Όταν στο δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος», το 42% απαντά «χάος» και το 30% «Μητσοτάκης» ενώ το 28% απαντά «άλλο», κάτι τρέχει στη χώρα. Και αυτό το κάτι δεν μαζεύεται επικοινωνιακά ούτε από την «Ομάδα Αλήθειας», ούτε από τους φιλοκυβερνητικούς δημοσιογράφους.
Όταν το 49% απαντά ότι τη χώρα δεν την κυβερνούν οι πολιτικοί αλλά «οι οικονομικά ισχυροί και τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα», τότε κάτι δεν πάει καλά με τη Δημοκρατία μας.
Όταν το 61% απαντά πως «ούτε η οικονομία της χώρας, ούτε τα προσωπικά μου οικονομικά έχουν βελτιωθεί», τότε έχεις αποτύχει διότι πολύ απλά το πορτοφόλι των πολιτών είναι ο υπέρτατος κριτής.
Να συνεχίσω; Όταν η Αντιπολίτευση συνολικά δεν μπορεί, τότε το πρόβλημα στη χώρα γίνεται δομικό. Μπορεί να μην του δώσαμε τη σημασία που του πρέπει αλλά όταν το κόμμα που εξελέγη στη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης πριν από δυόμιση χρόνια σήμερα φλερτάρει με το όριο εισόδου στη Βουλή προκύπτει ένα τερατώδες, κατά τη γνώμη μου, κενό.
Το οποίο ενισχύεται και από την αδυναμία του κόμματος που το διαδέχθηκε να παίξει το ρόλο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επειδή το μισό δεν θέλει να αντιπολιτευτεί αλλά να συμπορευτεί με τη ΝΔ που ο κόσμος προτιμά το «χάος» από αυτήν, θυμίζω!
Απ’ όλη την παραπάνω αστάθεια προκύπτει τοξικότητα! Λογικό; Λογικότατο. Μόνο που απουσιάζουν οι ήρεμες φωνές που θα την τιθασεύσουν. Υπερισχύουν οι Δρυμιώτηδες. Επειδή υποχωρεί η Δημοκρατία. Κι επειδή η ενημέρωση στη χώρα δεν τις θέλησε ποτέ. Το αντίθετο, επικροτεί, διά των επιλογών της, την τοξικότητα, τον διχασμό, τις φωνασκίες, τον εύκολο εντυπωσιασμό, τα κλικς και πάει λέγοντας. Εδώ κάναμε είδηση τη χθεσινή παρέλαση. Εργαλειοποιήσαμε ακόμη και τον Άγνωστο Στρατιώτη! Ακόμη και την απώλεια Σαββόπουλου!
Και κάτι τελευταίο: το «είδα φως και μπήκα» δεν ήταν ποτέ λύση στην πολιτική. Τουλάχιστον για τη διακυβέρνηση της χώρας. Καλώς να έρθουν, αν έρθουν και όποτε έρθουν, οι νεοφερμένοι. Αλλά να δοκιμαστούν. Στο τιμόνι της χώρας βάζεις καπετάνιο επιλέγοντας και τη ρότα που εκείνος θα χαράξει, όχι δόκιμο. Γνώμη μου…
Διαβάστε ακόμα
Διονύσης Σαββόπουλος: Έπρεπε η ηγεσία της Αριστεράς να πάει στην κηδεία του;
