- Του Βαγγέλη Παπαδημητρίου
Από την πλευρά της μείζονος και ελάσσονος αντιπολιτεύσεως η στοχοποίηση αποτελεί το νέο δεδομένο. Με πρώτο και βασικό πρόσωπο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αρχής γενομένης της υπόθεσης των Τεμπών και, ίσως, παλαιότερα των παρακολουθήσεων, ο πρωθυπουργός άρχισε αργά αλλά σταδιακά να εντάσσεται στο κάδρο ως βασικός υπεύθυνος. Και αν αυτό θεωρητικώς είναι πολιτικά λογικό, την τελευταία περίοδο διακρίνεται μια προσπάθεια να τοποθετηθούν πρόσωπα που αποτελούν για την κυβέρνηση, βασικοί επικοινωνιακοί παράγοντες. Αυγενάκης, Βορίδης, Γεωργιάδης, Μαρινάκης-εκ της θέσεως του, ως κυβερνητικός εκπρόσωπος-Χρυσοχοιδης, Πιερακακης, και παλαιότερα Καραμανλής και Τριαντόπουλος. Σχεδόν το μισό υπουργικό συμβούλιο. Και να προστεθούν και μια σειρά γενικοί γραμματείς, αναπληρωτές υπουργοί.
Η στρατηγική των εξεταστικών επιτροπών, ενισχύει τον, ως φαίνεται, κεντρικό στόχο της αντιπολίτευσης. Η αποδυνάμωση του υπουργικού συμβουλίου και η αποθέωση ευθυνών, έχει διττό στόχο:
-πολιτική ευθύνη του ίδιου του πρωθυπουργού και την ανάδειξη ενός κυβερνητικού σχήματος που εμπλέκεται σε διαφθορά. Είναι σαφές πως ο στόχος έχει και επικοινωνιακά χαρακτηριστικά με την απαξίωση των κεντρικών προσώπων. Αξίζει να σημειωθεί πως στη συγκεκριμένη αντιπολιτευτική στρατηγική κινούνται όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης με βασικούς πόλους το ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ.
Χαρακτηριστική είναι και η ανακοίνωση της Κουμουνδούρου σύμφωνα με την οποία «τι έχει να πει ο επικεφαλής της «αριστείας» Κυρ. Μητσοτάκης όταν ακούει τον «φραπέ» να έχει μετανιώσει που δεν δολοφόνησε (!) την πρώην προϊσταμένη της Διεύθυνσης Εσωτερικού Ελέγχου του Οργανισμού και ειδική συνεργάτιδα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας; Αισθάνεται περήφανος ο κ. Μητσοτάκης για τη συγκεκριμένη στιχομυθία μεταξύ του γαλάζιου κομματάρχη και υψηλόβαθμου στελέχους του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης; Αξίζει δε να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη συνομιλία πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και όχι… το 1998. Αυτό τον εσμό Μαφίας και γαλάζιου παρακράτους θέλει πάση θυσία να κουκουλώσει η κυβέρνηση, γι’ αυτό και επιδιώκει να αποφύγει την Προανακριτική Επιτροπή. Ό,τι κι αν κάνει όμως, η αλήθεια θα λάμψει».
Είναι, επίσης, σαφές, πως στη φαρέτρα της αντιπολίτευσης, μπορεί το βασικό όπλο να είναι η πολιτική κριτική, αλλά στις «σφαίρες» υπάρχουν και οι ποινικές ευθύνες. «Αν η κυβέρνηση επιλέγει κάθε φορά την τακτική των εξεταστικών επιτροπών, στο τέλος οι μισοί υπουργοί θα διώκονται στα δικαστήρια και οι υπόλοιποι θα βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής απαξίωσης», σημειώνουν με δηκτικό τροπο, παράγοντες και των δυο κομμάτων.
