Η φωνή που το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν επιχειρεί απεγνωσμένα να πνίξει εδώ και δύο δεκαετίες, αντηχεί πλέον μέσα από την πιο οδυνηρή μορφή διαμαρτυρίας. Η Νάργκες Μοχαμαντί, η Ιρανή νομπελίστρια Ειρήνης και σύμβολο του αγώνα για τα δικαιώματα των γυναικών, ξεκίνησε την περασμένη Δευτέρα απεργία πείνας μέσα από το κελί της. Σύμφωνα με το ίδρυμα που φέρει το όνομά της, η κίνηση αυτή αποτελεί μια κραυγή απόγνωσης και αξιοπρέπειας απέναντι στην παράνομη κράτησή της και τις απάνθρωπες συνθήκες που βιώνουν εκατοντάδες πολιτικοί κρατούμενοι στις φυλακές της χώρας. Για τη Μοχαμαντί, το σώμα της παραμένει το τελευταίο οχυρό αντίστασης σε ένα σύστημα που ποινικοποιεί την ελευθερία της έκφρασης.
Μια ζωή ανάμεσα σε χειρουργεία και δεσμοφύλακες
Η κατάσταση της υγείας της νομπελίστριας προκαλεί έντονη διεθνή ανησυχία, καθώς το ιατρικό της ιστορικό είναι επιβαρυμένο με καρδιακά επεισόδια, αναπνευστικά προβλήματα και πρόσφατες χειρουργικές επεμβάσεις. Μόλις τον περασμένο Δεκέμβριο, οι αρχές είχαν αναστείλει προσωρινά την ποινή της για λόγους υγείας, επιτρέποντάς της να υποβληθεί σε κρίσιμη επέμβαση αφαίρεσης οστικής βλάβης με υπόνοια καρκίνου. Ωστόσο, η ελευθερία της υπήρξε βραχύβια. Συνελήφθη εκ νέου στη Μασάντ κατά τη διάρκεια τελετής μνήμης για έναν δολοφονημένο ακτιβιστή, επιστρέφοντας σε ένα περιβάλλον που το ίδρυμά της χαρακτηρίζει ως «εξαιρετικά επικίνδυνο» για τη ζωή της, καταγγέλλοντας κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η αλήθεια απέναντι στη λογοκρισία του καθεστώτος
Οι πιέσεις που δέχεται η Μοχαμαντί εντός των τειχών δεν περιορίζονται στη φυσική της εξόντωση, αλλά επεκτείνονται και στην ηθική της κάμψη. Ο σύζυγός της, Τάγκι Ραχμάνι, αποκάλυψε πως οι αρχές απαιτούν από εκείνη να δηλώνει ψευδώς στις σπάνιες τηλεφωνικές επικοινωνίες της ότι «όλα είναι καλά», ως αντάλλαγμα για την επαφή με τους οικείους της. Η Νάργκες όμως, πιστή στην αλήθεια που την οδήγησε μέχρι το βάθρο του Όσλο, αρνείται να υποκύψει. Η απομόνωσή της είναι σχεδόν καθολική, καθώς από τα μέσα Δεκεμβρίου της έχει επιτραπεί μόνο μία σύντομη επικοινωνία με τον αδελφό της, εντείνοντας την αγωνία της οικογένειάς της που κάνει λόγο για ένα συνεχιζόμενο «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».
Το καθήκον της επανένταξης στον λαό
Παρά τις πολλαπλές καταδίκες που αθροιστικά φτάνουν τα 36 έτη φυλάκισης, η αποφασιστικότητα της Μοχαμαντί παραμένει ακλόνητη. Η κατηγορία περί «δράσης κατά της εθνικής ασφάλειας» αποτελεί για τους υποστηρικτές της το παράσημο μιας γυναίκας που θεωρεί την υπεράσπιση της δημοκρατίας ως ιερό καθήκον. Όπως επισημαίνει ο σύζυγός της, ο τρόμος του καθεστώτος πηγάζει από τη βεβαιότητα ότι, αν αφεθεί ελεύθερη, η Μοχαμαντί θα επιστρέψει αμέσως στους δρόμους, δίπλα στον λαό της. Η απεργία πείνας που διεξάγει τώρα δεν είναι μόνο μια πράξη αυτοθυσίας, αλλά μια επείγουσα έκκληση προς την παγκόσμια κοινότητα να μετατρέψει τη θεωρητική αλληλεγγύη σε πρακτική δράση για τη σωτηρία των πολιτικών κρατουμένων στο Ιράν.
Διαβάστε επίσης:
ΗΠΑ – Ιράν: Νέες απειλές Τραμπ σε Χαμενεΐ, λίγο πριν το ραντεβού στη Μουσκάτ
Γιατί η μαύρη «Ωραία Ελένη» εξόργισε τους Αχαιούς του πληκτρολογίου
«Μαύρο» στην Washington Post: Απόλυσε το ένα τρίτο των δημοσιογράφων
