Η είδηση είναι των τελευταίων μερών. Οι Τουρκικές Αρχές, μέσω ανακοινώσεων ακόμα και του Τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, έχουν εξαγγείλει ότι τις επόμενες εβδομάδες και πιθανότατα αμέσως μετά το Μπαιράμι (31 Μαίου) θα φέρουν για ψήφιση νομοσχέδιο, άμεσα συνυφασμένο με τη λεγόμενη Γαλάζια Πατρίδα. Ως στόχευση το νομοσχέδιο αυτό θα συντονίζει και θα προσδιορίζει σε ενιαίο θεσμικό κείμενο τις αρμοδιότητες των Τουρκικών οργάνων και υπηρεσιών για να προασπίζονται τα δικαιώματα, όπως λέγεται, της Τουρκίας, στις θαλάσσιές της ζώνες. Το σημαντικότερο όμως έχει να κάνει με το πως αντιλαμβάνονται και πως προσδιορίζουν οι Τούρκοι τις θαλάσσιές τους ζώνες. Λένε ότι θα προχωρήσουν μέσα από συγκριτικές μελέτες και με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας. Το οποίο κατά τα άλλα δεν έχουν ακόμα κυρώσει.
Ότι όμως και να υιοθετήσουν δεν δεσμεύει κανέναν άλλο πλην από τους ίδιους. Σημαίνει αυτό ότι είναι άμοιρη συνεπειών η ενέργεια που έχουν εξαγγείλει; Κάθε άλλο. Αν μάλιστα προχωρήσουν σε προσδιορισμό των θαλασσιών ζωνών, κατά τρόπο που παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας, η χώρα μας αποκτά πρώτης τάξης εργαλείο για να καταγγείλει την Τουρκία και κυρίως να ζητήσουμε την αναστολή κάθε μορφής Ενωσιακής χρηματοδότησης της Τουρκίας. Τον μόνο δηλαδή τομέα για τον οποίο η Τουρκία ενδιαφέρεται. Και σε μια περίοδο που πολλοί ζητούν -και ορθά- αρραγή ενότητα στην αντιμετώπιση όσων επιβουλεύονται την ακεραιότητα των κρατών μελών της Ένωσης, να αναδειχθεί ότι κάθε συνέχιση διμερών, αμυντικών ειδικά, συναλλαγών με την Τουρκία, ακυρώνει την ενότητα αυτή.
Ειδικά το ενδεχόμενο να ανακηρύξει η Τουρκία μονομερώς τα όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης και της Υφαλοκρηπίδας, όπως και να αγνοήσει τα δικαιώματα των νησιών μας σε Θαλάσσιες Ζώνες, συνιστά ευθεία παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. Το άρθρο 121 του Δικαίου της Θάλασσας, ρητά ορίζει ότι τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες. Ομοίως η λήψη μονομερών μέτρων, όπως η αυθαίρετη ανακήρυξη θαλασσίων ζωνών, υπονομεύει τη διεθνή ασφάλεια και τη διεθνή ειρήνη. Διαπιστώσεις που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.
Πρόδηλα η Τουρκία ενεργεί με το βλέμμα στραμμένο στο εσωτερικό πολιτικό της ακροατήριο. Αλλά και για να δηλώσει ετοιμότητα με επιχειρήσεις ψυχολογικού πολέμου. Ιδίως έναντι των νέων ισορροπιών που η δράση του Ισραήλ διαμορφώνει. Το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε επιθετική ενέργεια επί του πεδίου, δείχνει προσώρας απίθανο. Κι αυτό γιατί το Τουρκικό καθεστώς επιχειρεί μόνο όταν έχει διασφαλισμένο το αποτέλεσμα. Κάθε στρατιωτική αποτυχία θα σήμαινε άμεση ανατροπή του. Αυτό όμως δεν επιτρέπει εφησυχασμό. Η Τουρκία δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρεί να διαμορφώσει νομοθετικά τετελεσμένα, με επίκληση δήθεν αρχών νομιμότητας. Και τον Νοέμβριο του 1973 είχε διακηρύξει τη χορήγηση 27 αδειών για έρευνες σε «οικόπεδα» του Αιγαίου. Που δεν της ανήκαν. Συντηρούσε όμως μια ένταση, που την εργαλειοποίησε στην Κύπρο. Σε μια σίγουρη για την ίδια «επιχείρηση». Απαιτείται ψυχραιμία και ετοιμότητα. Είναι οι όροι που αποτρέπουν κάθε αίσθημα σιγουριάς και κάθε τυχοδιωκτισμό στο Αιγαίο.
