Η Ελλάδα το 2025 πέρασε ένα ψυχολογικό όριο: από χώρα που κυρίως εισάγει αέριο, άρχισε να λειτουργεί και ως σημείο εξόδου προς τα βόρεια. Όχι επειδή “βρήκαμε αέριο”, αλλά επειδή χτίστηκε (και τώρα ωριμάζει) μια περιφερειακή αρχιτεκτονική ροών: LNG – Ελλάδα – Βαλκάνια – (και) Ουκρανία, μέσα από αυτό που οι διαχειριστές αποκαλούν Vertical Corridor.
Το data point που δείχνει την αλλαγή
Ο ΔΕΣΦΑ, στα στοιχεία για το α’ εξάμηνο 2025, καταγράφει ότι οι εξαγωγές φυσικού αερίου από τα σημεία διασύνδεσης Σιδηρόκαστρο και Νέα Μεσημβρία ανέβηκαν σε 2,86 TWh από 0,44 TWh το αντίστοιχο διάστημα του 2024 (άλμα άνω του 550%).
Στο εννεάμηνο 2025, ο ΔΕΣΦΑ (press release 8/10/2025) πάει ακόμη πιο καθαρά: οι εξαγωγές φτάνουν 5,06 TWh από 0,66 TWh στο εννεάμηνο 2024 (+667%), ενώ το LNG καλύπτει πάνω από 40% των συνολικών εισαγωγών.
Αυτό είναι το “μελάνι” πάνω στο οποίο γράφεται η νέα αφήγηση: η Ελλάδα δεν είναι μόνο “τερματικός”, γίνεται και διάδρομος.
Τι είναι το Vertical Corridor και γιατί ξαναγράφει την αγορά
Το Vertical Corridor δεν είναι σλόγκαν. Είναι προσπάθεια να γίνει η ροή από Ελλάδα προς Βαλκάνια/Ουκρανία σταθερό προϊόν. Οι διαχειριστές (ΔΕΣΦΑ, Bulgartransgaz, Transgaz, Vestmoldtransgaz, GTSOU) υπέγραψαν τον Οκτώβριο 2025 κοινή πρωτοβουλία για επέκταση του Route 1 capacity product, και τον Νοέμβριο 2025 ζήτησαν ρυθμιστικές εγκρίσεις για Route 2 και Route 3.
Με απλά λόγια: δεν περιμένουν “να περισσέψει αέριο”. Φτιάχνουν πακέτα χωρητικότητας για να κλείνονται εμπορικά.
Και υπάρχει και το “πολιτικό καύσιμο” που το κάνει ακόμα πιο επίκαιρο: ΔΕΠΑ Commercial και Naftogaz υπέγραψαν Letter of Intent για προμήθεια φυσικού αερίου στην Ουκρανία για τον χειμώνα 2025–26, με την ίδια τη ΔΕΠΑ να το παρουσιάζει ως ενίσχυση της περιφερειακής ενεργειακής ασφάλειας.
Ποιοι το αγοράζουν (στην πράξη)
1) Βουλγαρία – είναι ο πιο άμεσος “δέκτης”. Οι ροές περνούν είτε ως φυσικό αέριο προς Βουλγαρία, είτε ως LNG που αεριοποιείται στην Ελλάδα και ανεβαίνει βόρεια. (Η τάση αποτυπώνεται και στη λογική της αγοράς χωρητικότητας/διαγωνισμών.)
2) Ρουμανία / Μολδαβία – ως ενδιάμεσοι/τελικοί κρίκοι για να φτάσει ροή προς Ουκρανία μέσω “κάθετου” άξονα.
3) Ουκρανία – ως “ultimate stress client”: όταν χτυπιέται η παραγωγή/υποδομή της, οι εισαγωγές γίνονται θέμα εθνικής επιβίωσης. Η συμφωνία/LOI με ελληνική εμπλοκή δένει την Ελλάδα σε μια πολύ συγκεκριμένη γεωπολιτική γραμμή: ενέργεια ως άμυνα.
Το βόρειο ελληνικό αποτύπωμα
Αν το δει κανείς γεωγραφικά, η Βόρεια Ελλάδα είναι το σημείο όπου η ελληνική αγορά παύει να είναι νησί: οι διασυνδέσεις/exit points κάνουν το “ελληνικό LNG” βαλκανικό προϊόν. Και όσο δομούνται route products, τόσο περισσότερο το παιχνίδι μεταφέρεται σε αυτό: ποιος κλείνει χωρητικότητα, σε ποια τιμή, με ποια διάρκεια.
Τα σημεία αναφοράς του 2026
- Αν εγκριθούν/παγιωθούν τα route products μέχρι Απρίλιο 2026 (όπως ζητούν οι TSOs), μιλάμε για θεσμοποίηση του “κάθετου” διαδρόμου.
- Αν η ΕΕ προχωρήσει πλήρως στο πλαίσιο σταδιακής απεξάρτησης από ρωσικό αέριο, η ζήτηση για εναλλακτικές ροές από Νότο ανεβαίνει.
Διαβάστε επίσης
Η κληρονομιά του 2025 και οι προκλήσεις του 2026 για το Κλίμα και την Ενέργεια
Συνάντηση Ορμπάν-Πούτιν για ενέργεια και προσπάθειες ειρήνευσης στην Ουκρανία
