Με την αυγή του 2026, ο Αμερικανός πρόεδρος κατέστησε σαφές, δίχως να αφήνει περιθώρια παρερμηνείας το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί ο ίδιος και την οπτική του για την εξωτερική πολιτική τη χρονιά αυτή.
Η απαγωγή του Προέδρου της Βενεζουέλεας Νικολάς Μαδούρο, δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Είχε προαναγγείλει ανάληψη δράσης από τις αμερικανικές δυνάμεις που επάνδρωναν τη μεγαλύτερη δύναμη και αναπτύχθηκε ποτέ από το αμερικανικό ναυτικό στη Λατινική Αμερική. Όμως από τις εκτιμήσεις των στρατιωτικών αξιωματούχων για δημιουργία συνθηκών ξεσηκωμού κατά του Μαδούρο μέχρι την απαγωγή του και το ξεφτίλισμα του Διεθνούς Δικαίου, οι αποστάσεις για τον Ντόναλντ Τράμπ είναι πολύ μικρές και ευκολοδιάβατες.
Η επαναφορά του Δόγματος Μονρόε ήταν κάτι αναμενόμενο ωστόσο η εφαρμογή του με όρους άγριας Δύσης ήταν δύσκολο να προβλεφθεί ακόμα κι από το πιο αρρωστημένο μυαλό.
Για την ιστορία αξίζει να θυμηθούμε ότι η απαγωγή του προέδρου δεν είναι κάτι καινούριο για τη Βενεζουέλα. Στο παρελθόν είχε απαχθεί και ο Τσάβεζ από στασιαστές του στρατού στη χώρα, ωστόσο λίγο αργότερα απελευθερώθηκε. Ετούτο εδώ όμως είναι διαφορετικό. Είναι προκλητικό και αδιανόητο κυρίως γιατί αποτελεί απροκάλυπτη παρέμβαση στο εσωτερικό χωρών με επίκληση του δικαίου. Στην ανάρτηση του ο Αμερικανός πρόεδρος επικαλείται την εφαρμογή του νόμου για την επιχείρηση αυτή. Ποιοι άραγε είναι οι νόμοι που επικαλείται και σε ποιο δίκαιο αναφέρονται ;
Μέχρι αργά το μεσημέρι δεν υπήρχε καμία ανακοίνωση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών και δεν ήταν σαφές αν θα συγκληθεί το Συμβούλιο Ασφαλείας κατόπιν αιτήματος Βενεζουέλας, Κίνας και Ρωσίας.
Να θυμίσω για την ιστορία την ταχύτητα με την οποία συνεδρίασε το Συμβούλιο Ασφαλείας κατόπιν της επίθεσης της Ρωσίας στην Ουκρανία. Τις καταδικαστικές δηλώσεις από τα κράτη μέλη της Ε.Ε. για τις έκνομες ενέργειες της Ρωσίας. Στην περίπτωση της Βενεζουέλας βεβαίως σιωπή. Κι αυτό είναι το πιο επικίνδυνο σημάδι της εποχής στην οποία εισερχόμαστε. Η σιωπηρή αποδοχή της καταστρατήγησης του Διεθνούς Δικαίου ανάλογα με το γεωγραφικό μήκος και πλάτος των χωρών.
Η διπλωματία του Σερίφη που «συλλαμβάνει και απομακρύνει» με το μακρύ χέρι των μυστικών υπηρεσιών και των ειδικών δυνάμεων. Η επιβολή του νόμου της ζούγκλας από έναν άνθρωπο που δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στο τιμόνι μιας υπερδύναμης όμως αυτό συμβαίνει και πλέον για ότι ακολουθήσει δεν θα πρέπει να πέφτουμε από τα σύννεφα, ούτε κι οι αμερικανοί ψηφοφόροι που μας οδήγησαν με την επιλογή τους σε αυτή τη συνθήκη της νέας τάξης πραγμάτων.
Ο Ντόναλντ Τράμπ πέρα από το σταμάτημα οχτώ πολέμων θα μπορεί να καυχιέται και για την απελευθέρωση ενός έθνους και του λαού του. Πέραν της Βενεζουέλας ίσως να το επαναλάβει και σε μια άλλη γειτονική με αυτήν χώρα. Για να γίνει ομοιόχρωμος ο πολιτικός χάρτης της Λατινικής Αμερικής χωρίς παραφωνίες που αποκλίνουν από το ακροδεξιό μοτίβο.
Λογικά τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες θα δούμε ενέργειες από πλευράς της βραβευμένης με το Νόμπελ Ειρήνης Μαρίας Κορίνα Ματσάδο στην κατεύθυνση της αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Η Βενεζουέλα εισέρχεται με βίαιο και προσβλητικό τρόπο στη μετά Τσάβες εποχή. Μα δεν είναι η πρώτη φορά θα επισημάνει κάποιος που οι ΗΠΑ ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις με σκοτεινές ενέργειες. Σωστό. Μόνο που το σημερινό είναι χειρότερο ακόμα κι από τις πιο σκοτεινές σελίδες της αμερικανικής επιβολής διότι έγινε απροκάλυπτα, δίχως καν τα προσχήματα και των νόμων κι αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει ο Τράμπ. Δεν υπάρχει νόμος. Ο νόμος είμαι εγώ και για όσους δεν το κατάλαβαν περιμένετε και τα επόμενα επεισόδια σε ένα σήριαλ που θα έχει διάρκεια και θα ξεδιπλωθεί σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη μέσα στο 2026.
Διαβάστε επίσης:
Κραν Μοντανά: Ταυτοποιήθηκαν τα πρώτα θύματα της πολύνεκρης φωτιάς στο μπαρ
Συγκρατημένη η Κάλας για την εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα
Κραν Μοντανά: Ο ιδιοκτήτης του μπαρ είχε παρελθόν με τη δικαιοσύνη
