Η Μαδαγασκάρη βρίσκεται σε αναβρασμό. Από τις 25 Σεπτεμβρίου, μαζικές διαδηλώσεις σαρώνουν τη χώρα, με κύριο αίτιο τις παρατεταμένες διακοπές ρεύματος και την έλλειψη πόσιμου νερού, φαινόμενα που λειτουργούν ως σπίθα για μια βαθύτερη κοινωνική και πολιτική δυσφορία. Η εξέγερση, που οργανώνεται κυρίως από τη νεολαία μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, θέτει σε κίνδυνο την κυβέρνηση του Προέδρου Αντρί Ραζουελίνα.
Ο πυρήνας του κινήματος είναι ο αυτοαποκαλούμενος οργανισμός Gen Z Mada, ο οποίος έχει κινητοποιήσει αυθόρμητες διαδηλώσεις στις περισσότερες μεγάλες πόλεις, με επίκεντρο την πρωτεύουσα, Ανταναναρίβο. Οι διαδηλωτές, κυρίως φοιτητές και νέοι, συγκεντρώνονται μπροστά σε πανεπιστήμια, καταγγέλλοντας τη στροφή της κυβέρνησης προς τον αυταρχισμό και την άγρια αστυνομική καταστολή.
Οι διακοπές ρεύματος, που φτάνουν έως και τις 12 ώρες ημερησίως, οδηγούν σε διακοπές της παροχής νερού, επιδεινώνοντας μια ήδη σοβαρή έλλειψη στο νησί. Ωστόσο, αυτά τα προβλήματα είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Η δυσαρέσκεια πηγάζει από την τεράστια φτώχεια—το 75% του πληθυσμού ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας το 2022—και την ταπείνωση που υφίστανται εκατομμύρια εργαζόμενοι λόγω της κακής κατάστασης των δημόσιων υποδομών.
Η κυβερνητική απάντηση υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, η καταστολή έχει στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 22 ανθρώπους, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 100.
Το κίνημα της Μαδαγασκάρης θυμίζει πρόσφατες νεολαιίστικες εξεγέρσεις σε Ινδονησία, Νεπάλ και Μαρόκο, όπου οι νέοι οργανώνονται μέσω των social media για να εκφράσουν τη θεμελιώδη διαφωνία τους με την οικονομική και πολιτική ελίτ και την πολυτελή ζωή της.
Η κατάσταση στη χώρα αντικατοπτρίζει δύο αιώνες υποταγής σε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, που ενισχύθηκε και από διαδοχικές μετα-αποικιακές κυβερνήσεις.
Οι χαμηλοί μισθοί (με μισούς εργαζόμενους να αμείβονται με λιγότερα από 26 δολάρια τον μήνα) και η απελπισία του λαού γίνεται πεδίο εκμετάλλευσης από πολυεθνικές.
Η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, επίσης, από πολυεθνικές και ιμπεριαλιστικές δυνάμεις επιφέρει δυσμενείς περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Η ανεργία και η εργασιακή επισφάλεια πλήττουν ιδιαίτερα τη νεολαία. Με 20,9 εκατομμύρια από τους 29,6 εκατομμύρια κατοίκους να είναι κάτω των 30 ετών, η Μαδαγασκάρη θεωρείται μια «προσωρινή βόμβα», ένα εργαστήρι κοινωνικής αλλαγής.
Παρά τις προσπάθειες του προέδρου Ραζουελίνα να κατευναστεί την κοινωνική οργή με τη διάλυση της κυβέρνησής του, οι διαδηλωτές κλιμακώνουν τις απαιτήσεις τους προχωρώντας σε γενική απεργία και ζητώντας, πλέον ανοιχτά, την παραίτησή του και την κατάργηση θεσμών όπως η Γερουσία.
Διαβάστε επίσης:
