Το μπικίνι, με τη μορφή ενδύματος δύο τεμαχίων, δεν είναι επινόηση του 20ού αιώνα. Απεικονίσεις σε αρχαιοελληνικές υδρίες και τοιχογραφίες μαρτυρούν την ύπαρξη παρόμοιων ενδυμάτων, ιδίως σε γυναικείες μορφές που συνδέονταν με τον αθλητισμό και τη σωματική δύναμη. Η αισθητική και η πρακτικότητα ήταν ήδη τότε ζητούμενα.
Η «έκρηξη» του 1946 στο Παρίσι
Το σύγχρονο μπικίνι έκανε την πρώτη του εμφάνιση στις 5 Ιουλίου 1946 στο Παρίσι. Δημιουργός του ήταν ο Λουί Ρεάρ, μηχανικός και όχι σχεδιαστής μόδας, ο οποίος το βάφτισε «μπικίνι» εμπνεόμενος από την Ατόλη Μπικίνι στα νησιά Μάρσαλ, όπου οι ΗΠΑ πραγματοποιούσαν δοκιμές ατομικών βομβών. Το μαγιό είχε παρόμοιο «εκρηκτικό» αποτέλεσμα στη δημόσια σφαίρα.
Καμία επαγγελματίας μοντέλο δεν δέχτηκε να το φορέσει, θεωρώντας το υπερβολικά αποκαλυπτικό. Τη λύση έδωσε η Μισελίν Μπερναρντινί, αισθησιακή χορεύτρια στο Καζίνο του Παρισιού, η οποία και τόλμησε να το παρουσιάσει στο κοινό.
Αξίζει να σημειωθεί ότι δύο μήνες πριν, ο Ζακ Εν είχε παρουσιάσει ένα παρόμοιο μαγιό με την ονομασία «Άτομο», λόγω του μικροσκοπικού του μεγέθους. Ο Ρεάρ όμως το πήγε ένα βήμα πιο πέρα – και πιο μικρό.
Η σκληρή πορεία προς την αποδοχή
Η κοινωνική αποδοχή δεν ήρθε εύκολα. Στις ΗΠΑ, χρειάστηκε να περάσουν 15 χρόνια για να αναγνωριστεί το μπικίνι ως ένδυμα παραλίας. Το 1951 απαγορεύτηκε η εμφάνισή του στον διαγωνισμό Μις Υφήλιος, γεγονός που αποτυπώνει το κλίμα ηθικής επιφύλαξης της εποχής.
Όλα άλλαξαν με τη Μπριζίτ Μπαρντό και την ταινία Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα (1957), που καθιέρωσε το μπικίνι ως σύμβολο θηλυκότητας και ανεξαρτησίας. Τρία χρόνια αργότερα, το τραγούδι-ύμνος «Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polka Dot Bikini» έκανε το μαγιό… ποπ πολιτισμό.
Η αισθητική του ελάχιστου
Από τη δεκαετία του 1980, το μπικίνι γίνεται ακόμα πιο αποκαλυπτικό, με την εμφάνιση των string: λεπτές λωρίδες υφάσματος που άφηναν ελάχιστα στη φαντασία. Παράλληλα, αναδείχθηκε και ο όρος μονοκίνι, όταν χρησιμοποιείται μόνο το κάτω μέρος – μια έμπνευση του Αυστριακού σχεδιαστή Ρούντι Γκερνράιχ που προκάλεσε σάλο.
Ένα ένδυμα, πολλές ταυτότητες
Το μπικίνι δεν είναι απλώς μαγιό. Είναι πολιτισμικός δείκτης, αντικείμενο αισθητικής, αλλά και κοινωνικός καθρέφτης. Από την αρχαιότητα έως τις πασαρέλες, σηματοδοτεί αλλαγές στο βλέμμα, στο σώμα και στο δικαίωμα της επιλογής. Και συνεχίζει, κάθε καλοκαίρι, να ανανεώνει το συμβολικό του φορτίο.
