Μαγιό: Η βιωσιμότητα γίνεται συνώνυμο της νέας αισθητικής
Τα υλικά που αντέχουν στο νερό, στον ήλιο και στη θερμότητα βασίζονται κυρίως σε συνθετικές ίνες όπως το νάιλον και ο πολυεστέρας, παράγωγα ορυκτών καυσίμων
Η μόδα του μαγιό δεν είναι, από τη φύση της, βιώσιμη. Τα υλικά που αντέχουν στο νερό, στον ήλιο και στη θερμότητα βασίζονται κυρίως σε συνθετικές ίνες όπως το νάιλον και ο πολυεστέρας, παράγωγα ορυκτών καυσίμων. Σε έναν κλάδο που παράγει τεράστιους όγκους προϊόντων, με γρήγορους κύκλους τάσεων και χαμηλά περιθώρια κέρδους, πολλά κομμάτια έχουν διάρκεια ζωής μόλις μία σεζόν, πριν καταλήξουν σε χωματερές ή στη δευτερογενή αγορά. Κι όμως, η ειρωνεία είναι προφανής, για να έχει λόγο ύπαρξης το μαγιό, χρειάζονται καθαρές θάλασσες και ένα βιώσιμο κλίμα.
Στο Paraiso Miami Swim Week, αρκετοί σχεδιαστές έδειξαν ότι αυτή η αντίφαση μπορεί να αντιμετωπιστεί. Ως βασική αρχή σχεδιασμού. Από ανακυκλωμένα και βιολογικά υλικά μέχρι χειροποίητες τεχνικές και τοπική παραγωγή, η βιωσιμότητα παίρνει πολλές μορφές. Και, κυρίως, αποκτά περιεχόμενο.
Vitamin A
ΠΗΓΗ: lagunabeachliving.com
Η ιδρύτρια του brand, Amahlia Stevens, θεωρείται από τις πρωτοπόρους της βιώσιμης λογικής στο μαγιό. Πολύ πριν η λέξη «sustainability» γίνει μόδα, η Vitamin A επένδυε σε καινοτόμα υλικά και υπεύθυνες διαδικασίες παραγωγής. Για τη Stevens, η βιωσιμότητα στηρίζεται σε τρεις άξονες: υλικά και διαδικασίες, διαφάνεια και επιστροφή στην κοινωνία. Αυτό μεταφράζεται σε ελέγχους της εφοδιαστικής αλυσίδας από τρίτους, τοπική παραγωγή και χρήση βιολογικών πρώτων υλών.
Leslie Amon
ΠΗΓΗ: saintbernard.com
Για τη σχεδιάστρια Leslie Amon, η βιωσιμότητα δεν είναι τάση αλλά στάση ζωής. Οι συλλογές της, που κινούνται ανάμεσα στο μαγιό και το resort wear, περιλαμβάνουν χειροποίητα κεντήματα και παράγονται σε μικρές ποσότητες, σε συνεργασία με κοινοτικές ομάδες στην Ινδία και το Μπαλί. Ιδιαίτερη σημασία έχει και η κοινωνική διάσταση: το 90% της εφοδιαστικής της αλυσίδας είναι γυναικοκρατούμενο, με στόχο την οικονομική ενδυνάμωση των γυναικών ως θεμέλιο βιώσιμης ανάπτυξης.
Sigal
ΠΗΓΗ: shopsigal.com
Η Βενεζουελανή σχεδιάστρια Sigal Cohen Wolkowiez, με έδρα το Μαϊάμι, ενσωματώνει φυσικές ίνες και ανακυκλωμένα υλικά σε συλλογές περιορισμένης παραγωγής. Τα μαγιό της κατασκευάζονται από ανακυκλωμένο πολυεστέρα, προερχόμενο από πλαστικά μπουκάλια, ενώ τα resort κομμάτια χρησιμοποιούν βαμβάκι, λινό, μετάξι και EcoVero βισκόζη. Ακόμη και οι λεπτομέρειες μετρούν: οι ετικέτες μετατρέπονται σε χειροποίητα βραχιόλια, δίνοντας διάρκεια ζωής σε κάτι που συνήθως πετιέται.
Shan
ΠΗΓΗ: shopsigal.com
Η καναδική Shan επενδύει στη διαχρονικότητα. Με μία προσεκτικά επιμελημένη συλλογή ανά σεζόν, το brand αποφεύγει την υπερπαραγωγή και εστιάζει στην ποιότητα. Όλη η παραγωγή πραγματοποιείται στον Καναδά, στις δικές του εγκαταστάσεις, με έμφαση στις συνθήκες εργασίας και στη δίκαιη αμοιβή. Για τη Shan, η βιωσιμότητα δεν αφορά μόνο τα υλικά, αλλά και τους ανθρώπους πίσω από κάθε ρούχο.
Oceanus
ΠΗΓΗ: oceanusthelabel.com
Η Oceanus αντιμετωπίζει το μαγιό ως αναμνηστικό. Κάθε κομμάτι είναι made-to-order, με στόχο να αποφευχθεί κάθε περιττό απόθεμα. Χρησιμοποιεί ανακυκλωμένα υλικά, όπως παλιά δίχτυα ψαρέματος, και σχεδιάζει κομμάτια που δεν εξαρτώνται από τις τάσεις της στιγμής. Η λογική είναι απλή: λιγότερα, καλύτερα και για περισσότερο χρόνο.
Monday Swimwear
ΠΗΓΗ: mondayswimwear.com
Για τις ιδρύτριες Devin Brugman και Natasha Oakley, η βιωσιμότητα είναι άρρηκτα δεμένη με την κοινότητα. Κάθε λανσάρισμα συνδέεται με δράσεις κοινωνικής προσφοράς, από την περιβαλλοντική προστασία έως την υγεία των γυναικών. Η φιλοσοφία τους συνοψίζεται στη φράση: όχι απλώς ωραία μαγιό, αλλά μια διαδικασία παραγωγής και διάθεσης που «νιώθεις καλά» από την αρχή μέχρι το τέλος.
Μια νέα θάλασσα για τη μόδα
Αυτό που αναδεικνύεται από αυτές τις διαφορετικές προσεγγίσεις είναι ότι η βιωσιμότητα στο μαγιό δεν έχει μία μόνο συνταγή. Έχει, όμως, κοινό παρονομαστή: συνειδητές επιλογές, σεβασμό στο περιβάλλον και στους ανθρώπους, και μια σαφή απόσταση από τη λογική της γρήγορης κατανάλωσης. Σε έναν κλάδο που εξαρτάται όσο λίγοι από τη φύση, ίσως αυτή η στροφή να μην είναι απλώς επιθυμητή, αλλά αναγκαία.