1.968. Ο αριθμός των Παλαιστινίων που αφέθηκαν ελεύθεροι από το Ισραήλ. Που πέρασαν δεκαετίες σε ισραηλινές φυλακές – σε συνθήκες που δοκιμάζουν κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Την ίδια ώρα, ο πλανήτης πανηγυρίζει για μια «συμφωνία ειρήνης». Μια συμφωνία που υπογράφηκε σε πολυτελή αίθουσα, μακριά από τα ερείπια και τους άταφους νεκρούς της Γάζας.
Της Μαρίας Κεφαλά
Ενώ οι ηγέτες φωτογραφίζονται, εκείνοι επέστρεφαν
Οι «κρατούμενοι», όπως τους αποκαλεί η Δύση, γύρισαν για να μάθουν πως οι οικογένειές τους, οι ζωές τους, τα σπίτια τους, η πόλη τους, δεν υπάρχουν πια.
>
Στην άλλη πλευρά, οι «όμηροι», όπως επίσης τους αποκαλεί η Δύση, βρέθηκαν ξανά στις αγκαλιές των δικών τους και στην ασφάλεια των σπιτιών τους.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Οι μαρτυρίες τους, οι μαρτυρίες των επιζώντων από το κράτος του Ισραήλ τσακίζουν.
«Ήταν ένα απερίγραπτο ταξίδι ταλαιπωρίας – πείνας, άδικης μεταχείρισης, καταπίεσης, βασανιστηρίων και κατάρων – περισσότερο από οτιδήποτε θα μπορούσατε να φανταστείτε», διηγείται ο Καμάλ Αμπού Σάναμπ, ένας 51χρονος από την πόλη Τουλκαρέμ της Δυτικής Όχθης, ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος μετά από περισσότερα από 18 χρόνια φυλάκισης.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το πρόσωπό του ήταν αδύναμο. Είπε ότι έχασε 59 κιλά στη φυλακή. «Δεν τον αναγνωρίζουμε. Δεν είναι το άτομο που γνωρίζαμε. Ο θείος μας δεν μοιάζει με τον θείο μας», είπε η ανιψιά του, Φαράχ Αμπού Σάναμπ.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ένα στρατιωτικό δικαστήριο καταδίκασε τον Αμπού Σάναμπ το 2007 για «στρατιωτικές εκπαιδεύσεις, εκούσια ανθρωποκτονία και συμμετοχή σε μη αναγνωρισμένη οργάνωση», σύμφωνα με τον κατάλογο ανταλλαγμένων κρατουμένων του Ισραήλ. Συνελήφθη εκείνο το έτος κατά τη διάρκεια ισραηλινής επιδρομής που στόχευε μέλη της ένοπλης πτέρυγας της Φατάχ, του πολιτικού κόμματος που διοικεί την Παλαιστινιακή Αρχή στη Δυτική Όχθη.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«Περάσαμε χρόνια δεμένοι, χωρίς φως και φάρμακα»
Οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι που αποφυλακίστηκαν μιλούν για χρόνια σκληρής μεταχείρισης στις ισραηλινές φυλακές. Η Χάντι Μπαραουί, 26 ετών, δήλωσε στο Associated Press πως «οι μήνες περνούσαν χωρίς ρεύμα, χωρίς ιατρική φροντίδα. Κάποιοι από εμάς λιποθυμούσαν από την πείνα. Μας έβγαζαν από τα κελιά μόνο για ανάκριση».
Μια άλλη γυναίκα, που δεν θέλησε να κατονομαστεί, είπε: «Μας είχαν δεμένους χειροπόδαρα ακόμη και όταν πηγαίναμε στο ιατρείο. Δεν ήξερα αν θα ξαναδώ τα παιδιά μου».
Αβέβαιη ειρήνη: Ανθρωπιστική κρίση και διαφωνίες
Παρά την παύση των πυρών, η κατάσταση παραμένει τεταμένη. Το Ισραήλ εξακολουθεί να περιορίζει τη ροή ανθρωπιστικής βοήθειας και κρατά κλειστό το πέρασμα Ράφα, επικαλούμενο διαφωνίες με τη Χαμάς σχετικά με την παράδοση λειψάνων ομήρων, σύμφωνα με το The Guardian.
Το Reuters αναφέρει ότι ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός προειδοποίησε πως «η ανάσυρση των σωμάτων από τα ερείπια θα είναι τιτάνιο έργο» και ότι «χιλιάδες οικογένειες, και στις δύο πλευρές, αγνοούν ακόμη τη μοίρα των αγαπημένων τους».
Οι Παλαιστίνιοι ζητούν μόνιμο τερματισμό των εχθροπραξιών, αποζημιώσεις και διεθνή βοήθεια για ανοικοδόμηση. «Η εκεχειρία δεν είναι ειρήνη, είναι απλώς ανάσα», δήλωσε ένας κάτοικος της Χαν Γιουνίς στο Associated Press.
«Θέλω να ζήσω χωρίς φόβο»
Η Ρίμα αλ-Καράουι, 45χρονη δασκάλα που επέστρεψε στα ερείπια του σχολείου της, είπε: «Δεν θέλω άλλο αίμα. Θέλω τα παιδιά μου να γελούν ξανά. Αν αυτό είναι ειρήνη, τότε ας κρατήσει»
Associated Press.
Η Γάζα σήμερα – Μια χώρα-πληγή
Παρά την εκεχειρία, τα νοσοκομεία λειτουργούν με γεννήτριες, τα σχολεία είναι κατεστραμμένα και χιλιάδες οικογένειες κοιμούνται μέσα σε σκηνές.
Όπως γράφει το The Guardian, «οι δρόμοι της Γάζας είναι γεμάτοι σιωπή και καπνό· μια σιωπή εύθραυστη, σαν να φοβάται κι αυτή να ανασάνει».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«Η κατάπαυση του πυρός μπορεί να σταμάτησε τους πυροβολισμούς, αλλά πυροδότησε νέες μάχες: Αποκατάσταση ρεύματος και νερού, επαναλειτουργία σχολείων, ανοικοδόμηση υγειονομικής περίθαλψης και προσπάθεια ανάκτησης της αίσθησης αξιοπρέπειας. Κι όμως το μεγαλύτερο ερώτημα παραμένει: Θα συμβιβαστεί ο κόσμος με συμβολική βοήθεια και κενές ομιλίες, ή τελικά θα δεσμευτεί να βοηθήσει τους Παλαιστίνιους να ξαναχτίσουν τις ζωές τους; Οι πόλεμοι χαράζουν βαθιές πληγές, και η επούλωση τους χρειάζεται περισσότερο από λόγια. Απαιτεί διαρκή, απτή στήριξη», γράφει ο Ρεφαάτ Ιμπραήμ, Παλαιστίνιος συγγραφέας από τη Γάζα.
Διαβάστε επίσης:
Η συγκλονιστική ιστορία του Σαμαρείτη αντιστασιακού Nader Sadaqa
