Η Λέλα Μηνοπούλου, γνωστή ως Λέλα Καραγιάννη, υπήρξε ηρωίδα της Εθνικής Αντίστασης, που εκτελέστηκε από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στο Δαφνί για την εθνική δράση της στις 8 Σεπτεμβρίου 1944.
Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1898 στη Λίμνη Ευβοίας. Ήταν πρωτότοκη κόρη του Αθανασίου Μηνόπουλου και της Σοφίας Μπούμπουλη. Το 1916 παντρεύτηκε τον φαρμακοποιό Νικόλαο Καραγιάννη, με τον οποίο απέκτησε επτά παιδιά: την Ιωάννα, τον Γεώργιο, την Ηλέκτρα, τον Βύρωνα, τον Νέλσωνα, τη Νεφέλη και την Ελένη.
Η κατάληψη της Ελλάδας από τους Ιταλογερμανούς μεταμόρφωσε την ελληνίδα νοικοκυρά σε πρωτεργάτιδα της Εθνικής Αντίστασης. Από τις πρώτες ημέρες της Κατοχής έφτιαξε μία ομάδα με πυρήνα μέλη της οικογένειάς της και άρχισε το έργο της απόκρυψης και φυγάδευσης των βρετανών στρατιωτικών που είχαν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα. Η μικρή οικογενειακή ομάδα εξελίχθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση «Μπουμπουλίνα», που αριθμούσε πάνω από 100 μέλη.
Η σύλληψη του γιου της Γεωργίου τον Ιούνιο του 1941 και των θυγατέρων της Ιωάννας και Ηλέκτρας δεν την πτόησαν. Κατόρθωσε να τους απελευθερώσει και να συνεχίσει το έργο της. Ακολούθησαν επιτυχείς ομαδικές φυγαδεύσεις στη Μέση Ανατολή, τις οποίες επέβλεπε προσωπικά η ίδια. Τακτικά από τα ραδιοφωνικά κύματα του Καΐρου ακουγόταν η φράση:
«Τζάκσον – Τζάκσον ευχαριστούμε για το άρωμα» – το συμπεφωνημένο σύνθημα για τη διάσωση της αποστολής.
Τον Οκτώβριο του 1941 συνελήφθη κατόπιν προδοσίας και κλείστηκε στις φυλακές Αβέρωφ με την κατηγορία της κατασκοπίας. Δικάσθηκε από ιταλικό στρατοδικείο, αλλά αθωώθηκε ελλείψει στοιχείων.
Μετά την αποφυλάκισή της συνέχισε το αντιστασιακό της έργο με μεγαλύτερη ένταση. Δημιούργησε δίκτυο συνεργατών σε κάθε κατοχική υπηρεσία της Αθήνας, λαμβάνοντας πληροφορίες από Έλληνες συνεργάτες των Γερμανών, αντιχιτλερικούς Γερμανούς και Ιταλούς αντιφασίστες αξιωματικούς, τις οποίες διοχέτευε στο Συμμαχικό Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής. Παράλληλα, μέλη της οργάνωσης προέβαιναν σε πράξεις δολιοφθοράς.
Στις 11 Ιουλίου 1944, ενώ νοσηλευόταν στον Ερυθρό Σταυρό, συνελήφθη από τους Γερμανούς, μαζί με πέντε από τα παιδιά της. Ο σύζυγός της και τα παιδιά Γεώργιος και Ελένη κατόρθωσαν να διαφύγουν.
Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στην οδό Μέρλιν, στα μπουντρούμια των Ες-Ες, και βασανίστηκαν άγρια. Η Λέλα χτύπησε τον ανακριτή της, Φριτς Μπέκερ. Τα βασανιστήρια που ακολούθησαν ήταν φρικιαστικά: κρεμάλα, εξάρθρωση χεριών, ηλεκτρικά εγκαύματα, βασανισμός με δίψα, και χτυπήματα με το πόμολο της πόρτας στα πλευρά.
Ακόμη και όταν της διαμήνυσαν ότι θα εκτελέσουν τον γιο της Νέλσωνα αν δεν ομολογήσει, απάντησε:
«Ζητείτε από μία ελληνίδα μάνα να προδώσει τους συνεργάτες της και την πατρίδα της με την απειλή του τυφεκισμού των παιδιών της. Ε, λοιπόν, μάθετε ότι τα παιδιά μου ανήκουν στην Ελλάδα και το αίμα τους θα πνίξει τους Ούνους και όλη τη Γερμανία σας!»
Τα ξημερώματα της 8ης Σεπτεμβρίου 1944, η Λέλα Καραγιάννη εκτελέστηκε στο Άλσος Δαφνίου. Λίγο πριν, απευθύνθηκε στους άλλους μελλοθάνατους λέγοντας:
«Ψηλά παιδιά τα κεφάλια, να δουν οι Ούνοι πως ξέρουν να πεθαίνουν οι Έλληνες για την πατρίδα τους».
Το πτώμα της, διάτρητο από σφαίρες, παρελήφθη κρυφά από φίλους της οικογένειας και τάφηκε στο Β’ Νεκροταφείο Πατησίων. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1944, τα πέντε παιδιά της απελευθερώθηκαν χάρη στη μεσολάβηση Γερμανίδας κατοίκου της Αθήνας, που εκμεταλλεύτηκε την αλλαγή φρουράς στη διοίκηση των κατοχικών αρχών.
Η Λέλα Καραγιάννη τιμήθηκε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ως εθνική ηρωίδα.
-
Στο Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας υπάρχει μπρούντζινη προτομή της
-
Μεταξύ Εθνικού Μουσείου και Πολυτεχνείου δεσπόζει ολοσώμο μαρμάρινο άγαλμά της
-
Η Ακαδημία Αθηνών της απένειμε το Βραβείο Αρετής και Αυτοθυσίας (30 Δεκεμβρίου 1947)
-
Στις 18 Ιουνίου 2020, η Ελληνική Δημοκρατία της απένειμε τον βαθμό του Ταξιάρχου επί τιμή
