Δεν έχει περάσει μεγάλο διάστημα από τότε που ο Νίκος Δένδιας μας καλούσε να συνηθίσουμε στην ιδέα να υποδεχόμαστε «φέρετρα με σημαία». Φαίνεται πως η κυβέρνηση έχει βάλει μπροστά αυτό τον σχεδιασμό. Η είδηση ότι στην Σαουδική Αραβία ελληνικοί patriot αναχαίτισαν ιρανικούς πυραύλους σηματοδοτεί κανονική εμπλοκή της Ελλάδας στον παράνομο πόλεμο που πυροδότησαν ΗΠΑ και Ισραήλ. Η σχεδόν πανηγυρική δήλωση Δένδια αποτελεί κανονική πρόκληση προς τους πολίτες αλλά και την κοινή λογική. Όταν ελληνικές ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται στην Σαουδική Αραβία και προστατεύουν διυλιστήρια αποτελεί κίνηση που «προστατεύει το επίπεδο ζωής των ελλήνων πολιτών», τότε όμως τι αποτελεί η εμπλοκή σε έναν παράνομο πόλεμο, ή άρνηση καταδίκης ενός παράνομου πολέμου, δηλαδή η παραβίαση του διεθνούς δικαίου και η ανοχή καταστροφής των Ιρανικών ενεργειακών εγκαταστάσεων;
Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη στιγμή, στην οποία η Ελληνική κυβέρνηση αντί να υπερασπιστεί το διεθνές δίκαιο και τους κανόνες, γίνεται για άλλη μια φορά πρόθυμος και δεδομένος σύμμαχος αυτών που παραβιάζουν κάθε κανόνα νομιμότητας. Δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα που να μπορεί να δικαιολογεί την εμπλοκή της χώρας σε αυτή την σύγκρουση. Είναι φανερό ότι όταν έχει συμμάχους την Σαουδική Αραβία και άλλα σκοταδιστικά καθεστώτα της περιοχής, δεν μπορείς να ισχυριστείς ότι η επέμβαση σχετίζεται με ζητήματα δημοκρατίας και δικαιωμάτων. Όταν είσαι στο πλάι της κυβέρνησης Νετανιάχου που διαπράττει γενοκτονία στην Παλαιστίνη, δεν μπορείς να επικαλείσαι τις λέξεις ελευθερία και δημοκρατία.
Την ίδια στιγμή το οικονομικό αποτύπωμα του πολέμου γίνεται ήδη φανερό. Βρισκόμαστε μπροστά σε έναν νέο κύκλο αύξησης του κόστους ζωής. Η πολιτική της κυβέρνησης και σε αυτό το πεδίο είναι το ίδιο καταστροφική με τις επιλογές της στην εξωτερική πολιτική. Το νομοσχέδιο που έφερε για την επιβολή πλαφόν στο περιθώριο κέρδους αποτελεί την επανάληψη της πολιτικής που είχε από το 21 έως το 25. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής: όπως αποτυπώνεται και σε σχετική έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας, η χώρα από το 21 αντιμετωπίζει πληθωρισμό κερδών. Υιοθετείται ξανά δηλαδή μία πολιτική που το μόνο που δεν θα κάνει είναι να συγκρατήσει τις τιμές και τα κέρδη. Δεν είναι τυχαία η κερδοφορία που εμφανίζουν εισηγμένες στο χρηματιστήριο, τράπεζες, εταιρείες ενέργειας, διυλιστήρια, σούπερ μάρκετ και real estate.
Το αυτονόητο μέτρο μέσα σε αυτές τις έκτακτες συνθήκες θα ήταν η επιβολή πλαφόν στις τιμές σε βασικά αγαθά, η αποσύνδεση της τιμής του ρεύματος που παράγεται από ΑΠΕ και υδροηλεκτρικά από αυτή του φυσικού αερίου και η μείωση σε ΦΠΑ και ΕΦΚ. Ειδικά η παρέμβαση στην αγορά ενέργειας έτσι ώστε να σταματήσει το φθηνό ρεύμα από ΑΠΕ και υδροηλεκτρικά να τιμολογείται με βάση το ακριβό φυσικό αέριο αποτελεί μια απαραίτητη και ορθολογική κίνηση. Προφανώς θα μειώσει τα κέρδη ενεργειακών κολοσσών, αλλά σε κάθε περίπτωση εδώ κρίνονται οι προτεραιότητες του καθενός.
Ταυτόχρονα απαιτείται μια ξεκάθαρη στροφή στο ζήτημα της εξωτερικής πολιτικής. Η στήριξη σε πράξεις που ακυρώνουν το διεθνές δίκαιο αποτελεί κακό προηγούμενο για την χώρα που κινδυνεύουμε να το βρούμε πολύ σύντομα μπροστά μας. Ένας κόσμος στον οποίο κυριαρχεί αποκλειστικά το δίκαιο του ισχυρού, είναι ένας κόσμος ανασφάλειας και αστάθειας. Είναι φανερό ότι το καθεστώς Μητσοτάκη δεν μπορεί να «απαρνηθεί την φύση του» και να ακολουθήσει διαφορετική πολιτική και αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο η χώρα πρέπει να απαλλαγεί από αυτή την επικίνδυνη κυβέρνηση.
