Τα Ελληνικά πολιτικά κόμματα μοιάζουν βυθισμένα σε μια εικονική πραγματικότητα φιλοτεχνημένη στα μέτρα τους η οποία υποστηρίζεται από ένα μιντιακό σύστημα που έμαθε απλά να μηρυκάζει ασμένως
κοινοτοπίες που ουδεμία σχέση έχουν με τη ζώσα πραγματικότητα. Με τον τρόπο αυτό φουσκώνει ο «κανένας», ψηλώνει ο «δεν ξέρω δεν απαντώ», γιγαντώνεται η αποχή και θεριεύει ο θυμός και κατ’ επέκταση η τοξικότητα. Τα social media είναι ο ελευθεριακός εκείνος χώρος που θάλλουν όλα τα παραπάνω.
Δείτε για παράδειγμα τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, που μόλις χθες δήλωσε ότι «στόχος μας είναι να γίνουμε μια οικονομία κατηγορίας Α, εκεί που βρίσκονται όλες οι χώρες που έχουν εξασφαλίσει την
ευημερία των πολιτών τους με καλά εισοδήματα», κ.λ.π. μη συνεχίσω. Και τα λέει αυτά στη χώρα με τους χαμηλότερους μισθούς μεταξύ των 27 κρατών μελών, πλην Βουλγαρίας και τις ακριβότερες τιμές λόγω
αγοραστικής δύναμης. Και ακούει τον Μητσοτάκη ο πολίτης, που 15 χρόνια τώρα υποβαθμίζεται η ζωή του και τραβάει τα μαλλιά του, όσα του έμειναν δηλαδή βλέποντας τους λογαριασμούς κάθε μήνα!
Στο ΠΑΣΟΚ ο Ανδρουλάκης, που δεν μπόρεσε να κουνήσει τον δείκτη ούτε όταν αυτοδιαλύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και του πρόσφερε την Αξιωματική Αντιπολίτευση στο πιάτο, δηλώνει ότι στόχος του είναι η νίκη
με μια ψήφο διαφορά! 16 μονάδες πίσω από την καταρρέουσα ΝΔ!
Μη χειρότερα δηλαδή. Και δεν τον πιάνουν από το χεράκι να του δείξουν ευγενικά την έξοδο στην πόρτα δίπλα από το κάδρο του Ανδρέα… Στον πολυδιασπασμένο και σπαρασσόμενο ΣΥΡΙΖΑ είναι σε sleep mode αναμένοντας τον Αλέξη, όχι όλοι αλλά οι περισσότεροι. Δύο χρόνια δεν μπορούν να βρουν μια λύση για τα κομματικά τους μίντια των 70 εργαζόμενων και το πάνε από Μάρτη καλοκαίρι και θα βρουν λύση π.χ. για τη χώρα! Μη χειρότερα κι εδώ… Για τους υπόλοιπους τι να πω. Το ΚΚΕ περιμένει τη δευτέρα παρουσία, μόνο αυτό σε όλο τον πλανήτη (ούτε ο κάπτεν Κερκ στο Enterprise), η πολιτική Γκρέτα Γκάρμπο, Ζωή φαντασιώνεται κόκκινα χαλιά σε AI περιβάλλον και στη ριζοσπαστική Αριστερά, όταν δεν πλακώνονται με καδρόνια στο Πολυτεχνείο, διασπώνται πιο γρήγορα κι από σωματίδιο στο πείραμα Stern-Gerlach! Έχουμε και κάτι περιπλανώμενες περικεφαλαίες, κάτι εξαπτέρυγα ως αντιπρόσωπους του Κυρίου και κάτι τηλεπωλητές «τελοπόν» για να κλείσει το πολιτικό τριώδιο.
Ξεκαθαρίζω ότι παραμένω θιασώτης της πολιτικής λύσης, δεν μου αρέσουν οι «είδα φως και μπήκα», ούτε οι πάσης φύσεως σωτήρες αλλά η κατάσταση είναι ασφυκτική, να το γράψω όσο πιο ευγενικά μπορώ γιατί στην πραγματικότητα το πράγμα έχει ξεφύγει…
