Η Νάντια Γιαννακοπούλου βουλευτής του Δυτικού Τομέα Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. μετά το πράσινο φως που άναψε η Βουλή για την παραπομπή του πρώην υπουργού Κώστα Καραμανλή απαντά για το εάν έχει έρθει ο καιρός να απεμπλακεί οριστικά η Βουλή από τον ρόλο του “δικαστή” ενώ παράλληλα παίρνει θέση για την πολιτική εργαλειοποίηση του πόνου. Μιλά με ειλικρίνεια για τις δημοσκοπικές επιδόσεις του ΠΑΣΟΚ αλλά και για τις πιθανές συνέπειες από το ενδεχόμενο μιας «ολικής επαναφοράς» του Αλέξη Τσίπρα.
Εκτιμάτε ότι έχει έρθει ο καιρός να απεμπλακεί οριστικά η Βουλή από τον ρόλο του “δικαστή”;
Πιστεύω ότι όλη η εμπειρία από την λειτουργία εξεταστικών και προανακριτικών επιτροπών δείχνει ότι αυτή η αλλαγή έπρεπε ήδη να έχει γίνει. Διαδικασίες στις οποίες αντικειμενικά υπεισέρχονται κομματικές σκοπιμότητες, που καταλήγουν συχνά σε ένα πόρισμα ανά κόμμα δεν βοηθούν την απονομή δικαιοσύνης και την Δημοκρατία.
Στην ερχόμενη Συνταγματική Αναθεώρηση όλο αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να αλλάξει. Προσοχή όμως. Το Σύνταγμα ισχύει μέχρι την όποια αλλαγή και γι αυτό καλό θα είναι η Κυβέρνηση να αφήσει να λειτουργήσει η Προανακριτική όπως προβλέπεται , χωρίς να περνάει από το παράθυρο « το μοντέλο Τριαντόπουλου» παραβλέποντας τις συνταγματικές ρυθμίσεις που ισχύουν σήμερα.
Πώς απαντάτε στην κριτική για «εργαλειοποίηση» του ανθρώπινου πόνου με αφορμή την πολιτική αντιπαράθεση για την τραγωδία των Τεμπών;
Το ΠΑΣΟΚ κράτησε από την αρχή της τραγωδίας στάση αρχών, θεσμικότητας , σοβαρότητας και σεβασμού στον ανείπωτο πόνο των συγγενών των θυμάτων της τραγωδίας. Στηρίξαμε τις θέσεις μας σε πορίσματα όπως του ΕΟΔΑΣΑΜ , στην προσπάθεια διερεύνησης της αλήθειας και σ΄αυτό το πλαίσιο καταθέσαμε δύο προτάσεις μομφής κατά της Κυβέρνησης και την πρόταση για την Προανακριτική για Τριαντόπουλο την οποία ψήφισε και η κυβερνητική πλειοψηφία. Ήμασταν και είμαστε μακριά από κραυγές, από κάθε είδους λαϊκισμό και δικαστικής αντίληψης πολιτική. Τώρα, αν η Κυβέρνηση συχνά επικέντρωνε σε εμάς, αυτό οφείλεται σε άλλους λόγους που δεν μπορεί να κρύψει, όπως η αγωνία της για την συμπεριφορά του κόσμου του Κέντρου ή και η προσπάθειά της να καλύψει επί δύο χρόνια τις ευθύνες Κ. Καραμανλή , όπως και η άποψη ότι το μόνο κόμμα που μπορεί στα σοβαρά να αμφισβητήσει την κυριαρχία της είναι το ΠΑΣΟΚ.
Υπάρχει κάποιο όριο ως προς την αποδοχή της πολιτικής στρατηγικής που ακολουθεί το κόμμα σας σε συνάρτηση με τα δημοσκοπικά αποτελέσματα;
Το ΠΑΣΟΚ έχει ομόφωνες αποφάσεις υπέρ της αυτόνομης πορείας του, την ανάδειξη προτάσεων για όλα τα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία και τους πολίτες, την ανάδειξη της συνολικής εναλλακτικής πρότασής μας. Οι δημοσκοπικές επιδόσεις μας δε μας ικανοποιούν, αν και το τελευταίο διάστημα φαίνεται μια ανάκαμψη και κινούμαστε στο 13.5%-15%, επίδοση μεγαλύτερη από αυτή των Εθνικών και Ευρωεκλογών. Θέλουμε ένα άλμα προς τα πάνω και μπορούμε να τα καταφέρουμε αν επιμείνουμε στην Στρατηγική μας, ευρισκόμενοι κοντά στην αγωνία, στα αιτήματα , τον παλμό των πολιτών.
Ποιες είναι οι πιθανές συνέπειες από το ενδεχόμενο μιας «ολικής επαναφορά» του Αλέξη Τσίπρα.
Ο κάθε Πολιτικός και ιδιαίτερα ένας πρώην Πρωθυπουργός μπορεί να πάρει την ευθύνη μιας επαναφοράς του. Από εκεί και πέρα , η αλήθεια είναι ότι δεν καταλαβαίνω τις προσδοκίες που δημιουργούνται όταν ο Α. Τσίπρας έχει απέναντί του το 75%-80% των πολιτών σύμφωνα με τις μετρήσεις , όταν έχει χάσει από τον Κ. Μητσοτάκη σε τρεις Βουλευτικές εκλογές και όχι μόνο, όταν πήγε τον ΣΥΡΙΖΑ από το 32% στο 17% , όταν απέναντί του καταφέρονται ακόμα και δυνάμεις που προέρχονται από τον πάλαι ποτέ ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Όλα μου φαίνονται πολύ στον αέρα. Αλλά αυτά είναι δικά του θέματα. Εμείς προχωράμε και αν κάποιος μπορεί να δημιουργήσει ένα αντίπαλο δέος στην Ν.Δ, είναι το ΠΑΣΟΚ. Αν ένα κόμμα μπορεί να φέρει την ελπίδα για το αύριο και να εκφράσει το αίτημα της αλλαγής, είναι το ΠΑΣΟΚ.
Συνέντευξη στον Αντώνη Ι. Αντωνόπουλο
