Η συζήτηση στους κόλπους της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ), υπό τη νέα πρόεδρο Κίρστι Κόβεντρι, για την καθολική απαγόρευση των τρανς γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες 2028, εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την επιστημονική εγκυρότητα και τις ηθικές προεκτάσεις μιας τέτοιας απόφασης. Ενώ η ΔΟΕ επικαλείται την προστασία του «βιολογικού πλεονεκτήματος» των αθλητριών που γεννήθηκαν γυναίκες, επιστημονικά δεδομένα και η σύγχρονη κατανόηση της τρανς ταυτότητας αμφισβητούν την απλοϊκή αυτή προσέγγιση.
Το κεντρικό επιχείρημα της ΔΟΕ, όπως αναφέρθηκε από ρεπορτάζ των Daily Mail και Sky News, είναι ότι οι τρανς γυναίκες διατηρούν ένα αδιαμφισβήτητο φυσικό πλεονέκτημα λόγω της βιολογικής τους κατασκευής κατά τη γέννηση. Ωστόσο, αυτή η θέση αγνοεί τη δραματική επίδραση της θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης στη σωματική απόδοση.
Olympics set to ban ALL transgender athletes and Imane Khelif ‘DSD’ competitors from female events after ‘finding scientific evidence of advantages to being born male’ https://t.co/rghL3M1SUn
— Daily Mail US (@Daily_MailUS) November 10, 2025
Μελέτες έχουν δείξει ότι μετά από 6-12 μήνες καταστολής της τεστοστερόνης, οι τρανς γυναίκες βιώνουν σημαντική μείωση της μυϊκής μάζας, της οστικής πυκνότητας και της δύναμης, η οποία τις φέρνει σε ένα εύρος απόδοσης πολύ πιο κοντά σε αυτό των γυναικών cisgender.
Το «πλεονέκτημα» δεν είναι ούτε καθολικό ούτε σταθερό. Η αθλητική απόδοση εξαρτάται από ένα πολύπλοκο σύνολο παραγόντων (προπόνηση, διατροφή, γενετική, ηλικία έναρξης της μετάβασης) και όχι μόνο από το φύλο που καταγράφηκε στη γέννηση. Η επικέντρωση μόνο στο «βιολογικό φύλο» ως τον μοναδικό καθοριστικό παράγοντα της επιτυχίας αποτελεί επιστημονικό αναγωγισμό.
Μια πολιτική καθολικής απαγόρευσης των τρανς γυναικών στον γυναικείο αθλητισμό de facto αρνείται την ταυτότητα φύλου των τρανς γυναικών και τις αναγκάζει να αγωνιστούν με βάση ένα βιολογικό χαρακτηριστικό που δεν αντιπροσωπεύει πλέον την πραγματικότητά τους. Αυτό έρχεται σε άμεση αντίθεση με τις σύγχρονες αρχές της συμπερίληψης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Η απαγόρευση αυτή αποτελεί μια μορφή συστημικής διάκρισης που στοχεύει αποκλειστικά μια ευάλωτη ομάδα, αγνοώντας το γεγονός ότι ο αθλητισμός ανέκαθεν «επιβράβευε» τα φυσικά πλεονεκτήματα, ανεξάρτητα από το φύλο (π.χ., ύψος στο μπάσκετ, μήκος άκρων στην κολύμβηση).
Η συζήτηση για την Ιμάν Κελίφ και τα ίντερσεξ άτομα αποκαλύπτει την πραγματική πρόθεση της ΔΟΕ: να εφαρμόσει τεστ επαλήθευσης φύλου που στοχεύουν στη «φυσική» γυναικεία κατηγορία. Αυτό αναβιώνει πρακτικές του παρελθόντος που ήταν εξευτελιστικές, ανακριβείς και εστίαζαν δυσανάλογα σε αθλήτριες από συγκεκριμένες περιοχές ή με σωματότυπους που δεν θεωρούνταν «τυπικά» γυναικείοι.
Η πλήρης απαγόρευση, όπως προτείνεται, κινδυνεύει να παραβιάσει τα δικαιώματα όχι μόνο των τρανς, αλλά και των ίντερσεξ ατόμων , καθώς θολώνει τη διάκριση μεταξύ ταυτότητας, βιολογίας και ορμονικών επιπέδων, θέτοντας σε κίνδυνο την αθλητική τους καριέρα και την προσωπική τους ζωή.
Τέλος, η σύνδεση της πιθανής απόφασης με τις δηλώσεις του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και την απειλή του για άρνηση έκδοσης βίζας σε τρανς αθλήτριες, υποδηλώνει ότι η επικείμενη αλλαγή της ΔΟΕ είναι βαθιά πολιτικοποιημένη και όχι βασισμένη αποκλειστικά σε μια αμερόληπτη επιστημονική ανάλυση.
Διαβάστε επίσης:
Ανεργία-ρεκόρ στη Βρετανία: Στο 5% το ποσοστό, το υψηλότερο από την πανδημία
Στις κάλπες οι Ιρακινοί για να εκλέξουν νέο κοινοβούλιο
Ανησυχία για την υγεία του Βλάντιμιρ Πούτιν – Εμφανίστηκε με πρησμένο χέρι
