Αν δεν διασφαλιστεί η οικονομική ασφαλιστική κάλυψη του «Obamacare» η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ θα παραμένει χωρίς χρηματοδότηση, αφού οι Δημοκρατικοί μπλοκάρουν το σχέδιο ενδιάμεσου προϋπολογισμού.
του Χρυσόστομου Λουκά
Η απάντηση των Ρεπουμπλικάνων ήταν άμεση στην κόντρα που έχει ξεσπάσει και κρατάει την αμερικανική κυβέρνηση σε στάση πληρωμών.
Καμία συζήτηση -τώρα- για διατήρηση των εκπτώσεων για την Υγεία και καταγγελία των Δημοκρατικών – ψευδώς- ότι ζητούν παροχές υγείας για παράτυπους μετανάστες.
Η μάχη που άργησε
Όσο τίμιος και αν είναι ο αγώνας για οικονομική ιατροφαρμακευτική κάλυψη, οι Δημοκρατικοί είναι περισσότερο απασχολημένοι με το να δείξουν ότι μπορούν να κάνουν αντιπολίτευση στον οδοστρωτήρα του Κογκρέσου και του Συντάγματος, Ντόναλτ Τραμπ.
Τους προδίδει ο μπροστάρης της μάχης, αρχηγός της μειοψηφίας στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ. Μπορούσε κάλλιστα να δώσει την ίδια μάχη με το κόμμα του τον περασμένο Μάρτιο.
Τότε όμως έκανε πίσω, κόντρα στο συσπειρωμένο κόμμα και την Αριστερά του, φοβούμενος όπως έλεγε, το ξέσπασμα Τραμπ προς το ομοσπονδιακό κράτος.
Εννοούσε μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, που ο Λευκός Οίκος επαναφέρει ως απειλή και σε αυτό το «shutdown».
Η αλήθεια είναι ότι ο Σούμερ ξεχρεώνει το γραμμάτιο και δίνει στους Δημοκρατικούς την ευκαιρία τώρα να στριμώξουν τον Τραμπ μποϊκοτάροντας την χρηματοδότηση του Δημοσίου.
Το κόστος όμως που θα πρέπει να αντέξουν οι Δημοκρατικοί μοιάζει δυσβάσταχτο.
Τεστ αντοχής
Είναι οι μαζικές απολύσεις στο Δημόσιο που ετοιμάζει ο Τραμπ, ρίχνοντας το φταίξιμο για την στάση πληρωμών στους Δημοκρατικούς.
Είναι η αναστολή χρηματοδότησης δισεκατομμυρίων σε Δημοκρατικές πολιτείες, με ανοιχτά εργοτάξια, που ήδη ξεκίνησε ως αντίποινα ο Τραμπ.
Είναι και ο κίνδυνος οι λίγοι αντάρτες που χρειάζονται οι Ρεπουμπλικάνοι από τους αντιπάλους τους (8 έως 10) να συνθηκολογήσουν τελικά, με το βλέμμα και στις εκλογές του Κογκρέσου του χρόνου.
Υπάρχει περίπτωση να στριμωχτεί ο Τραμπ από αυτό το «λουκέτο» και ενώ θα πέφτουν κεφάλια εργαζομένων;
Εάν όντως παραταθεί, ναι. Μιλάμε όμως για διάρκεια αρκετών ή και πολλών εβδομάδων.
Μόνο τότε τα επιβαρυντικά δεδομένα στην οικονομία (πληθωρισμός) και η ανεργία στις ΗΠΑ μπορούν να συνδυαστούν με ευρύτερους φόβους για οικονομική δυσλειτουργία, αναγκάζοντας τις αγορές να πιέσουν τον πλανητάρχη για πολιτική εξομάλυνση.
Κάτι που θα συνδυαστεί και με τα ιστορικά χαμηλά ποσοστά δημοφιλίας του Τραμπ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος τα γνωρίζει αυτά και θα πιέσει για μέγιστο οικονομικο-πολιτικό πόνο στους Δημοκρατικούς, στο συντομότερο δυνατό διάστημα.
