Τα νέα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την πορεία της οικονομίας φανερώνουν μια σκληρή αλήθεια: η ελληνική ανάπτυξη επιβραδύνθηκε στο 1,7% το β΄ τρίμηνο, από 2,2% το α΄ τρίμηνο. Σε τριμηνιαία βάση, η αύξηση περιορίστηκε στο μόλις 0,6%.
Πίσω από τους ψυχρούς αριθμούς αποτυπώνεται η εικόνα μιας κοινωνίας που ζει καθημερινά την πίεση της ακρίβειας και την αδυναμία να ανταπεξέλθει στις βασικές ανάγκες. Η κατανάλωση των νοικοκυριών αυξήθηκε μόλις 1% σε ετήσια βάση, ενώ σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο κατέγραψε πτώση (-0,1%).
Μισθοί καθηλωμένοι – Ζωή πανάκριβη
Οι πολίτες βλέπουν ότι τα εισοδήματά τους εξανεμίζονται σε λογαριασμούς, ενοίκια και καθημερινά ψώνια. Η ακρίβεια στα τρόφιμα, τα καύσιμα και τη στέγη δημιουργεί ένα αίσθημα γενικευμένης ανασφάλειας. Η κυβέρνηση συνεχίζει να μιλά για «σταθερή ανάπτυξη», όμως η κοινωνία βιώνει την ακινησία.
Οι επενδύσεις και ο τουρισμός είναι οι μοναδικοί παράγοντες που συγκρατούν το ΑΕΠ: οι ακαθάριστες επενδύσεις αυξήθηκαν κατά 6,5% σε ετήσια βάση, ενώ οι εξαγωγές υπηρεσιών ενισχύθηκαν κατά 3,9%. Αντίθετα, οι εξαγωγές αγαθών μειώθηκαν κατά 1,1%, ενώ οι εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών συνολικά υποχώρησαν κατά 3,2%.
Μια οικονομία για τους λίγους, όχι για την κοινωνία
Η επιβράδυνση της ανάπτυξης δείχνει ότι το κυβερνητικό «success story» είναι περισσότερο επικοινωνιακό κατασκεύασμα παρά πραγματικότητα. Για τα νοικοκυριά, το μόνο που μετράει είναι ο μισθός στο τέλος του μήνα και η δυνατότητα να ζουν με αξιοπρέπεια.
Η χώρα έχει ανάγκη από μια νέα οικονομική πορεία: με πολιτικές ενίσχυσης της εργασίας, ουσιαστικής αύξησης μισθών και στοχευμένης μείωσης φόρων που θα ανακουφίσουν τον πολίτη. Γιατί ανάπτυξη που δεν φτάνει στην κοινωνία, δεν είναι ανάπτυξη.
