Η σημερινή ανάρτηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για την ανάγκη «να σταθούμε σθεναρά κατά του μίσους και της βίας» και η παρότρυνση για «θάρρος και αυτοσυγκράτηση» προς ένα μέλλον ειρήνης, προκαλεί έντονο προβληματισμό και κριτική, καθώς έρχεται σε ευθεία αντίθεση τόσο με μία φιλοπόλεμη γεωπολιτική στάση στο ουκρανικό, όσο και με τις ακροδεξιές στροφές και τους λόγους μίσους που εκπέμπονται συχνά από υπουργούς και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης του.
Η επίκληση του πρωθυπουργού στην καταπολέμηση του μίσους ηχεί υποκριτικά, την ώρα που κορυφαίοι υπουργοί υιοθετούν ρητορική που διχάζει και νομιμοποιεί ακραίες απόψεις.
Ενώ ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί να τοποθετήσει, κατ’ όνομα, τη Νέα Δημοκρατία στο πολιτικό κέντρο, η κυβέρνηση του περιλαμβάνει πρόσωπα με βαριές ακροδεξιές αναφορές και τοξικές συμπεριφορές, αποτελώντας μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής προσέλκυσης ψηφοφόρων από τα δεξιά της παράταξης.
Το ερώτημα, παρόλα αυτά, που τίθεται είναι απλό: Πώς μπορεί ο πρωθυπουργός να ζητά «αυτοσυγκράτηση» στη διεθνή σκηνή όταν η πολιτική της κυβέρνησής του στηρίζει φιλοπόλεμα διεθνή μέτωπα; Το σχέδιο Τραμπ, που υιοθετεί, δεν παραβιάζει το διεθνές δίκαιο;
Αναλυτικά η ανάρτηση του πρωθυπουργού:
«Σήμερα κάνουμε μια παύση για να τιμήσουμε τα θύματα της τρομοκρατίας. Στεκόμαστε σθεναρά κατά του μίσους και της βίας. Καθώς οι συνομιλίες προχωρούν στο πλαίσιο του σχεδίου του Ντόναλντ Τραμπ, παροτρύνουμε όλα τα μέρη να ενεργήσουν με θάρρος και αυτοσυγκράτηση: προς μια διαρκή εκεχειρία, την απελευθέρωση όλων των ομήρων και ένα μέλλον ειρήνης και ασφάλειας για όλους».
Διαβάστε επίσης:
Η «σφαγή» στην ΟΝΝΕΔ και οι μπηχτές του νεολαίου του Δένδια
Η Ντόρα Μπακογιάννη «αδειάζει» την κυβέρνηση για τα Τέμπη: Ατυχής η διαχείριση
