Πρόσφατη μελέτη της Eurostat αναδεικνύει τις σημαντικές κοινωνικοοικονομικές ανισότητες που υφίστανται μεταξύ των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με τη διατροφή τους, με την Ελλάδα να βρίσκεται μάλιστα μεταξύ των χωρών-μελών με τις χειρότερες επιδόσεις.
Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 2024, το 8,5% των κατοίκων της ΕΕ δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να καταναλώνει κάθε δεύτερη μέρα ένα γεύμα που να περιλαμβάνει κρέας, ψάρι ή αντίστοιχο χορτοφαγικό γεύμα. Το ποσοστό αυτό εμφανίζεται μειωμένο κατά μία ποσοστιαία μονάδα σε σύγκριση με το 2023, όταν ανερχόταν στο 9,5%.
Στη χώρα μας το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 11,3% το 2024. Επιπλέον, είχε αυξηθεί σε σύγκριση με το 2023, όταν ήταν 10,9%.
Τα ποσοστά αυτά αφορούν τον μέσο όρο του πληθυσμού, ανεξαρτήτως εισοδήματος.
In 2024, 8.5% of the EU population were unable to afford a meal containing meat, fish or a vegetarian equivalent every second day. 🍽
Highest shares in:
🇧🇬Bulgaria (18.7%)
🇸🇰Slovakia (17.1%)Lowest in:
🇨🇾Cyprus (1.2%)
🇮🇪Ireland (1.8%)Learn more 👉https://t.co/le5Ev4dvNn pic.twitter.com/CQ3qsA8D08
— EU_Eurostat (@EU_Eurostat) August 28, 2025
Η μελέτη επισημαίνει επίσης τις έντονες διαφορές ανάμεσα σε κοινωνικές ομάδες, με τους πολίτες που διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας να καταγράφουν ποσοστό 19,4%, έναντι μόλις 6,4% μεταξύ όσων δεν βρίσκονται σε άμεσο οικονομικό κίνδυνο.
Σε επίπεδο χωρών, τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων που ζουν με τον κίνδυνο της φτώχειας και αδυνατούν να εξασφαλίσουν ένα πλήρες γεύμα καταγράφηκαν στη Σλοβακία (39,8%), τη Βουλγαρία (37,7%) και την Ουγγαρία (37,3%), ενώ στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 34,6%. Στον αντίποδα, τα χαμηλότερα ποσοστά παρατηρήθηκαν στην Κύπρο (3,5%), την Ιρλανδία και την Πορτογαλία (και οι δύο στο 5,1%).
Η δυνατότητα πρόσβασης σε ένα γεύμα που περιέχει κρέας, ψάρι ή φυτικής προέλευσης ισοδύναμο κάθε δεύτερη ημέρα αποτελεί έναν από τους βασικούς δείκτες που αξιολογούνται σε επίπεδο νοικοκυριών για τον υπολογισμό της σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης.
Αυτό το μέγεθος εντάσσεται στον ευρύτερο δείκτη που αφορά τα άτομα σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Ο δείκτης αυτός χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της προόδου προς την επίτευξη του κύριου στόχου για τη μείωση της φτώχειας και την κοινωνική ένταξη, όπως αυτός προβλέπεται στο σχέδιο δράσης για τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων.
