Ενώ ο καπιταλιστικός κόσμος συνεχίζει την αλόγιστη κούρσα των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, η φύση απαντά με τρόπο που δεν αφήνει περιθώρια για μισόλογα: Η Ισλανδία αναγκάστηκε να κηρύξει την πιθανή κατάρρευση της Ατλαντικής Μεσημβρινής Ανατρεπτικής Κυκλοφορίας (AMOC) ως «ζήτημα εθνικής ασφάλειας» και «υπαρξιακή απειλή». Αυτή είναι η πρώτη φορά που ένα κλιματικό φαινόμενο εισάγεται επισήμως στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της χώρας, αναδεικνύοντας το μέγεθος του επερχόμενου κινδύνου που δεν προέρχεται από στρατιωτικούς αντιπάλους, αλλά από την ίδια την αποτυχία του κυρίαρχου οικονομικού μοντέλου.
Το AMOC, το ζωογόνο ρεύμα που φέρνει τη ζεστασιά στις βόρειες χώρες, απειλείται με κατάρρευση λόγω της ασύδοτης τήξης των πάγων της Αρκτικής και της Γροιλανδίας, συνέπεια της παγκόσμιας υπερθέρμανσης. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η διακοπή του θα μπορούσε να επιφέρει μια «σύγχρονη εποχή παγετώνων» στη Βόρεια Ευρώπη, με κατακόρυφη πτώση των θερμοκρασιών και ακραία καιρικά φαινόμενα.
Η Ισλανδία δηλώνει ότι βρίσκεται σε ετοιμότητα, αξιολογώντας κινδύνους στην επισιτιστική ασφάλεια, τις υποδομές και τις μεταφορές. Η απειλή φυσικά δεν είναι απλώς ένα «φαινόμενο», αλλά το αποτέλεσμα δεκαετιών ασυδοσίας των μεγάλων πολυεθνικών και του κεφαλαίου που, στο βωμό του κέρδους, αρνήθηκαν να υιοθετήσουν μέτρα μείωσης των εκπομπών, οδηγώντας τον πλανήτη στα «σημεία καμπής» (tipping points).
Η έμφαση στην «ετοιμότητα για καταστροφές» και στην «προσαρμογή» είναι απλώς ανακουφιστικά μέτρα. Όπως δήλωσε και ο υπουργός της Ισλανδίας: «Δεν μπορούμε να περιμένουμε οριστική, μακροπρόθεσμη έρευνα πριν δράσουμε». Η μόνη ουσιαστική δράση είναι η άμεση και ριζική στροφή μακριά από τα ορυκτά καύσιμα και η συλλογική, σχεδιασμένη, μη καπιταλιστική διαχείριση των παγκόσμιων πόρων.
Ενώ η Ισλανδία αναλαμβάνει δράση, άλλες χώρες, όπως η Βρετανία, επικαλούνται επιστημονικές εκθέσεις που λένε ότι η κατάρρευση είναι «απίθανη αυτόν τον αιώνα»—μια επικίνδυνη καθυστέρηση που χρησιμεύει για να δικαιολογήσει τη συνέχιση των συνηθισμένων πρακτικών. Όπως τονίζουν οι επιστήμονες: «Ο χρόνος τελειώνει» και το σημείο καμπής είναι «αρκετά κοντά».
Η κλιματική κρίση, που τώρα χαρακτηρίζεται από την Ισλανδία ως απειλή ασφάλειας, απαιτεί παγκόσμια συνεργασία, όχι με όρους εθνικής επιβίωσης των πλούσιων χωρών, αλλά με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και ριζικής αναδιανομής πόρων για τη σωτηρία του πλανήτη και των πιο ευάλωτων λαών.
Με πληροφορίες από Reuters
Διαβάστε επίσης:
Βούτσιτς: Ένας πόλεμος μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας γίνεται ολοένα και πιο εμφανής
Ουκρανία: Νέες μαζικές επιθέσεις με drones στη Μόσχα και στη Σταυρούπολη
