τα 100 δολάρια το βαρέλι, 42% αυξημένο σε σχέση με πριν τον πόλεμο.

Η τιμή του Μπρεντ εκτοξεύτηκε στα 103 δολάρια μέσα σε μόλις 15 ημέρες και τα κράτη του κόλπου βρέθηκαν μπλεγμένα σε έναν πόλεμο που δεν είναι δικός τους και δεν τον επιθυμούν.

Και κάπως έτσι η σύρραξη από το πεδίο μεταφέρεται στη μάνικα και στα ράφια των σούπερ μάρκετ του πλανήτη!

Τα drones γίνονται ταμπελάκια τιμών και προσγειώνονται στο καλάθι των νοικοκυριών αυξάνοντας την πίεση στις κυβερνήσεις.

Την ίδια ώρα η προσπάθεια του Τραμπ να εμπλέξει τις υπόλοιπες χώρες στον πόλεμο πέφτει στο κενό.

Το Ιράν είναι μια πολύ μεγάλη χώρα, δύο φορές το μέγεθος της Γαλλίας, με το 4,5% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και συναφών προϊόντων.

Δεν θα πέσει εύκολα και θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να αυξήσει την πίεση στις οικονομίες των αντιπάλων του.

Η χώρα μας βρίσκεται σε κλοιό αυξήσεων πολλά χρόνια τώρα. Πανδημία, Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, Παλαιστινιακό και τώρα Ιράν.

Προκαλεί θυμηδία το γεγονός ότι για μια ακόμη φορά η Κυβέρνηση αρνείται κάθε συζήτηση για μείωση του ΕΦΚ στο ευρωπαϊκό όριο ώστε να απορροφηθούν οι αυξήσεις.

Δημοσιονομικά περιθώρια σαφώς και υπάρχουν αφού τα υπερπλεονάσματα σπάνε κάθε πρόβλεψη. Ακόμη και η άρνηση να συμπεριλάβει στο πλαφόν τα διυλιστήρια ακούγεται και είναι ακατανόητη αφού αν εξαιρέσεις τα τελευταία και τους φόρους η όποια μείωση δεν πρόκειται να ξεπεράσει τα 3 με 5 λεπτά το λίτρο και φυσικά δεν θα φτάσει στα ράφια των σούπερ μάρκετ!

Βεβαίως προκαλεί ταυτόχρονα απορία και η άρνηση της Αντιπολίτευσης να κατεβάσει από κοινού τον κόσμο στους δρόμους σε ένα παλλαϊκό συλλαλητήριο κατά της ακρίβειας.

Να συναντηθεί με το όποιο κοινό της. Να δείξει τις προθέσεις της. Να εμπνεύσει κουνώντας επιτέλους τον ακούνητο δείκτη της! Και κάπως έτσι μείναμε εμείς το πορτοφόλι μας και οι υποχρεώσεις μας. Με το πρώτο να υπολείπεται κατά πολύ των δεύτερων… κι όποιος-α αντέξει.